سلام

در این قسمت زندگی نامه ی شعرای معاصر آورده میشود.

اول از همه از شاعر مورد علاقه ی خودم یعنی سهراب میگم البته دیدم یکی از دوستان به طور کامل و خوب از سهراب گفته اند و من فقط مختصر راجع به سهراب حرف میزنم

زندگی نامه سهراب سپهری

دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (۱۳۱۹) و متوسّطه را در دبیرستان پهلوی کاشان (خرداد ۱۳۲۲) گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی در دورهٔ دوسالهٔ دانش‌سرای مقدماتی پسران به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد. در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دورهٔ دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ التحصیل شد و به دریافت نشان درجهٔ اول علمی نایل آمد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ اشعار خود را با عنوان «زندگی خواب‌ها» منتشر کرد. آنگاه به تأسیس کارگاه نقاشی همت گماشت. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزه‌ها شروع به کار کرد و در هنرستان‌های هنرهای زیبا نیز به تدریس می‌پرداخت. در مهر ۱۳۳۴ ترجمهٔ اشعار ژاپنی از وی در مجلهٔ «سخن» به چاپ رسید. در مرداد ۱۳۳۶ از راه زمینی به کشورهای اروپایی سفر کرد و به پاریس و لندن رفت. ضمنا در مدرسهٔ هنرهای زیبای پاریس در رشتهٔ لیتوگرافی نام نویسی کرد. وی همچنین کارهای هنری خود را در نمایشگاه‌ها به معرض نمایش گذاشت. حضور در نمایشگاه‌های نقاشی همچنان تا پایان عمر وی ادامه داشت. سهراب سپهری مدتی در ادارهٔ کل اطلاعات وزارت کشاورزی با سمت سرپرست سازمان سمعی و بصری در سال ۱۳۳۷ مشغول به کار شد. از مهر ۱۳۴۰ نیز شروع به تدریس در هنرکدهٔ هنرهای تزئینی تهران نمود. در اسفند همین سال بود که از کلیهٔ مشاغل دولتی به کلی کناره‌گیری کرد.

آرامگاه

سهراب سپهری در غروب ۱ اردیبهشت سال ۱۳۵۹ در بیمارستان پارس تهران به علت ابتلا به بیماری سرطان خون درگذشت. صحن امامزاده سلطان‌علی روستای مشهد اردهال واقع در اطراف کاشان میزبان ابدی سهراب گردید.

به نام خدی مهربون

سلام بر همه 

سهرابیاش بیان تو 

زود باشین که حسابی برنامه داریم

نه نه اشتباه نکنید  نمیخوایم شعرای سهرابو اینجا بذاریم  چون هر کس به راحتی خودش میتونه این شعرارو گیر بیاره و بخونه..

من بچگیام که سهراب میخوندم حس خوبی بهم دست میداد میدونیین  شاید نمیفهمیدم چی میگه خب درکم نمیکشید الانم زیاد نمیکشه ولی همون حسه خیلی مهمه غیر از این که  از لحاظ ظاهری شعرای سهراب زیبا و دلنشینه مفهومای بسیار عمیقی داره که دلم میخواد اونارو بدونم

من به تنهایی نمیتونم اونارو بفهمم باید به هم کمک کنیم

هرکی پایست اوووخ ببخشید  ینی هرکه..... ( نمیدونم به جای پایه چی بگم؟ ) بیاد اینجا اعلام امادگی کنه تا اگه تعدادمون  مناسب باشه ان شاالله در تاپیکی به نام س مثل سهراب که بعدن  خودم میزنمش کارمونو شروع میکنم

در اون تاپیک هر هفته یا هر هر چند روز یک شعر سهراب یا ابیاتی از یک شعر سهراب  رو قرار میدیم

و خودمون شروع میکنیم به نوشتن تعبیر خودمون از بیت های اون شعر

اصلا مهم نیست که تعبیرامون اشتباه یا ناقص باشه مهم اینیکه اخرش به یه نتیجه ی درست برسیم میتونیم از اساتید و دبیران مختلفی هم که دورو برمونه تو این کار کمک بگیریم 

