• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 7296
  • پنج شنبه 1386/4/21
  • تاريخ :

 

ورود آقایان ممنوع!

 

زنان سرزمین من

دومین جشنواره زنان سرزمین من

مدهاى ساده، زیبا، خاص براى زنان

جشنواره «زنان سرزمین من» مى تواند باز هم برگزار شود. اجراى آن به سال هاى سوم، چهارم، پنجم و بیشتر برسد و هر بار یك تغییر كوچك در طرحى كه ارائه مى شود، یك تغییر كوچك در دیدگاهى كه آن را به وجود مى آورد و یك تغییر كوچك در ذهنیت مسئول، مدیر یا تولیدكننده، مى تواند در ادامه تأثیر ماندگار و مفیدى در پى داشته باشد.

 

 

«دولت بى بى تاجیك» سرش شلوغ است. زنان ایرانى شال هاى روشن رنگى را كه او لبه آنها را با دست، دوردوزى كرده پسندیده اند. حتى مانتوهایى كه دولت بى بى به شیوه زنان تاجیكى افغانستان، سوزن دوزى كرده هم میان زنان ایرانى طرفدار پیدا كرده است. او پنهان كارى نمى كند، مى گوید: «خیلى از كارهاى ما شبیه كار زنان شما در سیستان و بلوچستان است.» كمى آن طرف تر از غرفه اى كه دولت بى بى، آنجا دارد مانتوى انارى رنگى كه پر از نقش و نگارهاى سوزن دوزى شده را از تن مانكنى درمى آورد تا به یك زن خریدار ایرانى بدهد، غرفه سیستان و بلوچستان خلوت است و «حور بى بى جمال زهى» مدیرعامل شركت تعاونى ۱۳۰۲ زنان ایرانشهرى كارهاى سكه دوزى و سوزن دوزى اعضاى تعاونى اش را نشان مى دهد و مى گوید: «افغان ها كارهاى ما را یاد مى گیرند و با قیمت پایین ترى مى دوزند. هفته اى هزارها دست لباس تولید مى كنند. آن وقت كارهاى ما روى دستمان مى ماند و از جایى هم حمایت نمى شویم.» در غرفه سیستان و بلوچستان نگرانى از چشم هاى «حور بى بى جمال زهى» مى بارد و در غرفه افغانستان چشم هاى دولت بى بى تاجیك از خوشحالى برق مى زند. زنان خریدار ایرانى از او شماره تلفنى براى دادن سفارش كار مى خواهند. دولت بى بى خوشحال است، شاید خوشحال ترین خارجى كه در جشنواره «زنان سرزمین من » در ایران شركت كرده است.

«كد ۶۹» چادر بلند سیاهى است كه طراح اهل كشور عربستان آن را در نمایش زنده لباس در جشنواره زنان سرزمین من ارائه داده است. مدلى كه آن را به سر كرده، فقط چشم هایش پیداست. زن تماشاچى كه مانتو و شلوار سورمه اى پوشیده و چادر مشكى به سر دارد، هنوز مدل از روى (cat walk) سكوى نمایش پائین نرفته، مى گوید: «من همین چادر خودمان راترجیح مى دهم. چادر را رنگى كنند. سفید، سبز، قهوه اى . چه اشكالى دارد؟! بهتر از چادر عربى براى من و كشور من است!» «كد ۶۵» لباس ساده بدون طرح با تركیب پارچه سبز در زمینه اصلى و رنگ كرم از طراح اندونزى است.

«كد ۷۱» لباس سفید و آبى روشن، به شكل پیراهن بلند و شلوار از طراح تركیه اى است.

 

زنان سرزمین من

 

چادر پیلى دار و نیم چادر سیاه

زنان ایرانى هر كدام ۱۰۰۰تومان پول داده اند تا بدون حضور مردان ایرانى ، دومین نمایش زنده لباس اسلامى كه اتفاقاً تمام مدل ها در آن پوشش اسلامى دارند را از نزدیك ببینند. اندكى قبل از شروع بخش بین الملل شو، كه در آن طراحان خارجى طرح هاى در قالب پوشش اسلامى خود را ارائه بدهند، سكوى نمایش در اختیار طراحان ایرانى بود.

چادر پیلى دار، نیم چادر سیاه با دامن سفید و سیاه، كت پیله دار با دامن بلند و سربند قهوه اى، پیراهن تمام قد آستین بلند با سربند آبى و خیلى طرح ها و مدل هاى دیگر مناسب براى محل كار و میهمانى هاى رسمى را طراحان داخلى ارائه داده بودند. دیدن برخى از مدل ها براى تماشاچیان جالب، نشانه نوآورى و در عین حال با یك پرسش اصلى همراه بود: « پوشیدن این لباس ها در محل كار و كوچه و خیابان تاچه حد عملى است؟»

در طول چند روز برپایى جشنواره زنان سرزمین من بیشتر این قبیل پرسش ها و یا حتى انتقادها از برپایى آن، خطاب به مهناز قندفروش مشاور استاندار تهران و مسئول اجرایى برگزارى جشنواره «زنان سرزمین من» بود. اما پاسخ او دست كم به این پرسش چندان واضح و به دور از ابهام نبود: « اگر زنان را دعوت به پوشش اسلامى مى كنیم، باید تنوع را هم به آنها ارائه بدهیم. چرا كه جامعه ما نیاز به تنوع در پوشش دارد.»

