• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
مطالب مرتبط
  • زردآلو و خواص مفید آن
    زردآلو و خواص مفید آن
    زردآلو یک منبع بسیار خوب از ویتامین A و کاروتن ها است. کالری کمی دارد اما منبع غنی ای از فیبرهای رژیمی، ویتامین ها و املاح معدنی است. به بینایی بهتر کمک می کند و از بدن در برابر ابتلا به انواع سرطان ها محافظت می کند.
  • زغال اخته؛ میوه‌ای کوچک اما پرفایده
    زغال اخته؛ میوه‌ای کوچک اما پرفایده
    مصرف زغال اخته باعث کاهش چربی شکمی و کاهش کلسترول می شود که این نوع چربی عامل ایجاد بیماری های قلبی و دیابت است.
  • گوجه سبز؛ نوبرانه ی این روزها
    گوجه سبز؛ نوبرانه ی این روزها
    گوجه سبز در تقویت دندان‌ ها و لثه‌ ها مفید است، بدن را در مقابل عوامل عفونی مقاوم کرده و با التهاب و رادیکال‌ های آزاد مخرب مقابله می ‌کند و از این رو موجب تقویت سیستم ایمنی می ‌شود. از طرفی زیاده‌ روی در مصرف گوجه سبز موجب حالت تهوع و سردرد می ‌شود.
عضویت در خبرنامه
  • تعداد بازديد :
  • 5784
  • دوشنبه 16/3/1390
  • تاريخ :

شليل و خواص مفيد آن


شليل منبع خوبي از آنتي اکسيدان ها، فيبر و پتاسيم است. اين ميوه براي پيشگيري از بيماري هاي قلبي، بيماري هاي چشمي مانند دژنراسيون ماکولار، سرطان، فشار خون بالا و سکته ي مغزي مفيد است.


شليل

شليل که شباهت زيادي به هلو دارد چيزي در حدود 2000 سال پيش از کشور چين نشأت گرفته است. 95 درصد شليل هاي رشد يافته در ايالات متحده در کاليفرنيا پرورش مي يابند. بيش از 150 وارتيه ي مختلف از شليل وجود دارد که از دو وارتيه ي اصلي به وجود آمده اند؛ clingstone  و freestone. برخي شليل ها به رنگ سبز و برخي ديگر به رنگ هاي زرد و قرمز و نارنجي است.

پرورش شليل

شليل را مي توانيد در باغچه هاي خانه هاي تان نيز بکاريد اما آن چه بايد بدانيد اين است که شليل در اقليم و شرايط آب و هوايي که بهارش دچار يخ بندان و سرمازدگي مي شود و زمستانش هم دماي خيلي پايين دارد به خوبي پرورش نمي يابد.

 

ارزش تغذيه اي شليل

اندازه ي واحد: نصف فنجان (69 گرم)

مقدار در هر واحد  درصد نياز روزانه

کالري  30  

کالري از چربي 0

کل چربي 0 گرم  0 درصد

کلسترول 0 گرم  0 درصد

سديم   0 گرم  0 درصد

کل کربوهيدرات 7 گرم  2 درصد

فيبر  1 گرم     4 درصد

قند  5 گرم

پروتئين  1 گرم

ويتامين A   4 درصد

ويتامينC    6 درصد

کلسيم    0 درصد

آهن    2 درصد

شليل

فوايد تغذيه اي شليل

شليل يک منبع غني از آنتي اکسيدان هايي است که با راديکال هاي آزاد در سلول ها مي جنگد. آنتي اکسيدان هاي موجود در شليل در بدن به ويتامين A تبديل مي شوند.

شليل منبع خوبي از بيوفلاونوئيدها و کاروتنوئيدها مي باشد. در واقع شليل غني از لوتئين و ليکوپن است. لوتئين مسئول رنگ قرمز، نارنجي و زرد در ميوه ها و سبزيجات است. اين فيتوکميکال ها به خصوص براي پيشگيري از بيماري هاي قلبي، بيماري هاي چشمي مانند دژنراسيون ماکولار و سرطان مفيد است.

شليل هم چنين منبع خوبي از فيبر و پتاسيم است که هر دوي اين ها براي سلامتي مفيد و سودمند هستند؛ فيبرهايي که در شليل يافت مي شود نقش مهمي را در پاک سازي کولون و سلامتي کولون ايفا مي کنند. پتاسيم نيز موجب افزايش شادابي و تحرک در فرد مي شود، فشار خون بالا را کنترل مي کند و خطر ابتلا به سکته ي مغزي را کاهش مي دهد.

شليل همچنين حاوي ويتامين C ي بالايي است؛ همه ي شما مي دانيد که ويتامين C، به عنوان يک آنتي اکسيدان از خيلي از بيماري ها مانند بيماري هاي قلبي عروقي و ... پيشگيري مي کند و براي سلامت پوست و لايه هاي محافظتي بدن مفيد است. اين ويتامين پوست انسان را با طراوت نگاه مي دارد و موجب جواني پوست مي شود. از تأثيرات ديگر اين ويتامين، مي توان به افزايش جذب آهن موجود در غذا اشاره کرد.

شليل

شليل و انديس گليسمي

به طور کلي مواد غذايي در سه دسته ي مواد غذايي با انديس گليسمي پايين، مواد غذايي با انديس گليسمي متوسط و مواد غذايي با انديس گليسمي بالا قرار مي گيرند. تعريف ساده ي انديس گليسمي يعني اين که چه مدت زماني طول مي کشد تا قند ماده ي غذايي خورده شده وارد خون شود. موادي که در گروه يک قرار مي گيرند انديس گليسمي شان 55 و کمتر از آن است. اين مواد غذايي براي مبتلايان به ديابت مفيد است زيرا هم قند خون شان به آهستگي بالا مي رود و هم اين که ديرتر احساس گرسنگي مي کنند. شليل داراي انديس گليسمي 43 است و اين يعني اين که اين ماده ي غذايي هم براي مبتلايان به ديابت مفيد است و هم براي افرادي که مي خواهند وزن شان را کاهش دهند.

نگهداري

شليل بايد در جاميوه اي يخچال به مدت زمان حداکثر يک هفته در يک کيسه ي پلاستيکي نگه داري شود. براي افزايش مدت زمان نگه داري شليل مي توانيد آن را فريز کنيد و يا به صورت کمپوت در آوريد.

مراقب باشد

هسته ي شليل را نبايد بخوريد؛ زيرا داراي ماده اي به نام آميگدالين است که در بدن تبديل به سيايند مي شود. سيايند يک سم قوي است که هنگامي که خورده مي شود يا وارد بدن مي شود مي تواند موجب بيماري هاي شديد و خطرناکي و يا حتي مرگ شود. پس هسته ي شليل را نخوريد!

 

مريم مراديان نيري

بخش تغذيه تبيان


مطالب مرتبط:

آشنايي با خواص انواع ميوه ها

5
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
UserName