• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 8533
  • يکشنبه 1383/2/6
  • تاريخ :

راهنمای مجموعه آثار ولفگانگ آمادئوس موتزارت


صفحه اصلی مجموعه موتزارت

مثل این است که از پنجره با تحسین به کودکی نابغه می نگری که در حال بازی و سخن گفتن با خود است.

موتزارت در طول سی و پنج سال عمر خود که بیش از بیست و پنج سال آن با خلاقیت و پرباری توأم بوده، بیش از ششصد اثر در کلیه ی زمینه های موسیقی سازی و آوازی تصنیف کرده است که در این مختصر، فهرستی از این آثار آورده می شود:


آثار ِ سازی (برای یک یا چند ساز و یا ارکستر کامل)

(1)- سمفونی ها – مجموعاً 43 سمفونیکه نخستین آن را موتزارت در سال 1764، آن زمان که فقط هشت سال داشته تصنیف کرده و آخرین آن را در سال 1788، سه سال قبل از مرگش به پایان رسانیده است. یازده سمفونی آخرین از قدرت و انسجام و شهرت و مقبولیت بیشتری برخوردار است و مرتباً در سالنهای کنسرت سراسر دنیا نواخته می شود. مشخصات این یازده سمفونی به شرح زیر است:

1- سمفونی شماره 31 در  رماژور (پاریس)      297.k

2- سمفونی شماره 32  در  سل رماژور 318.k

3. سمفونی شماره 33  در سی بمل ماژور      319.k

4. سمفونی شماره  34 در دو  ماژور     338.k

5. سمفونی شماره  35 در ر ماژور  (هافنر)     385.k

6. سمفونی شماره 36 در دو ماژور  (لینز)       425k.

7. سمفونی شماره  37 در سل ماژور  k. 425a

8. سمفونی شماره 38 در ر ماژور    (پراگ)    504 k.

9. سمفونی شماره 39 درمی بمل ماژور         543k.

10. سمفونی شماره 40 در سل مینور  550k.

11. سمفونی شماره  41 در دو ماژور(ژوپیتر)  k.551

(2) – مجموعه ای از آثار ارکسترال که شمار آنها به یکصد ویک می رسد و سرنادها (از جمله سرناد مشهور «موسیقی کوچک شبانگاهی»)، دیورتیمنتوها، مارش ها، رقصهای آلمانی، رقصهای دسته جمعی و منوئه ها را شامل می شود.

(3) – کنسرتو برای پیانو و ارکستر – مجموعاً 31 کنسرتو که پنج کنسرتوی آن بر روی سوناتهای پیانوی سایر آهنگسازان تنظیم گشته است. زوجی از این کنسرتوها: کنسرتویی در می بمل ماژور 271.K که برای پیانیست فرانسوی مادموازل «ژنوم» تصنیف گشته و به نام او مشهور شده و کنسرتویی در ر ماژور 537.K  که به نام «تاجگذاری» معروف گشته است.

(4) – کنسرتو برای سایر سازها: پنج کنسرتو برای ویلن – یک «کنسرتو» در دو ماژور برای دو ویلن – یک کنسرتو برای باسون – یک کنسرتو برای هارپ و فلوت – دو کنسرتو برای فلوت – یک سمفونیا کنسرتانته برای (ابوآ – کلارینت – هورن – باسون) – یک سمفونیا کنسترتانته برای ویلن و ویولا – یک کنسرتو برای ابوآ – چهار کنسرتو برای هورمون (شیپور) – یک کنسرتو برای کلارینت.

(5) – هفده سونات برای ارگ و ارکستر

(6) – شش کوینتت برای سازهای زهی.

(7) – بیست و پنج کوارتت برای سازهای زهی که شش کوارتت آن به هایدن اهداء گشته و به عنوان کوارتت های سازهای زهی موتزارت اهدایی به هایدن مشهور شده است.

(8) – پنج دوئت و تریو برای سازهای زهی.

(9) – دو کوارتت و هشت تریو برای پیانو.

(10) – سیزده قطعه ی مختلف به صورت سونات، کوارتت، کوینتت برای مجموعه هایی گوناگون از سازهای ارکستر.

(11) – چهل سونات برای ویلن و پیانو.

(12) – هفتاد قطعه برای پیانو به صورت سونات، فوگ، آداژیو، فانتری، منوئه، واریاسیون و روندو.


آثار ِ آوازی

(1) – آثار نمایشی و دراماتیک (زینگ اشپیل – اپرت – اپراهای کمیک و جدی ). موتزارت مجموعاً بسیت و سه اثر در این زمینه تصنیف کرده که نخستین آنها در یازده سالگی و آخرین شان چند ماه قبل از مرگش بوده است. از میان اپراهای موتزارت، شش اپرا دارای شهرت و محبوبیت بیشتری بوده به طوری که از زمان تصنیف تا امروز در سالنهای اپراهای مشهور دنیا مرتباً روی صحنه آمده است و همچنان می آید:

اپرای جدی          «ایدومنه پادشاه کرت»

اپرای کمیک        «دختر ربائی از حرمسرا»

اپرای کمیک        «عروسی فیگارو»

اپرای جدی          «دون ژوان»

اپرای کمیک        «همه چنین می کنند»

اپرای       «نی سحر آمیز»

(2) – آثار موسیقی کلیسائی – پنجاه و هفت قطعه برای سازهای ارکستر، ارگ و خوانندگان چهار صدایی که مشهورترین آنها رکوئیم در مینور 626.K آخرین اثر موتزارت است.

(3) – آریاهایی برای یک خواننده به همراهی سازهای مختلف و یا ارگ ، مجموعاً پنجاه و هشت قطعه

(4) – آوازهای دسته جمعی همراه با ارکستر، جمعاً هفت قطعه

(5) – آثاری برای آوازهای چند نفره بدون همراهی ارکستر، جمعاً چهل و چهار قطعه

(6) – آوازهای تک صدایی همراه با پیانو، مجموعاً سی و هفت قطعه


خصوصیات موسیقی موتزارت:

1- شیطنت و حرکتهای غیرمنتظره ، همراه با نغمه های بازیگوشانه.

2- پیروی از روش ابداعی خود وکرنش کردن در مقابل سنتهای موسیقی زمان خود.

3-استفاده از تکنیک بالا در ساخت و اجرا.

4- شروع استفاده از هارمونی نوگرا (= هماهنگی نوین ) با سوق در جهت موسیقی کلاسیک.

.. تا...استفاده از قالب باروس.

5- تعدد آثار به یاد ماندنی.

6- نبوغ در جوانی به همراه شادابی زندگی در موسیقی.

7- اوج خلاقیت در ایجاد نوع جدیدی از آثار ِ سازی در زمانه خود.


حس

شیطنت عدم توقف در یک سبک خاص ،حرکت در دوران جوانی و تلفیق نشاط زندگی با موسیقی، بی آلایشی مانند حس نوعی گذر از جایی به جایی و زیستن در ذات همان حرکت.

مثل این است که از پنجره با تحسین به کودکی نابغه می نگری که در حال بازی و سخن گفتن با خود است.

UserName