میدونم که از شعرای این استاد بزرگ درسهای بزرگی یاد میگیرم :)

منتظرتونم :)

 و یه خبر دیگه درباره ی تعویض سنگ قبر سهراب :(((((((

 به نظرم خبر چندان خوشایندی نیست

در  اینجا  بخوانید

 یادش گرامی

یا حق

تعبیر نیکو واژه ایست که شما به کار بردید و اون نگاه خشک و منطق گرای کارشناسانه که البته در جایگاه خودش متین و با ارزشه و من بی سواد نمی تونم شکایتی از آن داشته باشم با این تعبیر شخصی که شما بدان تاکید داشتید کنار می رود و قوه های احساسی انسان به کار می افتد .

من پایه ی این کارم .

در مورد واژه ی پایه من با استاد بزرگوارم که از وی علم می آموزم کوتاه مباحثه ای بر این موارد داشتیم و نتیجه ای که از بحث با استاد بزرگوارم درس شد این بود که به فارسی کمک کنیم و از قواعد فارسی استفاده کنیم برای جا انداختن واژه های بی نقص و درست به جای واژگان ناقص ناشایست فارسی .

به طور مثال واژه ی امری بزنگ که باگذاشتن ب امری ابتدای واژی زنگ ما کلمه ی دشوار زنگ بزن را کوتاه کردیم که با این گونه دستورات به یک زبان سهل مثل زبان بیان انگلیسی که دقیقا واژه ی call رو همان طور که ما بزنگ رو استفاده می کنیم استفاده می کند ، می رسیم .

به نظر من واژه ی پایه اگر به معنای اصلیش بیندیشیم بهترین واژه و کاربردی است . 

من هم همانطور که گفتم پایه ام

در پناه حق  

سلام به همه دوستان انجمنی

من اهل کاشانم و همشهری سهرابم. و بسیار دوست دارم آن شعر این استاد را که می گوید اهل کاشانم من و ...

من با دوست عزیز mohsenkhosro موافقم که می توانیم همان کلمه پایه را به کار ببریم ولی شاید  بیان کردن این واژه در برخی محافل قرین ادب و رسمیت نباشد به همین دلیل فکر می کنم اگر واژه همراه و همدل و یا خواهان بکار ببریم در کلیه محافل بتوان از آن استفاده کرد. اما من هم در این محفل دوستانه اعلام می کنم که پایه ام.

خواهان دنبال کردن این بحث هستم و همراه با بقیه گام برخواهم داشت تا این استاد بیش از پیش برای دیگران معرفی گردد. 

سلام

سهراب دنیای سراسرخیالی ای داره كه من زیاد باهاش جورنیستم...

شایدبه خاطرنوبودن زبانش نمودكرده....شاید

نمیدونم،ایشالا منم باهاتون هستم

یهویی یاد تاپیك نقاشی های سهراب سپهری افتادم

یا حق

 به نام خدا

سلام 

محسن خسروی عزیز:

ممنون به خاطر حضورتون و توضیحات بسیار خوبتون استاد !!! :)

رز گل  گرامی:

ممنون که اومدین امیدوارم تا پایان با ما باشین ممنون به خاطر واژ ه هایی که بهم معرف کردین :)

پنجره ی خیال:

مرسی که اومدی حتمن همراهمون میشی

اون تاپیکو دیدم ولی تقریب بیشتر نقاشیهاشو دیده بودم خیلی دوسشون دارم :)

 منتظر دیگر دوستان هم هستم

یا حق

رزگل گرامی تشکر می کنم واژه ی بسیار زیبایی رو از شما آموختم

از این منظر به نوع بیان فکر نکرده بودم که می توان واژه هایی بسیار زیبا و نرم را جایگزین واژه های عامیانه کنیم .

درست است محفل ادبیست و پایه بر اساس کاربرد متداولی که دارد شایسته ی اینجا نیست .

