• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 441
  • دوشنبه 1385/8/29
  • تاريخ :

نمی‌توانیم دوسالانه را به‌مكانی برای حضور عكاسان حرفه‌یی تبدیل كنیم

دومین نشست نمایندگانی از هیات داوران دوسالانه‌ی عكس ایران با حضور فرهود حقی، مسعودزنده روح كرمانی، فرهاد فخریان و مجتبی آقایی دبیر دو سالانه‌ی عكس برگزار شد. در این نشست فخر‌الدین فخرالدینی و فرزاد هاشمی - نمایندگانی از بخش‌های پرتره و طبیعت - حاضر نشدند.

به گزارش ایسنا، در این نشست، زنده‌روح كرمانی - داور بخش معماری و ویژه - با تاكید بر این‌كه در بخش معماری، آن اثری كه فرهنگ و ریشه‌ی تاریخی ما را به اضافه‌ی حس سازنده‌ی آن اثر در موضوع عكس داشته باشد، موفق است، گفته‌هایش را آغاز كرد و توضیح داد كه پیش از آغاز داوری آثار پیش‌بینی می‌كردم كه بخش معماری بسیار قوی باشد، ولی در مواجه با عكس‌ها، متاسف شدم. در كشوری با تنوع بافت‌های معماری، تعداد عكس‌های شركت كننده در بخش معماری بسیار كم بود به‌گونه‌ای كه از مجموع 600 عكس رسیده تنها 27 عدد از آنها بر دیوار رفت. سعی كردیم تا بهترین آثار را از آن مجموعه به‌دست آوریم.

وی سپس در پاسخ به نمونه‌هایی كه از وی پرسش می‌شد، با اشاره به تصویری از تخت‌جمشید گفت: آن تابلو به نظر داوران به‌دلیل استفاده از تكنیك‌های خاص عكس خوبی بود و اگر نام تابلوی او عكاسی به مصابه‌ی اسطوره بوده است دلیلی نیست كه عكس او در حوزه‌ی معماری مورد سنجش قرار نگیرد. اثر او چند وجهی بود و حضور تخت‌جمشید به‌عنوان یك بنای با عظمت معماری در عكس، حضور آن‌را در بخش معماری ممكن می‌ساخت.

به‌گمان زنده‌روح كرمانی، هر رشته‌ی عكاسی برای مقبول افتادن تصاویرش باید تعریف خاصی را رعایت كند، در رشته‌ی عكاسی معماری، نور، كمپوزیسیون و پرسپكتیو باید بسیار خوب باشد. معماری گاه می‌تواند ثبت یك تصویر معماری و گاه تركیبی از معماری و فضای ذهنی تفكر عكاسی است. یك عكس زمانی می‌تواند موفق باشد كه روح فضا در آن باشد و عكاس هم تحت تاثیر آن فضا قرار گرفته باشد.

او تاكید كرد: تمام آثار شركت‌كننده در دو سالانه در حوزه‌های مختلف از لحاظ كیفی یكسان بودند، گرچه از لحاظ كمی تعداد آثار كمتر بود.

مجتبی آقایی، دبیر دوسالانه‌ی عكاسی ایران نیز در این نشست در پاسخ به پرسش یكی از حاضران درباره‌ی تفكیك عكاسی هنری، خبری و تبلیغاتی در این دوسالانه گفت: چون دوسالانه عكس ایران، هیچ صفت، پیشوند و یا پسوندی ندارد، اجازه نداریم عكس‌ها را از هم جدا كنیم.

و در ادامه گفت: در مملكت ما عكاسی مدعی بسیار دارد، اما متولی ندارد.

فرهود حقی، داور بخش تبلیغاتی نیز اظهار كرد: نگاه عكاسان تبلیغاتی جامع‌الشرایط است و آنها به مرحله‌ای رسیده‌اند كه می‌توانند علاوه بر ظاهر اجسام، بدون آنها هم ظهور كند.

وی افزود: عكاسی تبلیغاتی در حقیقت نمایش تاثیرات، تغییرات و الهاماتی است كه بشر از طبیعت و طبیعت از بشر می‌گیرد.

وی افزود: اكنون در حال رشد و در مرحله‌ی گذار هستیم، نقایص را درك می‌كنیم، اما مجبوریم با همان نقص‌ها كاركنیم تا در سیر زمان همه چیز در جای خود قرار ‌گیرد و توانایی‌های ما بالا رود و بتوانیم بخش خبری، تبلیغاتی و هنری را از یكدیگر جدا كنیم.

