• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 373
  • پنج شنبه 1385/9/9
  • تاريخ :

چهارمین كارگاه عكاسی خبری ایسنا برگزار شد

محمد اسلامی‌راد در چهارمین كارگاه عكس خبری ایسنا كه در محل تالار شهید حسن قریب این خبرگزاری برگزار شد، با اشاره به روند كاری و حرفه‌یی خود تصریح كرد: حرفه‌ی عكاسی در ابتدای كار به‌صورتی شیك و جالب به‌نظر می‌آید، اما سپس چهره‌های سخت و مشكلات آن نمایان می‌شود.

به گزارش ایسنا ، اسلامی‌راد در رشته‌ی مهندسی كشاورزی از دانشگاه شیراز فارغ‌التحصیل شده و خودآموخته‌ی رشته‌ی عكاسی، در حال حاضر عكاس صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و آژانس عكس گامای فرانسه است.

او در جمع دانشجویان عكاسی و عكاسان خبری حاضر در چهارمین كارگاه عكس خبری ایسنا، عنوان كرد: در حال حاضر عمده كار‌های خبری را در دنیا دو - سه خبرگزاری انجام می‌دهند و آن هم به‌خاطر آن است كه سرعت عمل‌شان بالاست و به‌خاطر پوشش وسیعی كه عكاسان این خبرگزاری‌ها در سراسر جهان دارند، تقریبا همه‌ی عكس‌های وقایع خبری را بر روی سایت خود دارند. در دنیا عكاسانی هستند كه به‌صورت آزاد كاری می‌كنند و وابسته به هیچ مركز خبری نیستند و نمونه آثار خود را بر روی سایت می‌گذارند و از همین طریق با تلفن ماهواره‌یی كه در اختیار دارند، عكس‌های خود را ارایه می‌كنند.

او در این كارگاه چنین اظهار كرد كه در خارج از ایران و بسیاری از كشور‌های جهان عكاسان علاوه بر حقوق از حق ماموریت‌های خوبی نیز برخوردارند. روحیات عكاس‌ها با یكدیگر متفاوت است و مثلا یك عكاسی كه برای یك خبرگزاری خارجی كار می‌كند می‌بایست گوشی تلفن همراه خود را در هنگام خواب نیز در زیر بالش خود قرار دهد و بلافاصله در زمانی كه با او تماس می‌گیرند، جهت پوشش برنامه اقدام كند؛ او تعطیلات و آسایش برنامه‌ریزی شده‌ای ندارد.

به اعتقاد وی، در ایران درباره‌ی آموزش رشته‌ی عكاسی برنامه‌ریزی نشده عمل می‌شود؛ به تعداد زیاد دانشجو می‌گیرند و همین امر باعث شده تا كیفیت آموزشی در این رشته پایین بیاید. از سویی دیگر ظرفیت جذب این افراد برای كار بسیار محدود است؛ زیرا روزنامه‌های ما كم و مجله‌هامان نیز چند تایی بیشتر نیستند و آن‌هایی هم كه هستند به‌صورت حرفه‌یی عمل نمی‌كنند كه برای خود عكاس‌های مستقل استخدام كنند و ترجیح می‌دهند كه از روی سایت‌های خبری دیگر مراجعه كنند تا از لحاظ اقتصادی به صرفه باشد.

او اضافه كرد: ما روزنامه‌، نشریه و یا خبرگزاری‌ نداریم كه به خارج از ایران عكاس و خبرنگار اعزام كند تا گزارشی تهیه كنند. مگر در همسایگی‌ آن‌هم بسیار محدود. اما در خارج از ایران روزنامه و مجلاتی هستند كه به جاهای مختلف جهان عكاس اعزام می‌كنند و عكس‌های اختصاصی خود را دارند؛ این در حالی است كه ما فقط ایران را پوشش خبری می‌دهیم.

اسلامی راد تاكید كرد: تمام روزنامه‌ها و مجلات ما و همچنین مراكز خبری ما می‌بایست به‌گونه‌ای كار كنند كه درآمد داشته باشند تا بتوانند موفق باشند و نباید از هزینه‌های عمومی یا دولتی استفاده كنند. زیرا ممكن است با كاهش بودجه‌ی نهاد‌ها یا سازمان‌های دولتی آن‌ها از دور خارج شوند و تعطیل شوند. ضمن آن‌كه تبلیغات نیز نقش مهمی را در نشریات و رسانه‌ها ایفا می‌كند.

به اعتقاد این عكاس خبری، تا زمانی كه مطبوعات ما به‌صورت مصور یا تصویری كار نمی‌كنند و یا تبلیغات آن‌ها محدود به یك نوشته كوچك كوچك و ریز در روزنامه‌ها و مجلات شده و نیز دستمزد خوبی به عكاس‌ها نمی‌دهند، عكاسی رشد نمی‌كند.

او با اشاره به یك نمونه عنوان كرد: یك نگاه غلط در این‌جا وجود دارد كه عكاس مطبوعات در ایران كارگزار خبرنگار است و اگر به حرف و امر و نهی‌های او گوش نكند، فورا به مسوول بالاتر گزارش می‌دهند و او را توبیخ می‌كنند. چرا؟ برای این‌كه مثلا عكس خبرنگار در كادر عكاس نبوده است.