من همانند دگر دوستان همدل و همراه شما هستم و خواهان همکاری ام .

با تشکر فراوان از شما دوستان و به ویژه رزگل گرامی  

با سلام

من تو بین افرادی که شعر نو میگفتند خیلی سهراب رو دوست دارم چون طوری بیان میکرد که توش همه چیز وصف میشد به طوری خیالی بود که آدم فکر میکرد واقعیته یه طوری موضوعش رو میگفت که پای خودش گیر نیفته همونطور که تو عرفان مولانا رو دوست دارم تو شعر نو سهرابو و اگه تو غزل میگم حافظ تو شعر نو میگم سهراب و اگه تو نصیحت ها و پند اندرز میگم سعدی تو شعر نو میگم سهراب و شاعران دیگه مثله مسعود سعد و خاقانی و رودکی و ملک و شعرای بهار و ... که اگه بخوام اسم همشون رو بگم  یه طومار میشه تو شعر نو فقط سهراب رو دوست دارم چون به طوری مفهوم ابیاتش رو میرسوند که خیلی خوشم میومد گرچه سنگین بود ولی وزن داشت  گرچه سنگین بود ولی آرایه های ادبی داشت گرچه سنگین بود ولی لطافت داشت گرچه سنگین بود ولی مهر و محبت داشت و ...

خیلی خیلی از سهراب خوشم میاد شاید به خاطر اون طرز نوشتن باشه ولی کسی رو بهتر از سهراب تو شعر نو ندیدم گرچه نیما یوشیج شعر نو رو ایجاد کرد ولی کسی که تونست شعر نو رو گسترش بده و به همه بفهمونه شعر نو چیه سهراب بود اون طرز بیان حالات و روحیاتش و اوضاع زمانش خیلی منحصر به فرد بود با آوردن تعابیری که به شعر جون میداد سنگ و گل و کرکس و کبوتر و ... طبیعت رو تو شعراش وارد کرد که این خیلی از نظر من ارزش داره هر وقت دلم میگره میرم شعر سهراب میخونم یا اینکه غزل های حافظ یا مولانا تا بلکه آروم بشم.

سهراب آینه و پنجره خیالی بود که فقط میشد باهاش ارتباط برقرار کرد همونطور که الان با شعراش ارتباط برقرار میشه!

سهراب تو همون کسی هستی که به من امید دادی تا در این عرصه یعنی شعر نویسی قدم بزارم وگرنه اگر تو و حافظ و مولانا و سعدی نبودید هیچ وقت به فکر شعر نمیفتادم.

با تشکر آنلاکر

به نام خدای خوبم

سلام

از انلاکر عزیز ممنونم خوشحالم که سهراب به شما هم کمک کرده :)

ان شاالله با ما هستی دیگه هوم؟؟؟؟؟؟

خب دوستان کم کم باید شروع کنیم کسای دیگه ای که میخوان پایه ی اصلی این طرح باشن تا جمعه شب خودشونو معرفی کنن

کم کم تاپیکو میزنم 

ممنون 

منتظر دیگر دوستان هستم

یا حق

سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِیمٍ

به شخصه سهراب رو خیلی دوست دارم...

به تماشا سوگند و به آغاز کلام...

بی نهایت عمق داره چینش کلمات سهراب....و بی نهایت زیباست... 

به نام خدای پاکیها 

سلام

من  بالاخره این تاپیکو زدم قرار شد هر هفته یکی از شعرای سهرابو بذاریم و تعبیر خودمونو بگیم ازش

میدونم سخته ولی ما سعیمونو میکنیم ;)

امیدوارم کسایی که گفتن هستن و پاین بیان اینجا و کمکم کنن 

اولین شعرو در  اولین پست میذارم

چنان چه دوست دارین شعر خاصی از سهراب برای هفته ی بعد  انتخاب بشه نظرتونو بگین :)

برای اطلاعات بیشتر به اینجا مراجعه کنید 

 ممنون

یا حق