• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 4921
  • چهارشنبه 1385/6/8
  • تاريخ :

این چهار زن

یکی از ویژگی‌های مثبت فیلم «کافه ستاره» انتخاب درست بازیگران است. سامان مقدم بازیگران را برای نقش‌های کلیشه‌ای و همیشگی انتخاب نکرده و سعی کرده آنها را در قالب‌های تازه‌ای ببیند.

افسانه بایگان - فریبا

سامان مقدم نقشی را به افسانه بایگان سپرده که شاید کمتر فیلم‌سازی به این نتیجه می‌رسیده برای بازیگران با ویژگی‌های بایگان، مناسب است. افسانه بایگان را معمولاً در نقش زنان مرفه شهری دیده‌ایم با لباس‌های رنگارنگ، شیک و آراسته بایگان معمولاً در باز از حرکات دست‌ها و میمیک چهره‌اش زیاد استفاده می‌کند. جنس بازی او بیرونی است و حتی گاهی با اغراق همراه است. سامان مقدم در «کافه ستاره» نقشی را به بایگان سپرده که جنس بازی خاصی را می‌طلبیده است. بازی درونی و کنترل شده با کمترین حرکات شاید اگر این فیلم را کارگردان دیگری می‌ساخت اصلاً برای نقش یک لحظه هم به یاد بایگان نمی‌افتاد. این بازیگر، چنین نقشی را تا به حال بازی نکرده و در این زمینه بی‌تجربه بوده، اما مقدم به توانایی‌های بایگان اعتماد کرده و سعی کرده او را را در شمایل تازه‌ای ببیند. خوشبختانه به نتیجه کار رضایت بخش بوده و بازی در نقش فریبا به بهترین بازی بایگان تبدیل شده حتی بهتر از حضورش در «خواهران غریب» یا «مرد عوضی». بایگان با استفاده از تجربه سال‌ها بازیگری و با اتکا به راهنمایی‌های سامان مقدم توانسته بازی کنترل شده و بدون اغراقی را به نمایش بگذارد. فریبا زنی ست رنج کشیده که سعی می‌کند با وجود رفتارهای همسرش زندگی خانوادگی را حفظ کند. زنی که می‌داند نباید به مرد زندگی‌اش اعتماد کند و کاملاً تنهاست. رنج و درد را در چشمان فریبا می‌بینیم. او نگاهی خاص دارد. آرامشی غریب در چهره فریبا دیده می‌شود. برای بازی در این نقش بایگان جنس بازی‌اش را تغییر داده و از ابزارهایی که پیش از این برای انتقال حس استفاده می‌کرده بهره نگرفته. او متکی به میمیک چهره بوده، اما آن را کنترل کرده، به همین خاطر در فریبا نوعی سکون و آرامش می‌بینیم. که در هیچ‌کدام از شخصیت‌های فیلم نیست شاید کنایه‌ای است از پذیرفتن وضع موجود توسط فریبا. حالتی که در مراسم ختم‌ هم می‌بینیم. او با زندگانی‌اش کنار آمده است.

رویا تیموریان - ملوک

سامان مقدم در «کافه ستاره» یک نقش ویژه را به یک بازیگر با استعداد دیگر سپرده. شاید رویا تیموریان در نگاه اول بهترین گزینه برای بازی در نقش فریبا بوده، اما مقدم این بار هم ضد کلیشه عمل کرده و نقشی را به تیموریان سپرده که سال‌ها از او دریغ شده است. تیموریان در سال‌های اخیر معمولاً نقش زنانی را بازی کرده که شوهرانشان به آنها خیانت می‌کنند. زنی افسرده و پریشان که تعادل روحی ندارند، اما ملوک تجربه تازه‌ای برای تیموریان است. نقش زنی شاد که رفتارهایی کودکانه و غریب دارد. زنی که به خسرو (حامد بهداد) دلبسته است و در بخش‌هایی از فیلم گمان می‌کند خسرو قصد ازدواج با او را دارد. ملوک باعث می‌شود فضای تلخ فیلم کمی تلطیف شود و حرکات و رفتارهایش تماشاگر را به خنده می‌اندازد. رویا تیموریان با مهارتی خاص این نقش دشوار را بازی کرده. طوری که بیننده نسبت به ملوک احساس منفی ندارد و او را با تمام سبکسری‌هایش دوست دارد. ملوک، شخصیت‌ تازه‌ای در سینمای ایرانی است و قبلاً نظیرش را نداشته‌ایم. زنی میان‌سال که همسری ندارد و آرزو دارد ازدواج کند. سامان مقدم از این موقعیت بالقوه طنزآمیز به خوبی استفاده کرده است.

