• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1126
  • سه شنبه 1385/6/7
  • تاريخ :

آفساید در وقت اضافه

سال ها از موقعی كه تماشای فوتبال محدود به گزیده بعضی بازی های لابه لای برنامه هایی مثل ورزش و مردم و ورزش و شبكه دو و غیره بود گذشته است . حالا شبكه سوم سیما برای هر فوتبال دوستی یكی از مهم ترین شبكه های تلویزیونی دنیاست كه هم در طول سال بازی های چند لیگ مهم اروپایی را مستقیم پخش می كند و هم جام ملت های اروپا و جام جهانی را . می گویند شبكه سه سیما یكی از ده شبكه رسمی و سراسری دنیاست كه حق پخش زنده تمام64 بازی جام جهانی 2006 آلمان را خرید ( غیر از این ها ، فرصت تماشای زنده بازی های منحصر به شبكه های كابلی نقاط مختلف دنیاست كه قیمت اشتراك شان را باید پرداخت ).

شبكه سوم امسال سنگ تمام گذاشت ‌‍‌‍؛ آن قدر كه دیكر دلمان نمی خواهد از كم كاستی ها گلایه كنیم ؛ به كارشناس های كم دان ، بعضی گزارشگرهای اعصاب خورد كن ، حجم غیر عادی و بی سلیقگی در انتخاب و پخش آگهی ها و مسابقه جام طلایی و.... فعلا چند دقیقه مانده به بازی حساس انگلیس با پرتغال همراه سعید قطبی زاده داریم سر بالایی جام جم را بالا می رویم تا برسیم به محل اجرای برنامه جام هجدهم و یك جهان ، یك جام كه بی تردید یك ماه تمام هر شب پربیننده ترین برنامه های تلویزیون ایران بودند .

اسم ها آفیش شده ، دم در كسی گیر نمی دهد ، بازرسی و سیم جین در كار نیست . خیلی راحتتراز آنچه فكر می كردیم وارد سازمان شدیم از راهروهای پیچ در پیچ می گذریم و از دو سه نفر می پرسیم تا میرسیم دم در استودیوی 14 . یك ورق آ4 پرینت شده با شیر معروف و زشتی كه نشان جام جهانی آلمان بود ، روی در چسبانده اند . استودیوی مقصد همین جاست . در را باز می كنیم و وارد می شویم . چند مونیتور و چند نفر كه جلوی این تصویر ها و پشت دستگاه نشسته اند تصویر آشنایی یك استودیوی پخش است . بازی هنوز شروع نشده و تلویزیون دارد آگهی پخش می كند . حسین ذكایی تهیه كننده برنامه سرش حسابی شلوغ است و دیگران هم همینطور ، لای در باز می شود و دكور های برنامه را می بینییم دكورهای كه امسال بهتر از سال قبل بود و سر و كله اش آبرومندانه تر . برای شبكه ای كه جام جهانی را زنده پخش می كند ، دكور خوب و مناسب قدم اول است .

لای در كه باز می شود متوجه می شویم كه مجری امروز برنامه پیمان یوسفی است . حالا دیگر امیدمان به مهمان برنامه است كه با باز شدن كامل در می فهمیم مرتضی محصص است . خیلی دوست دارم ببینم كارشناسی كه این جور با دیسیپلین و اتو كشیده درباره فوتبال حرف می زند ، موقع تماشای بازی چه می كند . جوابم را چند دقیقه دیگر خواهم گرفت . یوسفی را كه می بینم به این فكر میكنم كه چه فرصت خوبی است كه بگویم چه قدر از گزارشهایش حرص خوردیم و گاهی از شدت حرص ریسه رفتیم، وقتی می خواهد وسط گزارش فوتبال جمله های ادیبانه و مطنطن و طولانی با فعل ها و قیدها و صفت های عجیب بگوید، حاصلش ادبیات عجیب و غریبی می شود(محض نمونه از كل شاهكارهایش در طول این جام، نقل یک جمله كافیست كه اواخر یكی از بازی ها گفت : « حالا در لحظه های چسبیده به سوت پایان بازی به سر می بریم ! » )حالا فرصت خوبی است كه میزان اشتیاق مجری ها و عوامل برنامه به فوتبال را هم ببینیم. بازی كه شروع می شود، كار عوامل پشت صحنه تا پایان نیمه اول تمام می شود و همه به سرعت بلند می شوند و می روند. ما هم در حین بازی فرصت داریم وارد استودیو بشویم و همراه مجری و كارشناس، بازی را ببینیم و سروگوشی آب بدهیم.

پیمان یوسفی به محض شروع بازی حساس انگلیس و پرتغال مثل صدا بردار و منشی صحنه و كار گردان تلویزیونی انگار كه كارش موقتا تمام شده و فرصت كارهای دیگری رسیده ، از استودیو بیرون می آید و دنبال پریز میگردد تا موبایلش را شارژ كند . فوتبال دیدن محصص هم درست شبیه همان انتظاری است كه از او داریم ؛ رو به مونیتور برزگ مقابلش آرام نشسته و با طمانینه نگاه می كند و یاداشت بر می دارد ، جوری كه انگار پزشك قلب و عروقی است كه دارد به شرح حال بیمارش گوش می دهد تا نسخه بنویسد . مزاحمش نمی شویم و بازی را دنبال می كنیم ، در حالی كه حواسمان به استودیو هم هست كه دور تا دورش تلویزیون است و وقتی وسطش می ایستی ، فوتبال آدم را احاطه می كند .

