• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1672
  • يکشنبه 1382/6/30
  • تاريخ :

قطعاتی از اشعار

.زندگی نامه

.گالری تصاویر.جام اگر بشکست

.آسمان كبود

جام اگر بشکست

زندگی در چشم من شبهای بی مهتاب را ماند

عشق من نیلوفر پژمرده در مرداب را ماند

ابر بی باران اندوهم

خار خشک سینه کوهم.

سالها رفته است کز هر آرزو خالی است آغوشم.

نغمه پرداز جمال و عشق بودم آه

حالیا خاموش خاموشم،

یاد از خاطر فراموشم.

روز چون گل می شکوفد بر فراز کوه

عصر پرپر می شود  این نوشکفته – در سکوت دشت-

روزها این گونه پرپر گشت

لحظه های بی شکیب عمر

رهروان را چشم حسرت باز...

اینک اینجا شعر و ساز و باده آماده است

من که جام هستی ام از اشک لبریز است

می پرسم:

-«در پناه باده باید رنج دوران را ز خاطر برد؟

با فریب شعر باید زندگی را زنگ دیگر داد؟

در نوای ساز باید ناله های روح را گم کرد؟»

ناله ی من می تراود از در و دیوار

آسمان اما سراپا گوش و خاموش است

همزبانی نیست تا گویم به زاری، ای دریغ

جام من خالی شده است از شعر ناب،

سازمن فریادهای بی جواب

نرم نرم از راه دور،

روز چون گل می شکوفد بر فراز کوه

روشنایی می رود در آسمان بالا

ساغر ذرات هستی از شراب نور سرشار است

امامن

همچنان در ظلمت شبهای بی مهتاب

همچنان پژمرده در پهنای این مرداب،

همچنان لبریز از اندوه می پرسم:

-«  جام اگر بشکست؟

ساز اگر بشکست؟

شعر اگر دیگر به دل ننشست؟» ...

آسمان کبود

بهارم دخترم از خواب برخیز

شكر خندی  بزن، شوری برانگیز .

گل ِاقبال ِمن، ای غنچه ی  ناز

بهار آمد تو هم با او بیامیز.

بهارم، دخترم، آغوش واكن

كه از هر گوشه  گل آغوش وا كرد .

زمستان ملال انگیز بگذشت

بهاران خنده بر لب آشنا كرد .

بهارم، دخترم، صحرا هیاهوست

چمن زیر پر و بال پرستوست .

كبود آسمان همرنگ دریاست

كبود ِچشم تو زیبا تر از اوست

بهارم، دخترم، نوروز آمد

تبسم بر رخ ِمردم كند گل

تماشا كن تبسم های او را

تبسم كن كه خود را گم كند گل!

بهارم، دخترم، دست ِطبیعت

اگر از ابرها گوهر ببارد؛

و گر از هر گلش جوشد بهاری؛

بهاری از تو زیبا تر نیارد .

بهارم، دخترم، چون خنده ی صبح

امیدی می دمد در خنده ی تو

به چشم خویشتن می بینم از دور

بهار ِ دلكش ِ آینده ی تو .

UserName