• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 4633
  • پنج شنبه 1391/2/7
  • تاريخ :

دوبله ی فیلم (1)


دوبله در ایران در سال های اخیر با دوران طلایی خود فاصله گرفته است ، با این که از میان بزرگان دوبله ، حتی کسانی که جز اولین دوبلور ها و مدیران دوبلاژ بوده اند، هنوز افرادی مانده اند که در این عرصه به فعالیت مشغولند ولی آثار شاخص کمتر دیده می شوند

دوبلاژ

برای خیلی ها دوبله ی فیلم، یادآور خاطرات است. بیش از آن که دوبله، وسیله ی انتقال و ترجمه ی دیالوگ های فیلم از زبان مبداء و اصلی فیلم به زبان تماشاچی باشد، حسی نوستالژیک است. در بسیاری از کشورها، دوبله شکل نگرفته است و یا مثل دوبله های روسی و لهستانی، یک نفر جای همه ی شخصیت ها، دیالوگ می گوید. امروز هم با وجود فراگیری زبان های خارجی، باز دیدن فیلم های آلن دلون و آل پاچینو با صدای خسرو خسروشاهی لطف دیگری دارد، یا اگر به نسخه ی اصلی فیلمی از جان وین دسترسی داشته باشی دوبله ی ایرج دوستدار لذت بخش تر است .برای فیلم های کمدی، این حس به مراتب بیشتر وجود دارد. مرحوم حمید قنبری برای جری لوئیس، مرحوم عزت ا... مقبلی برای الیور هاردی و لویی دوفونس، مرحوم منوچهر نوذری برای استانلی لورل و جک لمون از نمونه های تأثیر صداپیشه (دوبلور) در شناخته شدن کمدین خارجی برای مخاطب ایرانی هستند.

نقش دوبلورهای ایرانی در استقبال تماشاچی ها به کمدینی خاص، انکارناپذیر است.

به عنوان مثال جری لوئیس در لیست کمدین ها برای ایرانی ها جزء 5 یا 10 نام برتر است ولی در جهان سینما و برای مخاطبین هم وطنش این جایگاه را ندارد. اروپایی ها که اصلاً رغبتی برای نمایش و اکران فیلم های جری لوئیس نشان نمی دهند. اگر به زبان انگلیسی مسلط باشی و بخواهی فیلمی از جری لوئیس را به زبان اصلی ببینی، بعد از یک بار دیدن ترجیح می دهی که همان نسخه ی دوبله شده را ببینی.

بسیاری از اهالی دوبله در ایران هم بر این عقیده اند ، که دوبله در ایران با سال های طلایی اش فاصله گرفته

 کم و بیش در مورد کمدین های دیگر هم این موضوع صدق می کند. به غیر از کمدین های سینمای صامت مثل چاپلین و کتیون و لوید، تنها دو مورد است که توانایی بازیگر و نقش آفرینی اش، نیازی به دوبلور ندارد: جک لمون و جیم کری.

در مورد جک لمون ، آثاری که به صدای مرحوم منوچهر نوذری، دوبله شده، قابل قبول است، با این حال دیدن فیلم های جک لمون به همان زبان اصلی و با درجه ای تخفیف با زیرنویس فارسی، لطف بیشتری دارد. طرفداران ایرانی جیم کری هم ترجیح می دهند فیلم هایش را به همان زبان اصلی ببینند. این تنها به توانایی جیم کری برنمی گردد. شاید برای این است که دوبلوری که در خور بازی جیم کری باشد، هنوز پیدا نشده باشد. بیان چنین نظری، تلاش اساتید فن دوبله در ایران را مخدوش نمی کند. این بازخورد نظر بیننده هایی است که در انتخاب هایشان دوبله ی جیم کری را ذکر نمی کنند و طبیعتاً نمره ی بالایی هم برای آن قائل نیستند. تقریباً در سی ساله گذشته، کسی که مثل کمدین فیلم، سریال فیلم های یک نفر را دوبله کرده باشد- جز یک نفر- وجود ندارد.

جان وین

در اوایل دهه ی هفتاد شمسی، تعدادی از فیلم های کمدین آلمانی- دیدی- در تلویزیون دوبله و نمایش داده شد. دوبلور دیدی در این فیلم ها به جز یک فیلم، حسین عرفانی بود.

سری فیلم های دیدی، بهترین دوبله ی فیلم های کمدی در این چند سال بود. البته فیلم هایی بوده اند که دوبله های خوب و قابل قبولی هم داشته اند، اما سری فیلم های یک کمدین خاص نبوده اند که محل درست قضاوت بشوند. بسیاری از اهالی دوبله در ایران هم بر این عقیده اند که دوبله در ایران با سال های طلایی اش فاصله گرفته. اما در مورد برخی از گونه ها این فقط درجا زدن نیست. نوعی عقب گرد محسوب می شود. برای دوبله ی فیلم های کمدی این اتفاق ناخوشایند، ملموس تر است. قدیمی هایی فیلم کمدی دوبله می کنند (از مدیر دوبلاژ تا صداپیشه ها) که انگار در حال مشتق های اولیه هستند. مشق هایی که معلوم نیست از روی دست چه کسی رج زده شده. در این میان دوبله ی فیلم های انیمیشن که غالباً دارای مایه های طنز و کمدی است وضع بهتری دارد. انیمیشن هایی که بیشتر اعضایشان جوان هایی هستند که در استودیوهای مستقل از تلویزیون فعالیت می کنند. در شماره های بعد به دلایل نزول سطح کیفی دوبله ی فیلم های خارجی، بیشتر می پردازیم.

مجتبی شاعری

بخش سینما وتلویزیون تبیان

با پيشكسوتان دوبله ی ایران

با پيشكسوتان دوبله ی ایران

صداپيشه بازيگراني مانند آلن دلون و داستين هافمن با اشاره به شرايط آموزش دوبله در سال‌هاي گذشته اظهار كرد: در آن زمان آپارات بود و تا آپاراتچي، آپارات را برمي‌گرداند، كارآموزان از روي دست گويندگان مي‌نوشتند، سپس پنج- شش‌ بار تمرين سپس صدا ضبط مي‌شد. در اين
احمد رسول‌زاده و ناگفته‌هايش از دوبله

احمد رسول‌زاده و ناگفته‌هايش از دوبله

احمد رسول‌زاده هستم؛ از گويندگان قديمي، بسيار قديمي. تقريبا نيم‌قرن پيش كار دوبله را آغاز كردم و از پيشقدمان اين حرفه بوده و سال‌هاي سال در اين عرصه فعاليت كرده‌ام ...
بیاد صداپیشه‌ی گوریل انگوری

بیاد صداپیشه‌ی گوریل انگوری

صاق ماهرو از مدیران دوبلاژ و گویندگان پیشكسوت در سوم فروردین ماه 1318 در تهران متولد شده و از 18 سالگی، فعالیت هنری‌اش را با تئاتر و سپس به طور جدی با دوبله آغاز كرده و در پیش از 40 سال حضورش در این حرفه، تیپ‌های ماندگاری را صداپیشگی كرده است و گوریل انگور
UserName
عضویت در خبرنامه