البته این پاسخ آنقدر كامل نبود تا زنانى را كه با لباس هاى یكنواخت و تكرارى، هیجان زده از مدل هاى متنوع جشنواره دیدن مى كردند و سؤال شان درباره امكان تولید انبوه و در دسترس گذاشتن طرح هاى ارائه شده بود، قانع كند.

با این همه دشوارى اظهار نظر صریح تر براى مهناز قندفروش مى تواند كمتر باشد، وقتى در كنار خود وزیر كشور و استاندار تهران را هم همراه دارد. وزیر كشور در روز افتتاحیه جشنواره گفته بود: «ما باید با شناخت جایگاه و موقعیت تاریخى خود و با توجه به این كه نگاه هاى فراوانى متوجه ملت ایران است در زمینه هاى مختلف مانند سلوك، رفتار اجتماعى، عرصه هاى سیاسى و فرهنگى، لباس، تبلیغات، فیلم و معمارى، توانایى مردم را به فعلیت كامل برسانیم.این وظیفه بزرگى است كه بر دوش همه ماست.»

و استاندار نیز معتقد بود: «دوران جوانى و پدیده جوانى با نوگرایى، تنوع و شادى توأم است. بنابراین باید براى این تنوع طلبى هم الگوهاى جدیدى ارائه دهیم.»

 

شو زنده، بخش اصلى

صداى جیغ كودك و هیس بلند یكى از مسئولان سالن نمایش زنده لباس در سویى كه نزدیك در ورودى هم هست همهمه و شلوغى به راه مى اندازد، این شلوغى با سقوط پوسترى كه روى آن تصویر دختر مدلى با پوشش چادر نظامى نیروى انتظامى است، به روى زمین همراه مى شود، اما مدل هایى كه با نگاه هاى مات و بى روح در فرصت یك ساعت و نیم باید لباس هاى مختلفى را به تن كرده و نمایش بدهند، توجهى به شلوغى و همهمه اطراف خود ندارند. حدود ۴۰۰ زن در اطراف سكوى نمایش روى صندلى نشسته اند. بعضى خودشان را باد مى زنند. بعضى آدامس مى جوند و عده اى هم مثل این كه فرصت مغتنمى از حادثه اى كه خیلى اتفاق نمى افتد، به دست آورده اند، با دقت به لباس هاى تن مانكن ها، حركات و طرز راه رفتن آنها نگاه مى كنند. این بخش جشنواره براى برگزاركننده ها هم مهم است. مهناز قندفروش مى گوید: «شو زنده لباس بخش اصلى است.» ۳ ربع از شروع نمایش زنده لباس گذشته، سوگل مهرداد، دانش آموخته رشته طراحى لباس، طرح ها را دیده و معتقد است بیشتر آنها كاربردى اند: «تركیب رنگ ها و برش ها خیلى خوب است. اما سربندها به لباس ها نمى آید. گاهى مدل مانتو و لباس خیلى نو و قشنگ است اما سربندها تمام زیبایى لباس را گرفته اند.» یكى از مانكن ها از میان دود سفید بیرون مى آید. با مانتوى مركب از پارچه سیاه و سفید، دفیله مى رود. در هر طرف سكوى نمایش چند ثانیه اى مى ایستد. درست به روبرویش نگاه مى كند و چند بارى مى رود و برمى گردد. سوگل مهرداد مى گوید: «هنوز هیچ كدام از طراح ها یك طرح با پارچه گلدار نزده اند. رنگ هاى ساده را باهم تركیب كرده اند.آن هم فقط رنگ هاى محدود مثل قهوه اى، مشكى، كرم. رنگ ها شاد نیستند. رنگ هاى آبى، سبز، خیلى در لباس ها كار نشده است. چرا آدم همه اش رنگ هاى تیره بپوشد؟»

 

زنان سرزمین من

۱۲۰ مدل براى ۴۰ شغل

۱۲۰ مدل براى ۴۰ عنوان شغلى از بخش لباس هاى مشاغل جشنواره براى زنان شاغل طراحى و معرفى شده است.

بسیجى، پلیس، عضو اركستر، كارمند هتل، میهماندار، راهنماى گردشگرى، معلم، مجرى تلویزیون، كتابدار و كارمند اگر زن باشند، شاید در آینده بتوانند از نمونه مدل هاى ارائه شده در جشنواره زنان سرزمین من در محل كار خود استفاده كنند. مسئول بخش مشاغل مى گوید: «این طرح ها مى توانند لباس زنان شاغل در بخش هاى مختلف را از تكرارى و یكنواخت بودن خارج كرده، با حفظ پوشش و حجاب اسلامى به آنها زیبایى بدهد.»