هانیه توسلی - سالومه

هانیه توسلی هم نقش یکی از شخصیت‌های اصلی ‌«کافه ستاره» را بازی کرده. سالومه دختری است ساده و معصوم که تلاش می‌کند با ابی (پژمان بازغی) زندگی تازه‌ای را شروع کند. در طراحی لباس‌های سالومه از رنگ‌های شاد و گرم استفاده شده که اشاره‌ای است به سر زندگی و جوانی او، اما با مشکلاتی که برای ابی به وجود می‌آید سالومه تن به مهاجرت می‌‌دهد. اگر چه فیلم، از نمایش فرجام سفر سالومه و کتی (نگار فروزنده) به دبی چیزی نشان نمی‌‌دهد، اما به نظر نمی‌رسد او سرنوشت خوبی داشته باشد. سالومه هم مانند خسرو (حامد بهداد) برای رسیدن به زندگی بهتر از محله می‌رود، اما بعید به نظر می‌رسد که سالومه سرنوشتی بهتر از خسرو داشته باشد. سامان مقدم برای بازی در نقش سالومه، بازیگری را انتخاب کرده که در قالب یک دختر از خانواده‌ای سنتی پذیرفتنی است. توسلی در عین حال که به سالومه، شرم و نجابت شرقی بخشیده، در حرکات و رفتارش به این شخصیت شیرینی خاصی داده است. به شکلی که سالومه به یکی از دوست داشتنی‌ترین شخصیت‌های فیلم تبدیل شده است.

نگار فروزنده - کتی

نگار فروزنده هم بازی متفاوتی در «کافه ستاره» دارد. او اگر چه در این فیلم نقش کوتاهی دارد، اما این نقش را با ظرافت و جزئیاتی بازی کرده که در بین کاراکترهای متعدد فیلم در خاطر می‌ماند. فروزنده نقش دختری جوان به اصطلاح پایین شهری را بازی کرده که آرزوی زندگی بهتری دارد و برای رسیدن به این هدف هر کاری می‌کند. شاید مشابه این نقش را در فیلم‌های مختلف به شکل‌های متعدد دیده باشیم، اما ویژگی کار فروزنده این است که نقشش را به شکلی خیره کننده واقعی بازی کرده. در بازی‌اش حرکات ظریفی دارد که به چشم نمی‌آید، اما به کمک نقش آمده. طنز ظریفی که در حرکات و دیالوگ‌های فروزنده است این کاراکتر را دوست داشتنی کرده است. سامان مقدم حالا دیگر به کارگردانی تبدیل شده که نه تنها کار با بازیگر حرفه‌ای را خوب بلد است بلکه قابلیت‌های بازیگران را می‌شناسد و سعی می‌کند نقش‌هایی را به آنها بسپارد که تصویر تازه‌ای از آنها ارائه بدهد.

مجموعه بازی‌های «کافه‌ستاره» عالی است. حامد بهداد، پژمان بازغی و شاهرخ فروتنیان هم بازی‌های قابل توجهی دارند. بازیگران «کافه ستاره» می‌توانستند در جشنواره فیلم فجر سال گذشته نامزد دریافت سیمرغ بلورین شوند و حتی می‌شود گفت تیموریان و بایگان مستحق دریافت سیمرغ بودند، اما دیگر عادت کرده‌ایم که در جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به بازیگرانی که کار تازه‌ای انجام داده‌اند و تجربه جدیدی داشته‌اند با بی‌اعتنایی رفتار شود.

یاسمن مجری

لینک:

 گفت وگو با هانیه توسلی 

 دور دوم اکران تابستانه سینمای ایران 

 تقدیر از كافه ستاره 

 دلایل استقبال از کافه ستاره 

UserName