• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 925
  • چهارشنبه 1384/12/3
  • تاريخ :

فعالیت‌های هنری محیطی هنرمندان در بستر شهر آغاز شد

طرح ساماندهی معابر پیاده خیابان ولی‌عصر - از محور چهارراه طالقانی تا چهار ‌راه ولی‌عصر - با مشاوره‌ی گروهی از معماران طرف قرارداد سازمان زیباسازی شهر تهران آغاز شده است.

این كار مشاركتی است میان مهندسین مشاور طرح و تعاون – طرف قرار داد طرح – و هنرمندان در تعامل با سازمان زیباسازی به‌عنوان كارفرما و متولی اصلی ساماندهی معابر پیاده شهری در تهران است.

محمد محمدزاده - مهندس مشاور طرح یادشده - امروز به خبرنگار ایسنا توضیح داد كه منطقه یادشده با توجه به اهمیت محور و تردد اقشار فرهنگی، مجاورت با دانشگاه‌های هنر و مركز فرهنگی هنری صبا، مورد توجه قرار گرفته است.

به گفته‌ی او توجه به حفاظت درختان از دیگر موارد توجه این گروه بوده و برای نخستین‌بار در خیابان ولی‌عصر، حفظ درختان بدون ملات اجرا شده، درخت از طریق ریشه آب می‌گیرد و از پوسیدگی طوقه‌ی آن جلوگیری می‌شود.

ساماندهی وسایط نقلیه‌ی موتوری، تجهیزات شهری، پاركینگ‌های موتورسیكلت، هدایت آب قنات یوسف‌آباد به داخل شهر، ساماندهی پیچیدگی‌های موجود در سطح شهر ازجمله ورود زباله به نهر و حفاری‌های ناهماهنگ سازمان‌های تاسیساتی از دیگر موارد مورد اشاره‌ی محمدزاده است.

او گفت كه قرار است كف‌پوش‌هایی در كف پیاده‌ور تعبیه و جاگذاری شوند كه در مواقع ضروری امكان جابه‌جایی داشته باشند.

به گفته این مهندس معمار، درخواست مشاركت هنرمندان در طرح یادشده در راستای اهداف فنی، اجتماعی و فرهنگی بوده است.

به اعتقاد این گروه مهندس مشاور، اگر كف پیاده‌رو فی‌نفسه یك سنگ ساده باشد، اهمیت دارد؛ اما مجبورند از طریق فعالیت هنری در كف، ارزش‌گذاری مضاعف كرده؛ تا اگر به‌عنوان نمونه اداره‌ی مخابرات بخواهد بدون توجه كف را تخریب كند، سوال پیش آید. این ارزش‌گذاری مضاعف در كف نهر – جوی – نیز مصداق دارد؛ تا چنان‌چه كسی زباله‌ای را كف نهر بیاندازد، پرسش ایجاد كند.

گروه پنج نفره‌ی عبدالناصر گیو، محمدرضا قربانی، احمد نادعلیان، سعید بهادر و رضوان صادق‌زاده هنرمندان مدعو برای اجرای این طرح هستند.

محمدزاده اذعان داشت: كار مراحل قراردادی را با سازمان زیباسازی را طی می‌كند، اما هنوز وجاحت قانونی پیدا نكرده است؛ ولی دوستانی در هماهنگی با سازمان زیباسازی و مشاورینش این آمادگی را به دلیل حساسیت محور اعلام كرده‌اند كه حتا اگر آن قرارداد به نتیجه نرسد، در هماهنگی با این سازمان و مهندسین مشاور طرف قرارداد طرح، كار را به صورت داوطلبانه پیش ببرند.

او درباره‌ی تغییر مدیریت و ضمانت دوام كار نیز عنوان كرد كه به‌رغم تلاش‌هایی كه سازمان زیباسازی برای طرح نمونه‌سازی برای تسری به كل خیابان ولی‌عصر كرده است، اما به‌دلیل ناهماهنگی‌هایی كه در سطح مدیریت شهری وجود دارد، سمت دیگر خیابان را با آن‌كه نمونه‌سازی شده و طرح مشابه این‌سوی خیابان موجود است شهرداری منطقه 6 با ریختن خاك داخل نهر دخالت غیر اصولی كرده تا كف نهر را ساماندهی كند.

محمد زاده گفت كه به عنوان یك شهروند پی‌گیر ماجرا بوده و در این‌باره مسوولیت احساس می‌كنند.

