• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 9970
  • چهارشنبه 1386/3/23
  • تاريخ :

به او بگوئید: دوستش دارم

اظهار محبت به جنس مخالف(1)

به او بگوئید: دوستش دارم

اظهار محبت به جنس مخالف، اغلب به یكی از دو هدف زیر انجام می‏گیرد:

 

1.به منظور ایجاد روابط دوستانه و صمیمانه و استمرار آن برای مدت زمانی خاص، در جهت پاسخ به احساس نیاز روانی خود (یعنی نیاز به محبت ورزیدن و مورد محبت واقع شدن.)

 

2.به منظور آشنایی با یكدیگر و فراهم كردن مقدمات ازدواج.

 

انگیزه‏های دیگری را نیز می‏توان فرض كرد؛ ولی معمولاً جوان در این گونه اظهار محبت‏ها به دنبال یكی از دو امر است؛ یعنی یا خود داشتن رابطه دوستانه و اظهار محبت به دیگری هدف است و یا اظهار محبت و دوستی، مقدمه جلب نظر طرف مقابل، برای ازدواج و تشكیل زندگی مشترك است.

 

حال ببینیم كدام یك از دو صورت فوق را می‏توان پذیرفت و بر آن مهر تأیید زد.

شكی نیست كه انسان دارای نیازهای مختلف زیستی، اجتماعی، عاطفی و شناختی است. او نیاز به خوردن و آشامیدن دارد؛ نیازمند ارتباط و تعامل با دیگران است و در پی پاسخ دادن به سوال‏های شناختی خود است و سرانجام نیازمند محبت كردن و مورد محبت واقع شدن است. برخی روان شناسان با انواع نیازهای مختلف انسان و سطح بندی آن، بر اهمیت نیازهای عاطفی‏در دوران نوجوانی و جوانی و لزوم تأمین آن، توسط گروه همسالان، تأكید می‏ورزند و معتقدند كه این نیاز، یكی از نیازهای عالی انسان است و همسالان با ایجاد ارتباط مثبت عاطفی، می‏توانند به تأمین آن بپردازند؛ اما آن چه در ایجاد رابطه دوستی و اظهار محبت به دیگری از اهمیت زیادی برخوردار است، آن است كه این اظهار محبت به چه كسی و تا چه محدوده‏ای انجام گیرد تا هم آن نیاز عاطفی پاسخ داده شود و هم عوارض و پیامدهای منفی نداشته باشد و به عبارت دیگر، به چه هزینه‏ای می‏خواهیم این نیاز را تأمین و ارضا كنیم؟

همان طور كه ما برای تأمین نیازهای زیستی خود دست به هر اقدامی نمی‏زنیم، بلكه سعی می‏كنیم طبق معیارهای صحیح، به آن چه تناسب بیشتری با وضعیت جسمانی ما دارد، عمل كنیم، شایسته است همین روش را در مورد نیازهای عاطفی و روانی به كار ببریم و آن چه سلامت روحی و روانی انسان را تهدید می‏كند، به كناری گذاشته، از آن دوری كنیم. در این مقاله به ذکر یک پیامد در اظهار محبت به جنس مخالف می پردازیم.در مقاله ی بعد به بررسی سه پیامد دیگر خواهیم پرداخت.

به او بگوئید: دوستش دارم

زیاده‏طلبی

كمال‏طلبی انسان، در هر بعدی از ابعاد جسمانی و روانی، زبانزد همگان است. اگر فردی در پی علم و دانشی باشد و آن را ارزش مطلق بداند، هیچ گاه دست از كنجكاوی و دانش جویی خود بر نخواهد داشت و چه بسا در واپسین لحظات زندگی نیز در پی كشف مجهولات خود باشد. فرد دیگری كه در پی كسب قدرت و سلطه بر دیگران است، اگر بر تمام كره خاكی سلطه یابد، آن را كم و اندك می‏پندارد و حكومت بر دیگر كرات را خواهان است و كسی كه خواهان ثروت است، اگر گنج قارون و بیشتر از آن را داشته باشد، باز هم در پی مال و ثروت بیشتر است. به طور كلی در تمام زمینه‏ها این كمال خواهی ظهور و بروز دارد و با اندك تأملی در رفتار خود و دیگران، می‏توان این صفت را كشف و مشاهده كرد.

 

 آیة ‏الله سبحانی گفته است: روزی در محضر حضرت آیة ‏الله ‏العظمی بروجردی(ره) نشسته بودیم كه گفتند یكی از پزشكان تركیه خواستار ملاقات با مرجع جهان شیعه است. آن پزشك، هدف از ملاقات خود را تقاضای مقاله‏ای علمی درباره ی علت و یا علل تحریم شراب از نظر فقه شیعه برای ارائه به همایشی در تركیه عنوان كرد.

