• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 800
  • سه شنبه 1385/4/13
  • تاريخ :

مسعود رایگان : من پدر علی سنتوری هستم

مسعود رایگان كار تئاتر را سالها پیش از شهرستان خرم آباد آغاز كرده و بعد از آن مدتها در "سوئد" با گروههای معتبر تئاتر این كشور همكاری مستمر داشته است.

وی پس از بازگشت به ایران فعالیتهای هنری اش را بیشتر در حوزه بازیگری ادامه داد و در آثار سینمایی چون "خاموشی دریا" (1381)، "كافه ستاره" (1383)، "خیلی دور، خیلی نزدیك" (1383) و "علی سنتوری" (1385) به ایفای نقش پرداخته و در زمینه نویسندگی هم تجربه نوشتن فیلمنامه "تنهایی در باد" را دارد. رایگان همچنین فعالیتهای حرفه ای تئاتر را همراه با همسرش "رؤیا تیموریان" با چند اجرای نمایشنامه خوانی و اجرای نمایش "رؤیای یك عكس" (نویسنده، كارگردان و بازیگر) ادامه داده است.

وی پس از بازگشت به ایران فعالیتهای هنری اش را بیشتر در حوزه بازیگری ادامه داد و در آثار سینمایی چون "خاموشی دریا" (1381)، "كافه ستاره" (1383)، "خیلی دور، خیلی نزدیك" (1383) و "علی سنتوری" (1385) به ایفای نقش پرداخته و در زمینه نویسندگی هم تجربه نوشتن فیلمنامه "تنهایی در باد" را دارد. رایگان همچنین فعالیتهای حرفه ای تئاتر را همراه با همسرش "رؤیا تیموریان" با چند اجرای نمایشنامه خوانی و اجرای نمایش "رؤیای یك عكس" (نویسنده، كارگردان و بازیگر) ادامه داده است.

شما هم در سینما و هم در تئاتر فعالیت حرفه ای دارید. چطور میان این دو حوزه متفاوت توازن برقرار می كنید؟

به نظر من آنقدرها هم بین شیوه كار در سینما و تئاتر تفاوت وجود ندارد. در واقع می توان گفت كه خانه اول و آخر ما تئاتر است. شما اگر به كار بیشتر بازیگران مطرح سینمای دنیا هم نگاه كنید می بینید كه بیشتر آنها، مثل مارلون براندو، آل پاچینو، رابرت دنیرو و...، از تئاتر به سینما آمده اند. اینها یك دوره را در برادوی گذرانده اند و بعد وارد سینما شده اند و به هر حال این طور نیست كه شیوه كار در كلیات متفاوت باشد. البته تا اندازه ای تفاوت وجود دارد اینكه مثلاً صحنه تئاتر نفس به نفس است و با تماشاگر ارتباط كاملاً مستقیم دارد، اما همین تفاوت هم در نفس خود شبیه به كار در سینماست. اما به نظر من تفاوت عمده میان این دو و حوزه در شكل و فرم آنهاست.

بنابراین به نظر شما از نظر ماهیت بازی و اجرا هیچ تفاوتی میان این دو نیست؟

به نظر من امروز بازیگری دارد به سمت مینی مال حركت می كند. بخصوص در سینما كه بازیگر با شخصیت یكی نمی شود. البته بازیگری تئاتر هم دارد به سمت مینی مال می رود چون دیگر بر غلوآمیز بودن فرمها، حالتها و حسها تأكید نمی شود، به خاطر اینكه ما می خواهیم لحظه را عمق ببخشیم. قبلاً فرمول "غلو كردن" در تئاتر رعایت می شد و این بدان دلیل بود كه بازیگر روی صحنه از تماشاگر دور بود و حركاتش باید یك مقدار درشت تر می بودند، اما حالا در شرایطی كه صحنه ها دایم دارند به صحنه های كوچك و كوچكتر تبدیل می شوند ریزترین حركت بازیگر از زیر نظر دقیق تماشاگر مخفی نیست. به هر حال من معتقدم كه فرق چندانی میان یك بازیگر تئاتر و یك بازیگر سینما وجود ندارد. ضمن اینكه برای یك بازیگر، كار در صحنه یا در جلوی دوربین بیشتر یك حرفه است و باید مراحلی طی شود تا به كمال مطلوب برسد و الآن مسأله اصلی رسیدن به یك بازی شسته رفته و كامل است.

