• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 4756
  • شنبه 1386/4/2
  • تاريخ :

معتاد مجرم است یا بیمار

 

« تکلیف آمار اعتیاد را چه کسی قرار است تعیین کند؟ »

 

افتاده در باد(7)

معتاد مجرم است یا بیمار ؟

برای خواندن مقاله ی قبل ( کنترل خشم در اعتیاد )  اینجا را کلیک کنید.

 

 سوء مصرف مواد مخدر و وابستگی به آن ، بواسطۀ مؤلفه‌هائی همچون مزمن بودن ، ‌پیشروندگی و عودكنندگی بالا ، یكی از چالشهای اساسی و در اصطكاك روزافزون با نهادهای اجتماعی ـ قانونی بوده و می‌تواند در تضعیف بنیان های جامعه اثرگذار باشد .

 

 به نظر می‌رسد ، بنا به دلایل خاص جغرافیائی ، سیاسی ،‌ اجتماعی ، و اقتصادی جمهوری اسلامی ایران نسبت به ترانزیت و مصرف مواد مخدر آسیب‌پذیری بالائی دارد ، از جملۀ این مواد به مؤلفه های زیر می توان اشاره کرد :

 

1- همجواری با مركز كشت و تولید تریاك جهان

2- قرار گرفتن در مسیر ترانزیت شرق به غرب

3- فقدان اراده ی دولت مركزی افغانستان و نیز دولت های مؤثر در آن كشور ، جهت كشت و تولید

4- پشت سرگذاشتن جنگ فرسایشی هشت ساله بلافاصله پس از دگرگونی نظام كشوری و تبعات و تخریبهای اقتصادی ـ انسانی ـ اجتماعی و نیز مهاجرتهای ناخواسته ناشی از جنگ

 

 مرور اجمالی یک ربع قرن مبارزه در كشور ما، فراز و نشیب‌های فراوانی در برخورد با معتادان را نشان می‌دهد . هر یك از دستگاههای انتظامی ـ قضائی ـ درمانی ـ نظارتی و سیاستگذاری ، به فراخور رویكردهای مورد قبول خود ، میزان آشنائی با فرهنگ بومی ،‌ مطالعات سایر كشورها و نیز در برخی مواقع مصلحت‌اندیشی ، مواضع متفاوتی را در برخورد با اعتیاد و معتادان اتخاذ كرده‌اند ، برای مثال نظام بهداشتی ـ درمانی كشور با طرح مباحثی از قبیل اینكه «اعتیاد بیماری است» و یا «چون معتاد مجرم است ، پس نمی‌توان اقدام فراگیری انجام داد» همواره در بیان اقدامات و نیز اتخاذ سیاستهای اجرائی با احتیاط عمل و از روشهای مورد قبول خود از جمله مراجعین به اورژانسها ، ‌مراكز خود معرف و ... در مورد جامعه ی هدف قضاوت نموده است و یا با استفاده از نمونه‌هایی بسیار محدود، میزان تعمیم‌دهی خود را بسیار گسترش داده‌ است .

 

و نیز مراجع انتظامی ، با لحاظ نمودن امنیت اجتماعی به عنوان اولویت، همواره به اعتیاد و معتادان به عنوان مظاهر پلشتی و زشتی و نیز قانون شکنی نگریسته اند و در چارچوبی انتظامی، اقدامات قهری و توأم با یك دیسیپلین خشك و قراردادی را پیشنهاد داده اند .

 

 در هر صورت ، به همان نسبت كه برخورد قهری با معتادان توجیه علمی ندارد، در یك رویكرد واقع‌گرایانه ، تلقی اعتیاد همچون بیماری دیابت بسیار خطرناك و گویای ضعف و عجز سیستم فرهنگی ـ بهداشتی ـ درمانی كشور در پیشگیری و درمان است.

 

 با نگاهی به گذشته و بررسی عملكرد مراجع مرتبط ، الزام وجود برخی اطلاعات پایه و اساسی در كنار مدیریتها و ادوات مبارزه ضروری می نماید ، ما اكنون با توده‌ای از تجارب ارزشمند ، نیك می‌دانیم كه برخوردهای سخت افزاری ،‌ جبران‌كنندۀ كاستی‌های نرم‌افزاری نیست. از جمله این كاستی‌ها و از ضروری‌ترین آنها آگاهی از دامنۀ مصرف و میزان شیوع و بروز اعتیاد است.

 علیرغم هزینه‌های هنگفت جهت كنترل ترانزیت و دستگیری و نگهداری معتادان ، متأسفانه تاكنون آمار دقیقی كه مورد قبول همگان باشد ، در كشور وجود نداشته و ندارد . البته كارهائی محدود اما توأم با ایراداتی تاكنون انجام پذیرفته مثل بررسی همه‌گیری شناسی اعتیاد در كشور براساس مراجعین به اورژانسها و یا نمونه‌گیری محدود از چند استان كه قطعاً در تعمیم‌دهی نتایج مشكلاتی را داشته است.

 

 با لحاظ نمودن مطالعات فوق‌الذكر و بررسی تطبیقی برخی پارامترهای آماری از جمله ورودیهای به زندانها، و مراكز خود معرف، لزوم اقدامی جامع در خصوص همه گیرشناسی اعتیاد بیش از پیش ضروری می نماید.

 

با توجه به این واقعیت ها ، به نظر شما ، اعتیاد جرم است یا بیماری ؟ نظر خود را به ما منعکس کنید .

 

نویسنده:دکتر عزت ا...نیکو زاده - تبیان

 

 مقالات مرتبط :

عوامل محافظت کننده و خطر آفرین در سوء مصرف مواد     

مرگ حتی با یک بار مصرف قرص های روانگردان

اكستازی و ممنوعیت جهانی  

خطر، در كمین است         

بلای هستی سوز !    

وابسته به نابودی    

 

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
UserName