• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 262
  • پنج شنبه 1385/8/11
  • تاريخ :

شمارش معکوس تا نخستین جشنواره بین المللی شعر فجر

شاعران کشور در انتظار روشنگری وزارت ارشاد ؛ شمارش معکوس تا نخستین جشنواره بین المللی شعر فجر

اعلام برگزاری اولین جشنواره بین المللی شعر فجر ، واکنش مثبت شاعران و اهل ادب را در گوشه و کنار به دنبال داشت ، گواه این مدعا اظهارات نمایندگان طیف های مختلف شعری در رسانه های جمعی درباره این جشنواره بوده است .

" شعر " از یگانه هنرهایی است که دستیابی مخاطب به آن ، امری سهل و درساحت ارائه - به اصطلاح مدیران فرهنگی - " کم هزینه " است ، اما بنا به گواهی حافظه تاریخی ملت ما ، همین هنرمی تواند بیشترین تاثیر را بر افکار و رفتارمخاطب داشته باشد و در ژرفای باور وی نقش بربندد .

این درحالی است که در ارائه هنرهای دیگر ، نیازمند صرف بودجه ها و هزینه های بعضا هنگفتی هستیم ، زیرا مثلا پیش بینی این که ساخت یک فیلم یا اجرای یک نمایش و یا ساخت یک اثر موسیقایی ( که با اتکا به شعر و تصنیف متولد می شود ) تا چه میزان در جذب مخاطب موثر خواهد بود و یا در فرهنگسازی و ابلاغ پیام های انسانی ، توحیدی و ... اصولا به توفیقی دست خواهد یافت یا خیر ، هنوز کاری دشوار و گاه ناشدنی است ؛ اما " ادبیات " که مجموعه ای از شعر و داستان و رمان و ... است و غالبا در " کتاب " بروز و ظهور می یابد ، با صرف نازل ترین هزینه در جهان مادی امروز توسط مخاطب قابل دسترسی است و در نوع خود می تواند رسانه ای توانمند و پویا در انتقال یا ابلاغ اندیشه های مختلف باشد و خلوت مخاطب را چنان تصاحب کند که اساسا چنان پیوندی میان او و دیگرهنرها بی سابقه یا حداقل کم سابقه باشد .

گذشته از این ، شمار متنوع و متعددی از فیلم های پر مخاطب ومعناگرا در تاریخ سینمای جهان که بعضا به فراخور حال و هوای عمومی ، رونق بخش گیشه ها هم بوده اند ، وامدار و بدهکار بلا منازع کتاب و ادبیات و شعرهستند ، بدون آنکه قصد نفی عملیات هنری و اهتمامی را داشته باشیم که در حوزه تبدیل داستان به فیلمنامه و مراحل ساخت فیلم و ... صورت گرفته است ، هر چند یک تفاوت عمده بین دیروز و امروز وجود دارد و آن اینکه امروز در راستای تضعیف حق معنوی اثر و مادی مولف ، داستان در مراحل بعدی به طور ناگهانی دستخوش تغییرحوادث و تعدد شخصیت ها و تغییر اسم ها و ... می شود و ای بسا که در راستای رفع سوء تفاهم در جامعه ادبی ، تغییراتی کلی اتفاق بیافتد تا مبادا مدعی یا مدعیانی پیدا شوند ! مخاطب هم بی خبر از آنچه گذشته است ، ناچار است سازنده فیلم را در قد وقامت متفکری ببیند که مثلا جهان معنا را از لنز دوربینش به نظاره نشسته است ! و ازحکایت های تلخی از این دست در این سالها در سینمای داخل کم نداشته ایم .