از نظر مالی چطور؟ فقر تئاتر باعث نمی شود كه بیشتر به سمت سینما گرایش داشته باشید؟

در سینما هم، هنرمندان فقیرند! فرقی نمی كند!

اما ظاهراً در تئاتر وضع به مراتب بدتر است. منظورم محدودیت كار، سقف قراردادها یا بدقولی ها و... است؟

در این مورد با شما موافقم. در هیچ جای دنیا اتفاق نمی افتد كه قرارداد یك بازیگر یا مركز تئاتر به تعویق بیفتد. اینها مشكلات ما در عرصه هنر بازیگری است و مشكلی ریشه ای می باشد.

واقعیت این است كه بازیگری اصلاً مال ما نیست و سینما و تئاتر از جای دیگری وارد كشور ما شده اند و ما تا رسیدن به اصول و قواعد تئاتر و سینمای حرفه ای فاصله زیادی داریم. اما امیدوارم این مشكل حل شود و هنرمند سینما و تئاتر ما به خاطر همان مثل قدیمی "درد نان" دچار و درگیر ابتذال نشود.

تا به حال چند كار حرفه ای در تئاتر انجام داده اید؟

قبلاً دو نمایشنامه خوانی با همسرم - رؤیا تیموریان- انجام دادیم و من وقتی برای اولین بار این كار را انجام می دادم واقعاً از دیدن سیصد، چهارصد تماشاگری كه برای تماشای كار آمده بودند تعجب كردم. كار بعدی مان هم نمایش "رؤیای یك عكس" بود كه خودم آن را نوشتم، كارگردانی كردم و متأسفانه بازی هم كردم!

چرا متأسفانه؟

به دلیل آن كه بازی ام در نمایش كار را یك مقدار برایمان مشكل كرد. بازی كردن در نمایش وقتی كه آدم خودش كارگردان هم هست مقداری در تفكیك وظایف مشكل ایجاد می كند. البته من خیلی خیلی سعی كردم كه میان این دو فاصله ایجاد كنم و ظاهراً موفق هم شدم! به هر حال "رؤیای یك عكس" نمایش ساده ای بود كه حرف ساده ای هم داشت و چیزی كه داشت و تماشاگر را جذب كرد "جادوی خود تئاتر" بود.

بازی خودتان در این نمایش به خاطر پیدا نشدن بازیگر مناسب بود یا دلیل دیگری داشت؟

ما به خاطر وقت بسیار كم مجبور شدیم این كار را بكنیم وگرنه خیلی دوست داشتم، هنرمندان دیگری می آمدند و این نقش را بازی

می كردند. به هر حال امیدوارم در نمایش بعدی ام این اتفاق نیفتد و خودم مجبور به بازی نشوم!

در فاصله میان كار در شهرستان تا به امروز كه در سینما و تئاتر به طور كاملاً حرفه ای مشغول به كار هستید، چه كارهایی انجام دادید؟

من در این مدت كارهای زیادی را در سوئد انجام دادم. اولین كار حرفه ای ام را در سال 1994 با "اینتر نشنال كالچر" انجام دادم. حدود یك سال و نیم با "تئاتر شهر" آنجا همكاری داشتم و چهار سال هم با تئاتر ملی سوئد كار كردم. ضمن اینكه همكاری هایی هم با "تئاتر اكتبر"، "تئاتر بست من لند"، "اداره تئاتر" و "نچرال تئاتر" سوئد داشته ام.

