• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 3468
  • يکشنبه 1391/2/10
  • تاريخ :

شرط داشتن روحی سالم


جلسه ی اول کلاس اخلاق علامه کرباسچیان در رابطه با لزوم حفظ سلامتی جسم

کُلُّ إنسانٍ مُرَکَّبٌ مِنْ روحٍ وَ بَدَنٍ وَ مِنْ سِرٍّ وَ عَلَنٍ

شرط داشتن روحی سالم

انسان موجودى است که دو جزء دارد، اگر بخواهیم به کمال برسیم، باید کمالات آن دو جزء را با هم ملاحظه کنیم. بعضى به کمال جسم پرداختند و از روح غافل شدند و برخى دیگر برعکس، هر دو غلط است.

پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم فرمود: أنَا ذوالعینَین (من با دو چشم به دنیا نگاه مى کنم.) یعنى نمى گویم: همه ى همّت باید مصروف دنیا باشد و نمى گویم: تمام توجّه باید به امور آخرت معطوف باشد، بلکه باید هر دو را در نظر گرفت و به هر دو پرداخت.

روح و جسم با هم ارتباط تنگاتنگى دارند و نقص یکى، موجب نقص دیگرى است. اسب لاغرِ ضعیفِ رنجور که نمى تواند بدود، آرام در گوشه اى ایستاده، اگر لگد نزند، ارزشى ندارد، چون نمى تواند لگد بزند. اسبى که غذا خورده و خوب مى دود ولى در نتیجه ى تربیت لگد نمى زند، ارزش دارد و آن است که مى تواند صاحبش را از مهالک نجات دهد.

کسى که به واسطه ى ریاضت و غذا نخوردن زرد و زار و مردنى است، اگر زنا نکند - چون نمى تواند زنا کند و اصلاً شهوت ندارد که به نامحرم نگاه کند - چه ارزشى دارد؟ ولى اگر شخصى در مقام تربیت جسم برآمد و آن را به کمال خودش رساند و در مقام تربیت روح برآمد و آن را هم به کمال خودش رساند، در این صورت به هدف غایى و اصلى انسانیّت رسیده است. کمال تن در این است که تمام قواى او معتدل باشد، به همین دلیل کسانى که در گذشته مى خواستند ریاضت بکشند، استادهاى تربیتى به آن ها دستور مى دادند که باید از طبیب گواهی سلامت مزاج بیاورند. چرا؟ چون مثلاً اگر و کلیه ها کار نکند و اسید اوریک وارد خون شود، خون مسموم مى شود و مغزى که با خون مسموم تغذیه کرده، معتدل فکر نمى کند و مطالب را عوضى مى بیند. اونمى تواند خودش را کنترل کند، بى جا عصبانى مى شود و بى جا مى خندد. امّا کسى که معتدل است، به جایش شوخى مى کند و به جایش هم عصبانی می شود.

کسى که مى خواهد داراى روحى سالم و معتدل باشد، باید سلامت جسمش را حفظ کند. لذا باید کتاب هاى بهداشتى مطالعه کنید. چرا باید دشمن هاى ما در نهایت درجه ى قدرت از حیث سلامت مزاج باشند و ما نباشیم؟

طبّ النبیّ، طبّ الصادق و طبّ الرّضا کتاب هایى هستند که سخنان پیشوایان ما درباره ى بهداشت در آن نوشته شده است. باید نهایت مراقبت را داشته باشیم که سلامت مزاج خودمان را از دست ندهیم. کسانى توانستند مردم را هدایت کنند، که مزاج سالمى داشتند. وقتى خون آقای بروجردی را آزمایش کردند، دکترها گفتند: کم تر کسى است که خونش این مقدار سالم و متعادل باشد. این پیرمرد نود ساله شاید در شبانه روز، چهار ساعت مى خوابید. علّتش این بود که مزاجى سالم و معتدل داشت.

خیال نکنید تمام نواقص اخلاقى و روحى افراد، مولود بى تربیتى است؛ بلکه بسیاری از آن ها مولود نداشتن مزاج سالم است.

دندان پزشکی به مدرسه آمد و بچّه اى را که نمره هاى هفت و هشت مى گرفت، معاینه کرد. پرسید: چرا با این طرف دهانت غذا نمى خورى؟ گفت: نمى توانم. دندان پزشک گفت: یکى از دندان هایش چرکى است، اجازه مى دهید بِکِشم؟ گفتم: بکشید. دندان را کشید. بعد از 20 روز، نمره هاى 7 و8 او ناگهان 17 و 18 شد. یک دندان چرکى خون را مسموم مى کند و باعث ابتلاى به امراضی مى شود.