به گزارش ایسنا، حمید سوری كه از میان حاضران تذكر داد كه برای دفاع از یك ژانر، نباید ژانرهای دیگر را محكوم كرد؛ او تاكید كرد ما باید در مورد اهمیت رشته‌ی خود صحبت كنیم نه به ضرر و تخطعه كردن یكدیگر؛ سوری در ادامه چنین خواند: هزاران فن داره گوسفند چرانی، هواپیما نیه ترترچرانی.

مجتبی آقایی در پاسخ به اعتراض یكی از حاضران درباره‌ی یكی از بندهای آیین‌نامه‌ی مسابقه كه به داور این اجازه را می‌داد كه از میان مجموعه عكس هنرمندان تك عكس را با اجازه‌ی او انتخاب كنند و در جریان مسابقه شركت دهند گفت: آیین‌نامه‌ی هر جشنواره قراردادی میان برگزار كننده و شركت كننده است.

وی گفت: داوران اگر فكر می‌كردند كه آن مجموعه‌ی موفقی نیست، ولی تك عكس‌های خوبی دارد، با اجازه‌ی عكاس، آن را بخش دیگر مسابقه شركت می‌دادند.

وی افزود: البته در این میان هنرمندانی نیز بودند كه این اجازه را به داوران نمی‌دادند و به همین دلیل تعداد زیادی از مجموعه عكس‌ها كنار گذاشته شد.

او اظهار كرد: ما در دوسالانه‌ی عكاسی با طیف گسترده‌ای از شركت‌كنندگان رو به روهستیم و در كشورمان مكانی به نام فدراسیون عكاسی نداریم تا بتوانیم عكس‌ها را در سطوح مختلف مقدماتی نیمه نهایی و نهایی شركت دهیم و نمی‌توانیم دوسالانه را به مكانی برای حضور عكاسان حرفه‌یی تبدیل كنیم.

وی گفت: ما فقط زمانی می‌توانیم چنین انتظاری داشته باشیم كه دوسالانه دبیرخانه‌ی دایمی داشته باشد.

فرهاد فخریان - نماینده‌ی داوران بخش خلاقه - نیز چنین عنوان كرد كه در مقام داوری خود با پیشینه‌ی عكس‌ها برخورد كردم و به‌سادگی، فقط به عكس‌هایی كه به نظرم خوب آمد، رای مثبت دادم.

وی افزود: به‌خاطر معلم بودنش تلاش می‌كند تا جنبه‌ی آموزش را نیز در كارش درنظر بگیرد و به‌عنوان یك داور وظیفه دارد تا هر عكسی را با خودش قیاس كند نه آن چیزی كه در عكاسی می‌پسندد.

او اعلام كرد: در مسابقات نباید تنها متر و معیار ارزشی را به‌كار بریم، نتایج بینال فقط نظرات به دست آمده از افرادی است كه آن عكس‌ها را دیده‌اند و این در ذات هر مسابقه‌ای وجود دارد.

وی با یادآوری اینكه هم عكاسی هنری و تبلیغاتی كرده، تصریح كرد: لزومی ندارد كه بگویم عكاسی تبلیغاتی و هنری با یكدیگر قاطی شده‌اند، بلكه می‌توانیم اعلام كنیم كه محیطی برای حضور عكس‌ها فراهم شده است و تلاش كنیم تا با نقد و نگاه فرهیخته‌ی‌ خود بر رشد واعتلای آن كمك كنیم.

وی در پاسخ به سوال یكی ازهنرمندان شركت كننده در این دوسالانه درباره‌ی اعمال نفوذ از سوی مسوولان دولتی و سیاسی كشور گفت: این موضوع هیچ‌گاه بیان نشد، هیچ‌گاه خواسته نشد و هرگز حتا در ذهن ما به‌وجود هم نیامد.

به اعتقاد او شاید هنرمندان خودشان خودسانسوری می‌كنند و این تنها در ذهن آنها است.

حسین چنعانی كه به‌عنوان مجری و هماهنگ ‌كننده در این نشست حضور داشت، در جریان این جلسه، بسیاری از مباحث و پرسش‌هایی را كه از سوی حاضران مطرح می‌شد، خارج از بحث داوری عنوان كرده و مانع از ادامه‌ی انجام گفت‌وگو درباره‌ی آن‌ها می‌شد.

UserName