• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
مطالب مرتبط
  • از نود تا هفت
    از نود تا هفت
    حدود دو سالی از پخش برنامه ی هفت در تلویزیون می گذرد . در این دو سال نظرات گوناگونی در مورد آن مطرح شده . به شیوه ی اجرا ی آن ، به نوع نقد های آن ، ادبیات آدم هایش و ... .برنامه ی هفت شباهت های زیادی به برنامه ی نود دارد ، برنامه هایی که با نگاهی ان
  • تلویزیون و مشكلی به نام مجری
    تلویزیون و مشكلی به نام مجری
    مجری گری در تلویزیون امروز به یك حرفه پر طمطراق تبدیل شده كه بی شك حواشی زیادی را نیز بویژه در سال های اخیر به وجود آورده است به گونه ای كه بخش قابل توجهی از دستورالعمل های این رسانه در چندسال اخیر به این بخش باز می گردد.
  • مجری ها ی این سال ها
    مجری ها ی این سال ها
    در گذشته، مجری های تلویزیونی، سهم بیشتری در رونق برنامه ها داشتند ، برنامه ها با مجری هایشان شناخته می شدند . دانش مجری به موازات مسلط بودنش به اجرا کمکش می کرد که جایگاه بهتری داشته باشد
عضویت در خبرنامه
  • تعداد بازديد :
  • 7879
  • دوشنبه 5/4/1391
  • تاريخ :

رادیو 7 (هفت)


هر شب ساعت یازده برنامه ای از شبکه ی آموزش پخش می شود ، که حالا طرفدارانش با هم احساس آشنایی می کنند. برنامه ای که در خاطره های قدیمی گم نمی شود از امروز و فردا هم نوایی خوش به یادگار خواهد گذاشت

رادیو 7

حالا سال هاست که تعداد برنامه های با کیفیت جُنگ گونه ی تلویزیون کم شده است. ایرانی ها، این گونه برنامه ها را دوست دارند، این را از ارتباطی که با مجریان این برنامه ها برقرار می کنند می شود، تشخیص داد. یا بسیاری از اخبار فرهنگی و اجتماعی که محل گفت و گوی مردم می شود، از میان حرف هایی است که در این گونه برنامه ها رد و بدل می شود. پیش روی این چنین برنامه هایی تا هشت و نیم بود. شاید خیلی از نسل جوان تا هشت و نیم را به خاطر نداشته باشند، با اجرای مرحوم صفدری و تهیه کنندگی محمد صالح علا. برنامه ی تا هشت و نیم، برنامه ی ساده ای بود اما در عین این سادگی نوآوری های زیادی داشت. نوآوری هایی که در برنامه های بعدی که ردپایی از صالح علا در آن بوده باز هم دیده و تکرار شد. از مدل برنامه های صالح علا تقلیدهای زیادی شد که اکثرشان، چنگی به دل نزدند. در این سال های اخیر اگر به نمونه ی موفق دیگری بتوان اشاره کرد، "مردم ایران سلام" شهیدی فر است. برنامه ای که با ذکاوت تهیه کننده اش دچار اطناب نشد و خاطره خوشش مهم تر از ادامه محتمل با دل زدگی مردم تشخیص داده شد. از شهیدی فر در این چند وقت اخیر «پارک ملت» به روی آنتن رفت، که پخش پارک ملت هم خیلی طولانی نشد. از همه ی این ها که بگذریم حالا که  نه محمدصالح علا و نه شهیدی فر برنامه ای در تلویزیون ندارند و غالب برنامه های جنگ گونه ی تلویزیون، بیشتر به تقلیدهایی ناخوش آیند تبدیل شده است، یک برنامه هست که به آینده ی نسل های بعدی برنامه های تلویزیونی امیدوارمان کند: رادیو هفت. رادیو هفت منصور ضابطیان و محمد صوفی. منصور ضابطیان در مردم ایران سلام از مجریان برنامه بود. بخش هنری و سینمای را اداره می کرد و از همان موقع نشانه های دانشی و هنری برنامه سازی در تلویزیون، در اجرایش دیده می شد. خاطرم هست سال ها پیش در برنامه ای تلویزیون دکتر اکبر عالمی از ویژگی های یک مجری خوب صحبت می کرد. ادب و نزاکت مجری، ویژگی برجسته ای بود که اکبر عالمی به روی آن تأکید داشت و ضابطیان مجری این ادب و نزاکت را در عین صمیمیت با تماشاچی اش در برنامه ای که شاید تصویری از او هم نباشد نشان می دهد.

 همان قدر که از وجود برنامه ای، مثل رادیو هفت امیدوار و هیجان زده می شوی، باید بیم این را هم داشته باشی که کدام تهیه کننده یا تهیه کنندگان با دیدن این برنامه بخواهند نمونه های مشابهی بسازند. نمونه هایی که رادیو هفت را هم به محاق ببرد.

نیمه ی دوم سال هشتاد و هفت برنامه ای از شبکه ی یک تلویزیون پخش شد که تا بهار و اوایل تابستان هشتاد و هشت هم ادامه یافت. برنامه ی نقره، برنامه ی خاطره بازی مردم با تلویزیون و رادیو از دهه ی 60 بود. برنامه ی نقره،ظهرهای جمعه پخش می شد. بعد از تغییر مجری نقره و آمدن احسان کرمی شوخ طبع این مفهوم نزاکت خود را بیشتر نشان داد. احسان کرمی که شاید بهترین مجری این سال های رادیو باشد و با برنامه های مکث نود و پنج - و بعد از تغییرات فرکانس ایستگاه های رادیویی، مکث نود و چهار- را طوری اجرا کرد که رادیوی تهران به پرشنونده ترین رادیوی ایران تبدیل شد.

اما آن لحن شوخ طبع و طنّاز در رادیو،با ملاحظات یک برنامه ی تلویزیونی  تغییر کرد و این نشانه ی هدایت درست برنامه سازان نقره بود. برای گفتن از رادیو هفت ناگزیر از ذکر پیشینه ی ظابطیان در برنامه ها ی تلویزیونی هستیم. با این وجود خوانندگان روزنامه ها و مجلات با قلم ضابطیان هم آشنا هستند، که در این مهلت از بررسی آن ها صرف نظر می کنیم.

رادیو هفت هم مثل تا هشت و نیم سال های نه چندان دور، برنامه ی ساده ای است یعنی وقتی تماشاچی آن باشی، سادگی و صمیمیت بیشترین پیامی است که از برنامه می گیری ولی این سادگی، در موقع طراحی،قطعا پیچیدگی ها و ظرافت های زیادی داشته است.

 همان قدر که از وجود برنامه ای، مثل رادیو هفت امیدوار و هیجان زده می شوی باید بیم این را هم داشته باشی که کدام تهیه کننده یا تهیه کنندگان  با دیدن این برنامه بخواهند نمونه های مشابهی بسازند. نمونه هایی که رادیو هفت را هم به محاق ببرد.

مجتبی شاعری

بخش سینما و تلویزیون تبیان

UserName