آقایان! روح و جسم انسان جدا از هم نیست و انسان یک موجود یک پارچه است. اگر سوء خُلق دارد و بد اخلاق است، ممکن است به خاطر آن باشد که روده ى بزرگ کار نمى کند. لذا باید سلامت جسم و روح، هر دو را در نظر بگیریم.

یکى از علما در چهل سال قبل، در کتابى به نام درویش قربان - که به شکل رُمان است - مى نویسد:

ما مسلمان هابه واسطه ى محروم بودن از اسلام واقعى، گرفتار این امراض شده ایم و الّا اگر کسى واقعاً مسلمان باشد، هیچ مبتلا نمى شود.

مرحوم دکتر کوثری می گفت: چون عمده ی تکالیف عبادی مانند نماز، روزه، حج با بدن انجام می شود، باید بگوئیم: حفظ بدن اول واجبات است نه از جمله ی واجبات (دقت) به این جمله حکیمانه بی اعتنایی نکنید. اگر سلامت بدن را حفظ نکنیم و هزارها نفرکه اگر مزاج سالم داشتیم از آن ها دستگیری می کردیم، آلوده به گناه می شوند و گناه آنان در نامه ی عمل ما ثبت خواهد شد

آقایان! متوجّه باشید اگر مزاج تان را سالم نگه ندارید، براى پنجاه سال دیگر نمى توانید استاد و رییس دانشگاه باشید، مدیر کلّ فلان وزارت خانه باشید. با نداشتن مزاج سالم و چشم هاى شفّاف، نمى توانید صدها نفر را از چنگال خونین بهایى ها نجات دهید. آن گاه اگر آن ها بهایى شوند، یا حکم قتل صادر کنند، همه ى آن جنایت ها در نامه ى عمل شماست!

در روایت آمده است: " اگر کسى در مغرب عالم یک نفر را بکشد و یک نفر دیگر در مشرق از این عمل راضی باشد، در خون او شریک است."

آیا شما راضى هستید که ده سال دیگر مظلومى را با ده هزار تومان به کشتن بدهند؟ یعنى ده هزار تومان به قاضى بدهند تا او حکم قتل بدهد؟ مسلّماً مى گویید:نه، راضى نیستم؛ اگر نیستید، چرا مزاج تان را حفظ نمى کنید؟ چرا مزاج تان را قوى نمى کنید که آن روز شما جوان ها را تربیت کنید تا بهایى ها تربیت نکنند. پس اگر حفظ نمى کنید، راضى هستید.

یکى از دوستان من - که با هم نزد مرحوم آقاى بروجردى درس مى خواندیم - در نتیجه ى زیاده روى و بى نظمى در غذا و مراعات نکردن بهداشت، بیست سال است مریض است و گوشه ى خانه افتاده. من از همان وقت مراقب بودم، سرخ کرده در خانه ى ما نبود. هم چنین مسایل دیگر را مراعات کردیم، در نتیجه الآن مى توانم این جا بیایم و دو کلمه چیزى را که مى دانم، خدمت آقایان عرض کنم. اگر من مراقب بهداشت و سلامت مزاج خودم نبودم، شاگردهایى که الآن در آمریکا و دیگر کشورها مسجد و کتابخانه ساختند و هزاران نفر را تربیت کردند، نبودند و به جاى این افراد، هزارها مسیحى و بهایى تربیت مى شدند. در آن صورت آیا من مسؤول نبودم؟ حقّ النّاس همین است.

جلسه دوم

مرحوم دکتر کوثری می گفت: چون عمده ی تکالیف عبادی مانند نماز، روزه، حج با بدن انجام می شود، باید بگوئیم: حفظ بدن اول واجبات است نه از جمله ی واجبات (دقت) به این جمله حکیمانه بی اعتنایی نکنید. اگر سلامت بدن را حفظ نکنیم و هزارها نفرکه اگر مزاج سالم داشتیم از آن ها دستگیری می کردیم، آلوده به گناه می شوند و گناه آنان در نامه ی عمل ما ثبت خواهد شد. اگر الآن وضع مزاج خودت را درست نکنی و بعد به علت ضعف و بیماری نتوانی انسان هایی را نجات بدهی، فردای قیامت در پیشگاه خدای متعال عذری نداری.