درباب کم عنایتی به کتاب و ادبیات ، مصادیق دیگری نیز قابل ذکر است و نیازمند مجالی دیگر ، اما آنچه امروز باید گفت ، تاکید بر حفظ جایگاه شعر و ادبیات مکتوب و تلاش در فرهنگسازی ریشه ای با مشارکت اهل قلم و ادب است ، نکته ای که حقیقتا مغفول مانده و کار را به جایی رسانده است که قریب به اتفاق فعالان ، پیش آهنگان و حتی نو آمدگان وادی فرهنگ و ادب ، عمر " قلم " را فرجام یافته دانسته و مانند بسیاری دیگر، به تماشای " پا ورقی های متحرک تصویری " تن در دهند ! درحالی که اگر به شعر و داستان و مجموعه ادب توجه هوشمندانه و در خوری می شد ، طبیعتا می بایست شاهد ظهورفصل تازه ای از داستان ها و حکایت های اصیل و پیوند خورده با گذشته خیره کننده فرهنگ و ادب کهن این سرزمین می بودیم ، نه تجربه تلخ و دیگرباره پاورقی های سطحی که درونمایه و اصل و فرع آنها چیزی به جز به مسلخ بردن عواطف و روابط سالم انسانی و تبدیل هنجار به ناهنجار نیست ، آثاری که متاسفانه بدون نظارت کارشناسی درسطحی فراگیرو در قالب فیلمنامه و ... نیز طرح می شوند غافل از اینکه حقیقتا عمر هنری و محتوایی آنها به پایان رسیده و اصرار بر این تکرار، شائبه ترویج دوباره " پاورقی نویسی " و " فیلمفارسی سازی " را قوت می بخشد .

***

حال که نوید برگزاری جشنواره ای ملی و بین المللی از سوی متولیان فرهنگ داده شده ، جامعه ادبی کشور درعین اینکه از این فکر درخشان اظهار خرسندی می کند ، اما چنین حرکتی را فراتر از اموری سمبولیک و نمادین می داند که در گذشته با سیاست ها و افرادی ثابت دنبال شده ، ادیبان کشور در مقطع فعلی سیاستگذاری جدید و برنامه ریزی قابل قبول را از مسئولان و متصدیان امر انتظار دارند .

جامعه ادبی در وهله اول ، ضمن یاد آوری کمبود فرصت تا اولین دوره برگزاری این جشنواره ملی ( حداکثر سه ماه ) خواستار به صحنه آمدن همه نحله ها ، گروه ها و طیف هایی است که با پذیرش قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تنفس در هوای اعتقادات اسلامی و انسانی ، به اهتمام درحوزه شعر و ادب پرداخته و در جهت اعتلای محتوایی و ارتقای تکنیکی این حوزه فرهنگی و ادبی می کوشند .

آنچه در این مقطع باید مورد توجه نهاد برگزار کننده جشنواره شعر فجر یعنی " وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی " قرار بگیرد ، پاسخگویی به موقع به ابهامات و روشنگری در اعلام برنامه های این جشنواره ملی و بین المللی است ، آیا اهل ادب باید به شکل رایج ، اشعار و کتابهای خود را برای داوری و ارزیابی ارسال کنند و یا دبیرخانه جشنواره خود به این امر می پردازد ؟ و یا در ارزیابی آثار ، مقطع و زمان خاصی مد نظر است ، یا ... ؟

" تفکر جمعی وشورایی " دغدغه دیگر اهل شعر و ادب کشور است ، چرا که این خیل معتقدند فرد گرایی و یا گروه گرایی در طول سالهای گذشته بیشترین لطمه را متوجه بدنه ادبیات نموده است ، اینکه گروهی از گروه دیگر به نیکی یاد کند و یا فردی ، فرد دیگر را بستاید و همین امرنصیب العین و دستمایه قرار گیرد تا ستایش کننده " برگزیده " جشنواره ای ملی هم باشد یا به نوعی در دایره انتخاب ها و داوری مداخله کند امری نکوهش برانگیز است ، دیگرآنکه هم سویی ها یا ناکامی ها و بغض و بخل های گذشته ، به شدت گلوگاه ادبیات را متورم ساخته و نباید راه به دایره ارزشیابی در جشنواره شعر فجر پیدا کند ، خلاصه اینکه آثارهمگان مورد سنجش علمی ، ادبی و محتوایی قرار گرفته و برای گزینش یا عدم گزینش آثار ، استدلال علمی و منطقی شود .

امید است جشنواره بین المللی شعر فجر در نخستین گام ، بتواند ضمن سامانبخشی به حوزه ادبیات معاصر در شاخه شعر ، شکوفایی بیشتر این شاخه ادبی و زایا را تداوم بخشد و شعر را مانند روزگاران پیشین این سرزمین فرهنگمدار، دوباره به میان مردم ببرد ، یا حداقل تحقق آن روزهای طلایی را برای شاعران ما نوید بدهد ، چنین باد !

UserName