چادرى به شكل یونیفورم با كلاه و درجه هایى كه روى آن دوخته شده، براى یك زن عضو نیروى انتظامى، مانتو یقه دار، جلوبسته با دامن پیله دار براى یك زن كارمند و مانتویى با برش خاص در قسمت دامن آن براى زن عضو اركستر زنانه و بسیارى از مدل ها، به عقیده مهناز قندفروش اگر به تولید انبوه برسند، میان زنان طرفدار خواهند داشت: «ارائه طرح براى لباس مشاغل به معناى یك شكل كردن لباس زنان شاغل نیست. اتفاقاً در حال حاضر لباس زنان كارمند ما ملاك واحدى ندارد. مانتوى گران قیمت طرح دار مناسب میهمانى با مانتوى ارزان ساده در یك محیط كارى تن زنان دیده مى شود. با ارائه طرح هاى لباس زنان شاغل ضمن حفظ تنوع، شأن زنان در محیط هاى كار هم حفظ مى شود.»

یكى از زن هاى بازدیدكننده، چند مدل از لباس هاى ارائه شده براى زنان كارمند را پسندیده و حالا مى پرسد این لباس ها كى در مغازه ها عرضه مى شود؟ او مى گوید: «قبل از این كه بیایم، فكر مى كردم از سر و ته همان مدل هاى قبلى زده اند. اما حالا مى بینم، تنوع در طرح، برش و دوخت كم نیست، مى شود در بین آنها لباس مناسبى پیدا كرد.»

ساده، زیبا، خاص

شمارى از دانشجویان و دانش آموخته هاى رشته طراحى لباس، طرح هاى خود را در این جشنواره ارائه داده اند. ساده، زیبا و خاص ، تعریف نسرین فروغى آذر، كارشناس طراحى دوخت از كارهاى ارائه شده دانشجویان دانشگاه شریعتى است. او این لباس ها را در طول ۶ ماه، یكجا گرد آورده است تا قابلیت هاى طراحان ایرانى را براى ارائه طرح هاى مناسب، مفید و زیبا براى زنان ایرانى به همه بشناساند: «خواستیم این كار را بكنیم، تا نگویند طراح نداریم. دستمان بسته است و ناچاریم از روى اینترنت و ماهواره كپى بردارى كنیم.»

۱۲ دست لباس ایده گرفته از بناهاى تاریخى قزوین كه در آنها از چاپ و مهر استفاده شده است.

سرى لباس هاى قهوه اى، ایده گرفته از مسجدجامع اصفهان با سوزن دوزى و شبكه دوزى مخصوص اصفهان، طرح هاى برگرفته از مینیاتورهاى استاد فرشچیان، لباس هایى كه موضوع آنها هنرهاى دوره سلجوقى است، طرح هایى اند كه با ایده گرفتن از هنرهاى ایرانى در دوره هاى مختلف تاریخى، قابلیت این را دارند كه با طراحى نو در پوشش امروزى مورد استفاده قرار بگیرند. نسرین فروغى آذر مى گوید: «این طرح ها باید سبك باشد. ساده و خلاصه تا از آنها استقبال شود. كسانى كه براى بازدید آمدند، لباس ها را پسندیدند، حتى عیوب كار را گفتند. اما طراحان جوان ایرانى نیاز به حمایت دارند. وزارت تعاون مى گوید خودتان سرمایه اولیه را جمع كنید. براى ادامه كار به شما وام مى دهیم. اما همان سرمایه اولیه را چند دانشجو یا فارغ التحصیل چطور مى توانند تهیه كنند؟»

تأثیرى ماندگار و مفید

«خسته نباشید، خدا قوت، كار خیلى خوبى انجام داده اید.»

گل محمد بامرى، نماینده ایرانشهر در مجلس شوراى اسلامى، این جمله ها را خطاب به مهناز قندفروش مسئول اجرایى جشنواره «زنان سرزمین من» مى گوید و ادامه مى دهد در مجلس حاضرند هرگونه حمایتى كه لازم است از این قبیل برنامه ها ارائه دهند. او مى گوید: «این كار با توجه به معرفى پوشش در فرهنگ ها و قومیت هاى مختلف ارزنده است. خیلى از مردم در شهرهایى مانند تهران با فرهنگ و پوشش سنتى اقوام در شهرهاى كوچك آشنا نیستند. گاهى حتى لباس پاكستان و افغانستان را لباس اهالى سیستان و بلوچستان مى دانند. حالا این حركت خوبى براى معرفى فرهنگ كشور خودمان به مردم است. »

جشنواره «زنان سرزمین من» مى تواند باز هم برگزار شود. اجراى آن به سال هاى سوم، چهارم، پنجم و بیشتر برسد و هر بار یك تغییر كوچك در طرحى كه ارائه مى شود، یك تغییر كوچك در دیدگاهى كه آن را به وجود مى آورد و یك تغییر كوچك در ذهنیت مسئول، مدیر یا تولیدكننده، مى تواند در ادامه تأثیر ماندگار و مفیدى در پى داشته باشد.

فاطمه امیرى

منبع: ایران

UserName