شرط داشتن روحی سالم

طوبی لمن کان قوله سداداً و قواه شداداً (خوشا به حال کسی که گفتارش استوار و نیروی بدنیش محکم است.) این مطلب باید در این دنیا پیاده شود نه در قبر. العقل السلیم فی الجسم السلیم (عقل سالم در بدن سالم است.) چه بسا مشکلاتی را با داشتن فکر سالم که نتیجه ی مزاج سالم است رفع کنید. هوش بچه با سلامت بدن او رابطه ی مستقیم دارد. کودک بیمار حالت اشخاص کودن را دارد. بنابراین غذاهای نامناسب که ایجاد امراض داخلی می کند به فرزندان ندهید. کسی که اگر با حفظ بهداشت زنده بماند و منشأ نجات هزارها شود چنان چه در مراعات بهداشت خودش کوتاهی کند و گرفتار مرگ زودرس شود، آیا حقوق آن افراد را ضایع نکرده است؟ و آیا حق الناس فقط پول است! (آه از کج فهمی!) پس به طلبه ای که می گوید اگر بمیرم چه می شود؟ باید گفت: تو مال خودت نیستی، شیطان به تو تلقین کرده ریاضت بکش و اگر مردی در راه تحصیل علم دین مردی! آری بسیاری از طلبه ها در جوانی در نجف مبتلا به سل و دیگر امراض می شدند و می مردند (آه از تشخیص مصداق!) شما ممکن است به نظیر این موضوعات مبتلا شوید.

قوّ علی خدمتک جوارحی و اشدد علی العزیمه جوانحی (دعای کمیل) این دعا اگر صرف گفتار باشد به جایی نمی رسد چون امام صادق علیه السلام فرمودند: ابی الله ان یجری الاشیاء الّا باسباب (کافی 1/ 183) پس باید با ورزش و گردش و بهداشت و غذای سالم مقدمات را فراهم کنیم وگرنه در به هدر دادن خون خودمان مشارکت کرده ایم.

اگر می خواهی دردت درمان شود و نعمت سلامت تو برگردد، چاره ای نداری مگر این که خلاف های بهداشتی را ترک کنی و دنبال قوانین حفظ الصحه بروی. (دقت)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: العلم علمان: علم الابدان و علم الادیان (معدن الجواهر 25) راجع به علم الابدان ما بی اعتنا هستیم و تصور می کنیم بدون مراعات بهداشت کامل به علم الادیان می رسیم.

عمر طبیعی بیش از عمرهای معمولی است ولی گاهی یکی از اعضا اختلالی پیدا می کند که نمی تواند کار خودش را انجام دهد و مرگ می آید.

                              جان عزم رحیل کرد گفتم که مرو          گفتا چه کنم خانه فرو می آید

مرحوم دکتر داروئیان گفت: اگر کسی به چهل سالگی برسد و خصوصیات مزاجش را با تجربه نفهمیده باشد و طبیب خودش نباشد، روزگارش به تباهی می رود.

کتاب بهداشت تغذیه و درمان طبیعی دکتر داروئیان را به طور دقیق مطالعه و عمل کنید.

 

 

فرآوری :حاجی سعید

بخش خانواده ایرانی تبیان


برگرفته از سایت : امور فرهنگی صنایع پتروشیمی

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
مردی که برای بار دوم زیست

مردی که برای بار دوم زیست

این سخن شاید برای برخی مصداق نداشته باشد ؛ برای آن ها که دانش انبیا را به علم روز و تجربه ی گذشتگان و مشورت با خردسال و سالمند پیوند می زنند وخرد و دانش دیگران را ...
دیدگاه های تعلیم و تربیتی استاد

دیدگاه های تعلیم و تربیتی استاد

نوشتار پیش ‏روى که ظاهر و سبکش سرگذشت ‏نگارى است در باطن و متن علّامه ‏سرایى است. بدین قلم، خواسته‏ ام که به یک تیر دو نشان بزنم: اوّل آن‏ که از علّامه و علوى بگویم و...
نفس عجیبی داشت

نفس عجیبی داشت

بنده از سال 1345 ارادتم به آقای علامه شروع شد . وقتی که در مدرسه ی علوی جلسه برای اولیاء منعقد می شد وقتی می شنیدم که سخن ران آقای علامه است ، با خود می گفتم ای کاش صحبت ایشان تا صبح ادامه پیدا کند .
UserName