• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 4287
  • دوشنبه 1382/5/13
  • تاريخ :

اگر گوش برای شنیدن ندارید ، لطفا سخن نگویید

كسی كه گوش برای شنیدن ندارد، دهان برای گفتن هم ندارد.

باید شنید؛ كلمه، جمله، عبارت و...

باید شنید و بر شنیده ها تامل كرد تا گفتن را بیاموزیم. پس نشنیدن، نگفتن هم هست .

مردی كه حاضر نیست حرفهای همسرش را بشنود، قاعدتاً حرفی برای گفتن به او ندارد و نیز نباید انتظار شنیدن حرفهایش را داشته باشد! شنیدن برای رسیدن به تفكر، تعامل و گفت وشنود است .

باید بشنویم تا بتوانیم بگوییم .

پدر باید حرف فرزند رابشنود تا بتواند به او بگوید" به آنچه می گویم گوش كن وبه آن عمل كن ".

زنی كه پرگوست وكمتر گوش شنیدن دارد ، باید بداند بیشتر آنچه را كه می گوید از سوی شوهرش شنیده نمی شود.

پس اگر زیاد می گوییم ، زیاد هم باید بشنویم؛ اگرمی گوییم، باید انتظار شنیدن هم داشته باشیم. جز این اگر باشد، تعامل وگفت وشنودی منطقی ومتوازن بر قرار نمی شود. اگر می خواهیم صدای ما را بشنوند، باید اجازه بدهیم دیگران هم سخن بگویند و ما بشنویم.

وقتی می گوییم ، یعنی فكر كرده ایم وگفته ایم.

تنها در خانواده هایی تعامل و گفت و شنود وبحث موجه و مستدل صورت می گیرد كه اعضای خانواده همان قدر كه می خواهند بگویند، همان قدرهم آماده شنیدن باشند.

تردیدی نیست درچنین رویكردی باید وزن و جایگاه هر گوینده ای رعایت و ملاحظه شود.

پدر كیست، چه مسوولیت ها و اختیاراتی دارد؟ مادر كیست، چه مسوولیت ها واختیاراتی دارد؟ فرزند كیست، چه مسوولیت ها و اختیاراتی دارد؟ برای گفتن ، برای شنیدن ، برای تعامل وگفت وشنود باید بدانیم كیستیم؟ از چه می گوییم وچرا می گوییم؟ سرپرست خانواده اگر آگاه و بینا بر نقش و وظایف خود وهر یك از اعضای خانواده باشد، می داند و به درستی می داند كِی باید بشنود وكِی باید سخن بگوید.

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
UserName