وی در ادامه چنین اظهار كرد كه بعضی‌ها نگاه و دید درستی نسبت به عكاس ندارند و فكر می‌كنند كه فرد عكاس كار مهمی انجام نمی‌دهد و فقط یك دكمه را فشار می‌دهند و عكس خودبه‌خود گرفته می‌شود و در بعضی مواقع به عكاس می‌گویند كه اگر عكس نمی‌خواهی بگیری، دوربینت را بده و برو، من خودم عكس می‌گیرم. برای این افراد كه شناخت درستی و درك درستی از عكاسی ندارند، اصلا نباید عكس گرفت و در صورتی‌كه كار انجام شد، می‌بایست دستمزد آن كاملا دریافت شود.

عكاس آژانس گامای فرانسه تصریح كرد: عكاسی خبری در نزد اصحاب رسانه و مسوولان ناشناخته است و خواهش می‌كنم كه شما خودتان توضیح دهید یا كسانی كه ارتباط نزدیك دارند، شرح دهند كه این یك كار جدی، بسیار سنگین و خشن، پراسترس و اعصاب خوردكن است كه در آن به آدم زور می‌گویند و اذیت می‌كنند و بی احترامی كرده و در مواقعی آدم را كتك هم می‌زنند.

اسلامی راد توضیح داد: با آمدن دوربین‌های دیجیتال انقلاب بزرگی در عكاسی ژورنالیستی و دیگر گرایش‌ها به‌وجود آمد. در این زمان شما می‌توانید به‌راحتی عكس بگیرید و نگران فیلم آن نباشید و نقل و انتقال عكس‌ها توسط كامپیوتر و اینترنت بسیار سهل و آسان شده است. درصورتی‌كه ما تا چند سال پیش می‌بایست عكس‌ها را با مجوز خروج از كشور به آژانس خود برسانیم.

او به جوان‌هایی كه پا به عرصه‌ی عكاسی خبری گذاشته‌اند، توصیه كرد كه دست‌كم یك زبان خارجی را بلد باشند، چون از نداشتن تسلط در زبان لطمه زیادی می‌خورند. بعضی‌ها در این رشته مسلط به چندین زبان خارجی می‌باشند كه مسلما در كار خود موفق‌ترند.

وی گفت كه یاد‌ گرفتن یك زبان جدید مثل وارد شدن در دنیایی دیگر است و مثلا كسی كه پنج زبان بلد باشد، پنج دنیا دارد. به‌نظر من بدون زبان انگلیسی یا فرانسه یا آلمانی توصیه نمی‌كنم كه كسی این كار را ادامه دهد. حتا اگر در داخل كشور هم كار می‌كنید جهت پیشرفت كار خود می‌بایست هم كتاب بخوانید كه اكثر آنها به‌صورت لاتین است و یا با كسانی كه از خارج از كشور در ایران حضور دارند ارتباط برقرار كنید.

به گزارش ایسنا، به اعتقاد اسلامی راد، عكاسی از جایی جالب و سخت‌تر می‌شود كه آژانس یا خبرگزاری بفهمد كه شما با این عكس‌هایی كه گرفته‌اید، چه می‌خواهید بگویید. یعنی حرف حساب عكاسی چیست؟ مهم نیست كه حتا كادر‌های خیلی زیبا داشته باشید، بلكه مهم این است كه عكاس با این عكس‌ها چه می‌خواهد بگوید و این همان است كه بعضی‌ها می‌توانند خوب یاد بگیرند و عده‌ای هم در آن موفق نیستند و فقط تجربه می‌تواند باعث موفقیت شخص شود.

او با تاكید توصیه كرد: باید یاد بگیرید كه با عكاسی و عكس چه چیزی را می‌خواهید بگویید؛ این مهم هم با تجربه به‌دست می‌آید و آن هم جرات می‌خواهد. از نظر من عكاسی این است كه یك روز عكاس بخواهد حرف خودش را با عكس‌هایش بزند مثل یك نویسنده كه با نوشتن حرف می‌زند. درغیر این‌صورت همه ما كارگزارانی بیش نیستیم و فرقی نمی‌كند كه شاگرد خیاطی باشیم یا شاگرد یك باشگاه و یا یك عكاس كه عكس می‌گیرد. زیرا همه كسانی كه دوربین دارند عكس می‌گیرند؛ بنابراین كار زیاد مهمی نیست؛ مهم این است كه با عكس‌هایی كه می‌گیریم مطلبی را بیان كنیم و از آن بالاتر این است كه بتوانیم با عكس‌ها احساس خود را منتقل كنیم و در این راه است كه هر كس شیوه‌ی شخصی خودش را دنبال می‌كند.

وی اضافه كرد:‌ هر عكاسی یك دفترچه یادداشت به همراه خود داشته باشد و از عكس‌هایی كه در طول روز می‌گیرد، یادداشت‌ برداری كند و مشخصات عكس و توضیح كوچكی نیز از آن بردارند؛ ضمن آنكه با مطالعه زیاد داشته باشند. به‌عنوان نمونه عكاسان خارجی در بعضی مواقع عكس‌ها و قصه‌های قشنگ و بزرگی می‌بینند در دفترچه خود می‌آورند، تا یك روز بتوانند از آنها یك سوژه یا یك داستان خوب بسازند. در بعضی از اوقات یك نوشته كوتاه در مورد سوژه می‌تواند تصویر را بسیار زیباتر و جذاب‌تر جلوه دهد. استعداد هم پرورش یافتنی است و با كار و تجربه استعداد پر بار و غنی‌تر می‌شود.

منبع : ایسنا

UserName