• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 4449
  • چهارشنبه 1385/6/15
  • تاريخ :

نامه‌ای از ناحیه امام زمان (عج) به عثمان بن سعید

شیخ صدوق در «كمال الدین» مى‏نویسد: این توقیع به افتخار عثمان بن سعید و پسرش محمد بن عثمان از ناحیه مقدسه صادر شده است. این توقیع را سعدبن عبدالله اشعرى روایت كرده است. شیخ ابوعبدالله جعفر - رضى الله عنه - مى‏گوید: من آن را به خط سعدبن عبدالله اشعرى - رضى الله عنه - دیده‏ام و توقیع این است كه:

«خداوند شما دو نفر را در راه بندگى خود موفق و بر دین مقدسش ثابت بدارد و شما را با آنچه موجب خشنودى اوست، نیكبخت گرداند. آنچه گفته بودید كه «میثمى» از «مختار» و گفتگویش با شخصى كه او را ملاقات كرده بود و استدلال كرده بود كه پدرم امام حسن عسكرى علیه السلام جانشینى غیر از جعفر بن على(جعفر كذاب) ندارد و او هم امامت او را تصدیق كرده است، به ما رسید؛ و از تمام مضمون مكتوبى كه از آنچه دوستان شما در خصوص او به شما خبر داده بودند، به وى نوشته‏اید، مطلع شدیم. من از نابینایى بعد از روشنى و از ضلالت بعد از هدایت و از عواقب سوء اعمال و فتنه‏هاى خطرناك به خدا پناه مى‏برم. خداوند عزوجل مى‏فرماید:

«الم. احسب الناس ان یتركوا ان یقولوا آمنا و هم لایفتنون»؛ آیا مردم گمان كردند ما آنها را به مجرد این كه گفتند: ایمان آوردیم، رها مى‏كنیم، و دیگر امتحان نخواهند شد. (1)

چگونه است كه به فتنه افتاده در وادى سرگردانى گام مى‏سپارند؟ و به چپ و راست منحرف مى‏شوند؟ از دین خود دورى گزیده‏اند یا در دین خود دچار تردید شده‏اند؟ با حق در آویخته‏اند یا از روایات صحیح و درست بى‏خبرند؟ یا آگاهند و خود را به فراموشكارى مى‏زنند؟! مگر نمى‏دانند كه زمین هرگز خالى از حجت نخواهد بود؟ یا ظاهر و آشكار و یا غایب و پنهان! مگر نمى‏دانند كه امام‌هاى آنها، بعد از رسول اكرم صلی الله علیه و آله یكى پس از دیگرى به طور منظم آمده و رفته‏اند. تا نوبت به امام پیشین - یعنى، پدر بزرگوارش امام حسن عسكرى علیه السلام - رسید، كه به فرمان خدا به این مقام منصوب شد و بر جاى پدران بزرگوارش نشست و مردمان را به سوى حق و صراط مستقیم رهنمون گردید. او نیز قدم به قدم راه پدرانش را پیمود و سرانجام به جانشین خود عهد امامت را تسلیم نمود. خداوند جانشین او را از دیده‏ها پوشیده داشت و جایگاهش را پنهان ساخت؛ و این بر اساس مشیت خدا بود كه در قضا حتمى خدا گذشته و در تقدیر الهى قطعیت یافته بود. و اینك موقعیت او با ماست و دانش و فضیلت او در اختیار ماست. اگر خداوند اجازه دهد در مورد آنچه منع فرموده، و برطرف سازد. آنچه(غیبت) را كه مقرر نموده، حق را به نیكوترین شكل و روشن‌ترین قالب آن عرضه مى‏نماید و خود از پشت پرده ظاهر مى‏شود، و حجت خویش را اقامه مى‏كند، ولیكن تقدیر الهى شكست‏ناپذیر، و اراده او تردیدناپذیر است و از مشیت او نتوان پیشى گرفت. باید هواى نفس را به كنار گذاشته، بر اساس اعتقاد خود استوار بمانند و از آنچه كه از دیده‏هایشان پوشیده شد، جستجو نكنند، تا به گناه نیفتند، و از آنچه خداى پوشیده نگه داشته، پرده برندارند تا پشیمان نشوند.

آنها بدانند كه حق با ما، و در خاندان ما معصومین است؛ هیچ كس جز ما این را نمى‏داند، مگر این كه دروغگو باشد، و بر خدا افترا ببندد! جز ما كسى این ادعا را ندارد، مگر این كه گمراه و خیره‌سر باشد. بنابر این با این مختصر كه گفتیم به ما اكتفا كنند و دیگر توضیح بیشتر لازم نیست، و با این اشاره قناعت نمایند.»(2)


پى‌نوشت‌ها:

1- سوره عنكبوت، آیه 2.

2- كمال الدین، ج 2، ص 510، حدیث 42، باب توقیعات/ بحارالانوار، ج 53، باب توقیعات، حدیث 19، ص 190.


منبع:

مهدى موعود، ترجمه جلد سیزدهم بحارالانوار ، قدیم

(جلد 5 - 53 جدید)

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
نامه به عثمان بن سعید عمری

نامه به عثمان بن سعید عمری

نامه به عثمان بن سعید عمری
سخنرانی حضرت استاد علی دوانی

سخنرانی حضرت استاد علی دوانی

سخنرانی حضرت استاد علی دوانی
توقیع براى جمعى از مردم قم

توقیع براى جمعى از مردم قم

توقیع براى جمعى از مردم قم
توقیع اسحاق بن یعقوب‏

توقیع اسحاق بن یعقوب‏

توقیع اسحاق بن یعقوب‏
UserName
عضویت در خبرنامه