 

نماینده همایش دوست داشت پاسخ سؤال را مستقیماً از آیة‏الله بروجردی بشنود؛ از این رو، سؤال كرد كه چرا اسلام نوشیدن شراب را حرام كرده است؟ آن مرجع بزرگ، در پاسخ به وی چنین اظهار داشت: حقیقت انسان را عقل و قدرت اندیشه و تفكر وی تشكیل می‏دهد و اگر عقل نبود، ایشان با دیگر موجودات زنده چه تفاوتی داشت؟ پس در حفظ آن، باید كوشا بود و آن چه با این بعد وجودی تعارض و تنافی دارد، باید با آن به مقابله برخاست. یكی از اموری كه در تضاد شدید با قوه ی عقل انسان است، نوشیدن شراب است. بنابراین، چون شراب عقل را از بین می‏برد و حقیقت انسان به عقل اوست، اسلام آن را ممنوع كرده است. آن پزشك گفت: درست است كه نوشیدن زیاد شراب باعث از بین رفتن قوه تعقل انسان است، ولی اگر كسی به مقدار كمی از این نوع مایعات بنوشد، نمی‏توان گفت چنین تأثیری را دارد؛ چرا اسلام آن مقدار اندك را نیز ممنوع كرده، نوشیدن آن را غیرمجاز می‏داند.

 

آیة‏الله بروجردی گفت: چون انسان كمال طلب است و هرگز به مقدار كم قناعت نمی‏كند، اگر مجاز شمرده شود، بر اساس كمال خواهی‏اش، به تدریج  بر خواسته خود می‏افزاید و چه بسا به جایی می‏رسد كه خودش هم فكرش را نمی‏كرد. به همین جهت است كه اسلام از همان ابتدا، حتی مقدار اندك را ممنوع كرده است و به عنوان یك قانون قطعی و دقیق برای تمام افراد، چه با اراده و چه كم اراده، به اجرا گذاشته می‏شود و چون این ویژگی، یعنی كمال‏طلبی، در دیگر ابعاد و زمینه‏ها جاری است، دیگر قوانین و مقررات و دستورات صادره از طرف قانون گذار هستی، چه بسا بر اساس همین نكته شكل گرفته است و آن جا كه ممكن است زیاده‏طلبی باعث حریم شكنی شود و به تدریج در وادی هولناك و خطرات جانی و روحی قرار گیرد، با جدیت و قاطعیت آن را نهی می‏كند. اظهار محبت به جنس مخالف، از همین موارد است كه با یك سلام و احوالپرسی ساده و مختصر و یا به انگیزه اهداف آموزشی و غیره شروع می‏شود، ولی به تدریج نوع رابطه و گفت‏وگو تغییر پیدا كرده، به میزان و كمیت آن نیز افزوده می‏شود و تا آن جا پیش می‏رود كه تمام انرژی عاطفی خود را می‏خواهد در همین گفت‏وگوها و ارتباط هزینه كند و هرگز به همان حداقلی كه در روزهای اول داشته، اكتفا نمی‏كند و بر همین اساس است كه از همان آغاز باید از ایجاد ارتباط عاطفی و مبتنی بر احساسات اجتناب كرد.

 

بنابراین، ما برای اظهار محبت به جنس مخالف (چه منشأ سوء تفاهم بشود و چه سوء تفاهمی را به دنبال نداشته باشد)، دلیل موجه و قابل قبولی را نمی‏شناسیم. در واقع، اگر هم باعث سوء تفاهم نشود، باعث سوء رفتار می‏شود و به تدریج افراد در گردونه‏ای وارد می‏شوند كه چه بسا هیچ كدام خواستار آن نبودند. گردونه‏ای كه گاهی رهایی از آن، مستلزم هزینه كردن تمام انرژی روانی و جسمانی فرد و قرار گرفتن در بن بست شدید است.

 

در مقاله ی بعد دو پیامد دیگر با عناوین «وابستگی» و «احساس گناه» را در روند اظهار محبت به جنس مخالف مورد بررسی قرار می دهیم.

 

ادامه دارد....

 

منبع : پرسمان - با تغییر و  تلخیص

 

مقالات مرتبط:

روز عشق ، روز دوست داشتن !!

بایدها و نباید ها در روابط دختران و پسران

ارتباط دختر و پسر به قصد شناخت یكدیگر و به نیت ازدواج یا ...

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
UserName