امسال در چند پروژه سینمایی شركت داشته اید؟

امسال در فیلم "علی سنتوری" داریوش مهرجویی، "خون بازی" رخشان بنی اعتماد، یك فیلم كوتاه با یك كارگردان جوان و فیلم "پاپیتال" آقای شلیله بازی داشته ام و البته دارم.

كار كوتاه را چرا قبول كردید؟

من خیلی دوست دارم با جوانها كار كنم و آنها را خیلی مستعد می بینم. به نظرم ایده هایشان فوق العاده می آید و معتقدم كه آنها فقط امكانی را می خواهند كه توسط آن خودشان را نشان بدهند. ما باید با آنها همراه شویم، به آنها بها بدهیم، حرفهایشان را بشنویم و یك تبادل اندیشه در حوزه كاری با آنها داشته باشیم. اگر این اتفاق بیفتد فوق العاده است. به هر حال این جوانها فردای سینمای این سرزمین اند.

"علی سنتوری" چطور بود؟ و تجربه همكاری با داریوش مهرجویی...؟

این فیلم برای من تجربه خیلی خوبی بود. من در این فیلم نقش پدر علی سنتوری را بازی كردم و اولین همكاری ام با داریوش مهرجویی بود. به نظر من كار آقای مهرجویی خیلی شسته رفته و كامل است. او می داند كه چه كاری می خواهد انجام دهد. دكوپاژها و میزانسن هایش در هر صحنه در ذهن اش طراحی شده و ما در جریان كار با ایشان با هیچ مشكلی مواجه نشدیم.

كلاً در چند كار با همسرتان همبازی بوده اید؟

علی سنتوری سومین تجربه مشتركمان بود. قبل از آن در نمایش "رؤیای یك عكس" و یك سریال كه هنوز كار تدوین آن به اتمام نرسیده با خانم تیموریان همكاری داشته ام.

این همكاری مشترك به چه صورت انجام می گیرد؟

كار ما یك چیز است و زندگی خصوصی یك چیز دیگر! البته بعضی اوقات ممكن است بحثهای طولانی ای در مورد كار هم پیش بیاید. در یك كار من كارگردان بودم و ایشان بازیگر؛ ممكن است در كار دیگر ایشان كارگردان باشند و من بازیگر. بنابراین كار حرفه ای این را می طلبد كه یك ارتباط تنگاتنگ و تفاهم مشترك وجود داشته باشد.

این كار مشترك تأثیر مثبتی هم در حرفه تان دارد؟

صد در صد! در نتیجه این همكاری یك همدلی و همزبانی به وجود می آید كه در نهایت درجهت خود كار پیش می رود. تجربه من در این مورد در سه سال گذشته بسیار بسیار مثبت و مفید بوده است. این را بدون تعارف می گویم.

و در حال حاضر مشغول چه كاری هستید؟

در حال حاضر در "پاپیتال" آقای شلیله بازی می كنم. دو طرح نمایشی را هم برای نیمسال دوم به مركز هنرهای نمایشی پیشنهاد داده ام كه یكی ترجمه- اقتباس از یك نویسنده سوئدی به نام "هانینگ ماركر" است و دومی هم كاری از "ماكسیم گوركی" است كه امیدوارم بتوانم آن را در آبان و آذر تمرین كنم و دی ماه به روی صحنه ببرم.

مهدی نصیری

لینک :

 گزارش تصویری فیلم "علی سنتوری" 

 "علی سنتوری" مهرجویی در كاخ نیاوران 

 می خواهم "علی سنتوری" پیش از جشنواره اکران شود 

 مونتاژ "علی سنتوری" تا یک ماه دیگر ادامه دارد 

 آزیتا حاجیان هم به جمع بازیگران "علی سنتوری" پیوست 

 صداگذاری "علی سنتوری" به زودی آغاز می‌شود 

UserName