• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 916
  • چهارشنبه 1385/8/24
  • تاريخ :

نگاهی انتقادی به یکی از مجموعه‌های کودکانه شبکه دو

مجموعه تلویزیونی کودکانه "شهر قشنگ" که مدتی است از شبکه دو سیما پخش می‌شود، با مشکل نداشتن قصه و ضعف در دیالوگ‌نویسی مواجه است.

این سریال کودکانه با ایجاد یک شهر خیالی و فانتزی سعی کرده شرایطی به وجود آورد که مخاطب کودک و نوجوان بتواند خود را بیشتر در موقعیت قصه قرار بدهد و ارتباط بهتری با آن برقرار کند. در این شهر بیشتر مراکز یک شهر واقعی بازسازی شده است. بیمارستان، سینما، هتل، نانوایی، آتش نشانی و ایستگاه پلیس از جمله بخش هایی هستند که در این شهر بازسازی شده است.

در ساخت دکور و طراحی صحنه و لباس این سریال دقت زیادی صورت گرفته و به خوبی می توان استفاده مناسب از رنگ، شکل های کودکانه و اقدام برای ملموس کردن قصه را شاهد بود. بدون تردید وجه تصویری سریال نقطه قوت اثر محسوب می شود. بیننده کودک به آسانی جذب رنگ های شاد و متنوع صحنه می شود و لباس های عجیب و جالب شخصیت های داستان می تواند ذهن بیننده را برای تماشای قصه آماده کند، اما به نظر می رسد حلقه مفقوده و مشکل اصلی قصه پردازی است که کیفیت لازم را ندارد.

داستان مجموعه "شهر قشنگ" درباره تاجری نادان و بدجنس است که سراغ کیمیاگری به نام اجمی مجی جان می رود تا از او اکسیر عمر طولانی را بگیرد. اجمی مجی از ساخت چنین اکسیری اظهار ناتوانی می کند، اما با اصرار تاجر معجونی می نوشد که تبدیل به قورباغه می شود. اجمی مجی از او قول می گیرد در صورتی که کار بدی انجام ندهد او را به شکل واقعی اش برگرداند. پس از برگشت تاجر قورغوری به حالت طبیعی هر وقت که وی کار بدی مرتکب می شود به شکل یک قورباغه در می آید.

دروغ گویی، رعایت نکردن نظافت، زیاد حرف زدن، بدرفتاری و بداخلاقی، نداشتن نظم و انضباط در کارها و ... کارهای ناشایستی است که از تاجر نادان و برخی اهالی شهر سر می زند و آنها را دچار مشکل می سازد. هر قصه این مجموعه بر اساس یکی از شخصیت های داستانی شکل می گیرد و موضوعی اجتماعی با بیانی ساده و کودکانه در آن بیان می شود.

طرح اولیه داستان بسیار زیبا طراحی شده و چون خاستگاه تئاتری دارد از امکان خیالپردازی بهتری بهره می برد. علاوه بر این، در قصه شرایطی پیش بینی شده که بر اساس آن نکات و آموزه های اخلاقی و تربیتی را می توان به بیننده کودک منتقل کرد. اما قصه ها برخلاف این طرح زیبا و جدید خوب شکل نگرفته اند. اتفاقات داستان بسیار سطحی و شکل گیری داستان بسیار معمولی است، چنانکه با کلیشه های رایج در تلویزیون هماهنگی دارد.

قصه های این سریال را گروهی شش نفری از فیلمنامه نویسان به سرپرستی نغمه ثمینی می نویسند. ثمینی در عرصه نمایشنامه نویسی نویسنده ای قابل اعتناست، ولی به نظر می رسد در نگارش این قصه ها نظارت کافی را اعمال نکرده، چون یکی از ویژگی های متن های نمایشی ثمینی دیالوگ های روان و زیباست، ولی این سریال دیالوگ های جالب توجه ندارد. حتی به نظر می رسد برای برخی شخصیت های داستان متنی وجود نداشته و آنها برای اینکه در صحنه بیکار نباشند، هر از چند گاهی کلماتی بیان می کنند.

در سریال های کودکانه برای اینکه اثر به ذهنیت مخاطب نزدیکتر شود و تاثیر لازم را بر او بگذارد از شعر و موسیقی استفاده می شود. به خصوص قطعه های کوتاهی در اثر گنجانده می شود که به خاطر همراهی شعر و موسیقی زیبایی خاصی دارد. این بخش ها حتی برای بزرگسالان نیز جذابیت دارد. در این سریال نیز برای هر قسمت یک نماهنگ کوتاه گنجانده و در آن از اشعار مرتبط استفاده شده است. اشعار کودکانه و زیباست و هماهنگی خاصی با موسیقی اثر دارد. البته به نظر می رسد این سریال نیازمند نماهنگ های بیشتر است تا ضعف قصه پردازی را بپوشاند.

در این سریال بازیگران شناخته شده و با تجربه حضور دارند که رضا فیاضی، شراره درشتی، علی فروتن، حمید گلی و ناصر آویژه تعدادی از آنها هستند. در سال های اخیر محمد مسلمی، علی فروتن و حمید گلی همکاری بسیار خوب و نزدیکی با همدیگر داشته اند که جلوه ای از آن را می توان در برنامه "فیتیله جمعه تعطیله" دید. با توجه به اینکه در این سریال محمد مسلمی کارگردان است تولید اثر بهتری انتظار می رفت. اما در هر قسمت سریال به ندرت می توان صحنه ای دید که به خاطر همکاری خوب و موثر میان بازیگران برجسته و تماشایی شود.

مجموعه تلویزیونی "شهر قشنگ" به تهیه کنندگی حسین مناجاتی در قالب 100 قسمت 20 دقیقه ای از گروه کودک و نوجوان شبکه دو سیما پخش می شود.

UserName