• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 5968
  • شنبه 1386/5/13
  • تاريخ :

تنبیه، همیشه هم بد نیست

انضباط : آسان‌گیری و محدودیت‌ها(7)

تنبیه، همیشه هم بد نیست

برای خواندن مقاله ی قبل اینجا را کلیک کنید.

 

تنبیه بدنی

تنبیه با اینکه شهرت بدی یافته است، روشی متداول برای تحت نفوذ درآوردن کودک است. تنبیه کودک معمولاً زمانی صورت می‌گیرد که دیگر تهدیدها و استدلال‌ها اثری ندارند. تنبیه بیشتر اوقات، با برنامه‌ریزی اعمال نمی‌شود، بلکه وقتی صبر و تحمل ما به پایان می‌رسد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. برای آن لحظه، به نظر می‌رسد  که تنبیه موثر است.  فشار محصور در والدین را از میان برده و کودک را حداقل برای مدتی کوتاه به اطاعت وا می‌دارد. همان‌طور که بعضی از والدین می‌گویند: «طوفان را  می‌خواباند.»

 

اگر تنبیه این چنین موثر است، پس چرا ما نسبت به آن احساس بد بینانه‌ای داریم؟ ما از استعمال قدرت، اندکی خجل می‌شویم و دائما به خودمان می‌گوییم: «باید که راه حل بهتر دیگری برای حل مشکلات باشد.»

 

اشکال تنبیه، در درسی است که به کودک می‌‌دهد. تنبیه، روش‌های ناپسندی برای مقابله با ناامیدی به کودکان یاد می‌دهد. این عمل به طور زننده‌ای به کودک می‌گوید: «وقتی اوقاتت تلخ است- بزن!»

ما به جای اینکه راه‌های گریز نجیبانه‌ای برای احساسات وحشیانه ی فرزندانمان ابداع کنیم و از این طریق قوه ی ابتکارمان را نشان دهیم، راههایی را پیش پای آنها قرار می‌دهیم که برای محیط جنگل خوب است.

 

تنبیه احساس گناه را به راحتی از میان می‌برد.

کودک که برای بدرفتاری خود تاوان داده است، اکنون برای تکرار آن مانعی در پیش نمی‌بیند. کودکان در بدرفتاری، آنچه را که «سلمافرایبرگ» برخورد دفترداری می‌نامد، توسعه می‌دهند- کودکان بدرفتاری می‌کنند، از این رو نامشان در قسمت بدهکار دفتر کل ثبت می‌شود، و بعد، هفته به هفته یا ماه به ماه، قسط‌های تنبیه خود را می‌پردازند. گاهی اوقات، کودکان والدین خود را برمی‌انگیزند که آنها را تنبیه کنند. والدین می‌گویند: «گاهی اوقات، آنها خودشان از ما تنبیه می‌خواهند.»

ما باید در کنترل گناه و خشم کودکی که خواستار تنبیه است به او کمک کنیم، نه اینکه خواسته ی او را برآورده سازیم. البته این کار آسانی نیست. در برخی مواقع، با بحث آشکار درباره ی بدرفتاری‌ها می‌توان گناه و خشم را کاهش داد. در مواقع دیگر، پافشاری‌های کودک را باید بدون انتقاد پذیرفت، اما باید محدودیت‌هایی درمورد رفتارهای او قایل شد  و سپس پافشاری‌های کودک را به سمت راه‌های گریز معلوم و قابل قبولی هدایت کرد. وقتی راه‌های بهتری برای بیان گناه و خشم  در اختیار کودک قرار گیرد، و وقتی والدین راه‌های بهتری برای تعیین و تحمیل محدودیت‌ها یاد بگیرند، نیاز به تنبیه بدنی نیز کاهش خواهد یافت.

 

پایان.

 

منبع :رابطه والدین با فرزندان (راه حل های جدید برای مسائل قدیمی )- با تغییر و تلخیص

نویسنده :دکتر هایم جی .گینات

 

مقالات مرتبط :

راه حل های خوب برای رفتارهای بد بچه ها ( قسمت دوم) 

مربی رایانه است یا مادر!               

دروغ گوهای کوچولو!!                  

هیس ...الان نه                            

گریه ام را خنده کن!!                

کودکان ، رشوه گیران حرفه ای         

22رفتار طلائی                       

بچه های بد اخلاق            

بچه ها ! خبر دار              

فرزندان خود را دریابید                             

نقش مهدکودک را در تربیت کودکان جدی بگیریم            

 

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
آرام کننده اما تخریب گر

آرام کننده اما تخریب گر

آرام کننده اما تخریب گر
می زنم چون برام مهمی !

می زنم چون برام مهمی !

می زنم چون برام مهمی !
کتک بخوری! تربیت میشی؟

کتک بخوری! تربیت میشی؟

کتک بخوری! تربیت میشی؟
به جای زندانبان ، مهربان باش!

به جای زندانبان ، مهربان باش!

به جای زندانبان ، مهربان باش!
UserName
عضویت در خبرنامه