• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 2630
  • سه شنبه 1382/8/20
  • تاريخ :

كتایون ریاحی؛ بازیگری درگذر از روزگار جوانی

كتایون ریاحی پس از مدتی بازی در سینمای دهه شصت، كارهای خود را در تلویزیون ادامه داد و با شام آخر بود كه دوباره به سینما برگشت. فیلمی كه ریاحی با آن توانست چهره خود را دوباره در سینما مطرح كند. ریاحی در سال ۱۳۶۶ سینما را با «پائیزان» به عنوان اولین كارش آغاز كرد. فیلم با فروش نسبتا خوبی در آن دوره سینمای ایران روبرو شد. البته فیلمبرداری «خبرچین» در سال ۱۳۶۵ به نیمه رسیده بود كه پائیزان شروع شد، به روی پرده رفت و خبرچین به دلیل پاره ای از مشكلات بعد از پائیزان اكران شد. مدتی بعد بود كه سینمای ایران دچار بحران هایی شد كه هر بازیگر باید طوری از آن عبور می كرد كه لطمه ای به كار حرفه ای اش وارد نشود. برای همین هم بود كه ریاحی بعد از بازی در چند فیلم سینمایی ترجیح داد تلویزیون را برای ادامه بازیگری خود انتخاب كند.

او نزدیك به ۷ سال در تلویزیون دوران بازیگری خود را سپری كرد و در رسانه های مختلف هم اعلام كرد دلیل بازی نكردنش در سینما، نبود فیلمنامه های خوب و جو ستاره سازی در عرصه بازیگری است.

ریاحی زمانی به سینما برگشت كه با سیمایی تازه از بازیگران زن، و جوی متفاوت نسبت به جو آن سال های بازیگری اش، روبرو شد. دیگر شاید آن خط قرمزها و حساسیت ها بر روی بازیگران و فیلم ها كمتر شده بود. «میهن مشرقی» در شام آخر نشانه ی تفاوتی است كه دو دهه سینمای ایران را از هم جدا می كند. جیرانی برای این نقش انتخابی درست انجام داده بود.

ریاحی در شام آخر با توجه به نزدیك شدن به نقش و همچنین نوع ادای دیالوگ ها از پس این نقش پیچیده برآمد و این نشان داد كه او پس از سال ها دوری از سینما باز هم می تواند روی پرده سینماها حاضر باشد. ریاحی بعد از چند سال در فیلم كارگردانی بازی كرد كه با روحیات زنان آشنایی كامل داشت و به دلیل همین موضوع، نقش زن در شام آخر كاملا دقیق و درست درآمده بود. نقش خوب ریاحی در این فیلم باعث شد تا تماشاگران بار دیگر با ریاحی ارتباط برقرار كنند و او را به عنوان یك بازیگر سینمایی بشناسند.

كتایون ریاحی سال ها نویسنده و خواننده قصه های كودكان در نوارها بوده است. او قبل از آنكه بازیگر باشد فیلمنامه نویسی را ترجیح می داده و با آغاز برنامه ها و سریال های تلویزیونی بوده كه كم كم وارد عرصه بازیگری شده است. او در سریال های پربیننده ای همانند «زیر سایه همسایه» به عنوان اولین كار تلویزیونی و بعدتر در سریال های پدر سالار، پهلوانان نمی میرند، روزهای زندگی، پس از باران و شب دهم ایفای نقش نموده است.

ریاحی بعد از شام آخر دو نقش مهم سینمایی را به كارنامه اش افزود و البته این جدا از نقشی كمدی با مایه هایی از فیلمفارسی در «بانوی من» بود. نفش زنی مطلقه و بی گذشته در جایی دیگر و یك همكاری تازه با احمد امینی در «این زن حرف نمی زند». ریاحی در این فیلم در كاراكتری متفاوت نسبت به فیلم قبلی خود، نقش یك وكیل را بازی كرده كه هم چهره یك زن تنهای امروزی را دارد و هم چهره یك حرفه ای و خبره در كار را... نقشی جذاب كه با درخشش ریاحی یك بار دیگر او را نامزد تندیس جشن خانه سینما كرده است.

كتایون ریاحی بازیگر توانایی است كه می تواند با توجه به نوع نقش هایی كه به او داده می شود، خود را به تماشاگر نزدیك كند و حس همذات پنداری او را برانگیزد. او می تواند همچنان بازیگر مطرحی باشد، اگر در انتخاب های تازه اش دقت كند.

هر چه باشد او بازیگری است كه در گذر از روزگار جوانی، هنوز می تواند نقش های اول مهمی را برای خودش دست و پا كند.

UserName