همیشه كنجكاو بودم كه تاخیر پخش فوتبال ها دقیقا چه قدر است . همان زمان كوتاهی كه برای حذف صحنه های غیر قابل نمایش و لوپ كردن تصویر گل یا تماشاگران است .

و یك چشم به مونیتوری است كه دارد بازی را زنده نشان می دهد و یك چشمم به صفحه ای كه آرم شبكه سه دارد . از لحظه قطع یك تصویر شروع می كنم به شمردن : هزار و یك ودو ، هزار سه و هزار چهار ، و هزار پنج و هزار ش و هزار هفت .... قطع درست اینجاست . یعنی پخش زنده شبكه سه فقط و دقیقا هفت ثانیه تاخیر دارد . یكی از موقعیت های عجیب داخل استودیو هم همین تفاوت میان تصویرهای در حال پخش با صدای گزارشگر مسابقه است . تلویزیون داخل استودیو مسابقه را كاملا زنده نشان می دهد ولی صدای مزدك میرزایی بازی را از تلویزیون شبكه سه گزارش میكند .در تصویر ، لوئیس فیگو پا به توپ است و وقتی سانتر میكند برای كریس رونالدو ، صدایی میرزایی می آید كه می گوید « حالا لوئیس فیگو پا به توپ جلو میره » رونالدو شوت محكمی میكند . كه به كرنر می رود . یكی آرام آرام دارد می رود سمت نقطه كرنر كه میرزایی داد می كشد : «یك ضربه محكم از رونالدوووو» یوسفی كه با چای و كیك به استودیو بر میگردد ، می پرسم این تفاوت صدا و تصویر اذیتتان نمی كند ؟ جواب می دهد« ما حواسمان به بازی است ، كاری به این صداها نداریم! »

برنامه جام هجدهم با سه دوربین ضبط می شود و یك جهان یك جام به دلیل حضور مهمان های بیشتربا چهار دوربین . برخلاف تصور اولیه ، نمی توانیم از گزارشگران مسابقه موقع گزارش به عنوان جذابترین بخش كار بنویسیم . یكی از عوامل برنامه می گوید ساختمان پخش جای دیگری است و ورود به آن هم كار آسانی نیست ، حتی برای عوامل همین برنامه . پس از خیرش می گذریم و همراه یوسفی و محصص بازی را دنبال می كنیم . یك لحظه چشمم به مجری قرعه كشی جام طلایی می افتد و می خواهم بگویم ... اما از خیر این هم می گذرم .

معصومه زعیمی نیكو ، كار گردان تلویزیونی برنامه ، فقط موقع برنامه وقت دارد چند كلمه ای حرف بزنیم . از این كه كارگردان برنامه ای به این مهم است ، شوق چندانی در حرف هایش نیست . خودش می گوید اصلا اهل فوتبال نیستم و تفاوتی برایم ندارد كه كارگردان برنامه جام جهانی هستم. از او درباره تفاوت كارگردانی پخش زنده و و غیرمستقیم می پرسم: « پخش زنده را به خاطر هیجانش و ارتباط مستقیمش با بیننده بیش تر دوست دارم. » وقتی هم از استرس ها و خطرهای كار زنده می گویم، جواب می دهد:« اصلا لطف كار زنده به همین خطرها و استرس هاست و همین ها جزو امتیازهای كار است.» تعجب می كنم كه كسی این قدر دارد درباره هیجان ولذت استرس می گوید و هیچ علاقه ای به فوتبال ندارد. در ده سالی كه كارگردان تلویزیونی است، برنامه های مطرح و مهمی مثل انتخاب هفتم (برنامه تبلیغات كاندیداهای ریاست جمهوری) و كوله پشتی را هم كارگردانی كرده كه خودش علاقه خاصی به این برنامه دارد، آن قدر كه وسط نیمه دوم ما را می برد و استودیوی دوره جدید این برنامه را نشان مان می دهد. می خواهم نظرم را درباره فرزاد حسنی ـ مجری برنامه كوله پشتی ـ به صراحت بگویم، اما از خیر این هم می گذرم! زعیمی چند بار به گفته خودش برای كارگردانی گزارش مسابقه های فوتبال هم دعوت شده اما قبول نكرده. می گویم می دانید خیلی از خانمها حسرت ورود به استادیوم فوتبال را دارند؟ یاد فیلم آفساید می افتم، اما زعیمی می گوید جو استادیوم برای كار كردن یك زن فضای مناسبی نیست. بازی در حال پایان است و باید درها بسته شود تا برنامه كارشناسی بین دو نیمه روی آنتن برود. تهیه كننده برنامه آن قدر مشغول است كه بعید است وقت كند چند دقیقه گپ بزنیم. مزدك میرزایی و رضا جاودانی و امیر حاج رضایی هم كه از شانس بد ما امروز نیستند. مهمان آخر شب هم مربی برزیلی تیم امید است، پس با خیال راحت استودیوی 14 را ترك می كنیم. قبل از رفتن، كارگردان برنامه می گوید لطفا حتما بنویسید كه این برنامه حاصل تلاش جمع زیاد دوستان گروه تولید و پخش است.

نیما حسنی نسب

UserName