به‌گمان او ناهماهنگی در مدیریت شهری و تداوم نداشتن سیاست‌های مدیریتی مساله‌ی جدی است كه ضربه آن‌را هر روز می‌خوریم. بنابراین ممكن است تبعات آن متوجه این خیابان هم بشود.

وی در عین حال اذعان داشت كه شروع حركت بسیار اندیشمندانه بوده است، فعالیت اجرایی هم بد نبوده و حركت هنرمندان هم كار را غنی‌تر می كند؛ منتها هیچ ضمانتی در این لحظه به رغم سیاست‌گذاری اولیه‌، برای این‌كه كار به كل مسیر گسترش پیدا كند، وجود ندارد.

او گفت كه به گروهی بودن فعالیت‌ها اعتقاد دارند و به‌زعم آن‌ها هر جا كه مردم، هنرمندان، تكنوكرات‌ها مهندسان، مدیریت شهری و رسانه‌ها در جهت یك حركت گروهی برای استیفای حقوق هنرمندان و شهروندان اعتلافی كرده‌اند، موفق بوده‌اند.

محمدزاده اضافه كرد: شهرداری منطقه 6 تهران با معاونت‌های مختلف حمایت خود را در بدو كار اعلام كرده‌اند و متولی اصلی نگهداری بستر پیاده‌رو خواهند بود.

به گزارش خبرنگار ایسنا، «بازیافت فرهنگی، تمدن و تجربه‌های تصویری گذشته» عنوانی است كه احمد نادعلیان به پروژه‌ی حجاری نهر و كف پیاده‌رو خیابان ولی‌عصر از تقاطع خیابان طالقانی تا چهار راه ولی‌عصر داده است.

وی برای درك محیط در طول مسیر، به نشانه‌های تصویری از گذشته توجه كرده است كه امروزه به صورت كالا دیده می‌شوند.

او اعتقاد دارد افراد زیادی پیش از این با باورها، بینش‌ها و اعتقاداتی خود از این گذر عبور كرده‌اند و ما تنها نشانه‌های تصویری یا تجربه‌ی فنی از آن‌ها داریم.

همان‌گونه كه در علم یا سایر حیطه‌ها، شرایط كنونی ما را تعریف می‌كنند، نادعلیان این ضرورت را حس كرده است كه اكنون می‌توان به سراغشان رفت و بار دیگر آن‌ها را معرفی كرد؛ تا كسی كه در محیط شهری راه می‌رود، در كف خیابان و جوی، آن نشانه‌ها را ببینید.

این هنرمند معاصر و مدرس دانشگاه تهران برای هماهنگی با محیط در قسمت گلیم فروش‌ها و صنایع دستی از همان نقش‌های گلیم و مركز هنری صبا، نشانه‌های فرهنگی و حتا برخی مشاغل كسبه از جمله آرایشگاه را از نمادها و سمبل‌های گذشته از نمونه‌هایی از شانه‌های دوسر كه روی سنگ قبرهای قدیمی كار شده استفاده كرده یا مقابل مغازه‌ی لوازم‌التحریری، پرگار، خط‌كش و نشانه‌های علوم ریاضی را حجاری می‌كند.

او تاكید دارد كه این امر رجوع انسان امروز به شیوه‌های تصویرپردازی طبیعت‌گرایانه‌ای‌ است كه آن سنت‌ها را نادیده می‌گیرد.

وی برای مقابل بازار رضا - فروشگاه‌های وسایل رایانه‌یی و دیجیتالی - هم كتیبه‌های صفر و یك و ساعت شنی و كامپیوتر را كه نشانه‌ای آشنا برای اهل كامپیوتر است، مورد استفاده قرار داده است. به‌گفته‌ی خودش سعی دارد كه روند كار روند و گذری از تاریخ و تمدن باشد.

نادعلیان به خبرنگار ایسنا توضیح داد: سنگ‌هایی كه در برخی معابر با یك تیشه‌ی كوچك خراش یافته، گذر انسان‌ها به سایش و صیقل داده و به كیفیت بهتر آنها كمك می‌كند. اما این نگرانی وجود دارد كه پیش از آن‌كه توسط رد پای آدم‌ها صیقل یابد و ناپدید شوند، در پی ساخت و سازهای صنعتی و دخالت‌های انسان امروز از بین برود. ممكن است تا 10 سال دیگر تعریف دوباره‌ای از فضا شود. اگرچه قابل پیش‌بینی است و ما می‌خواهیم بگوییم حتا اگر قرار باشد دخل و تصرفی در بستر عبور انسان، واقع شود، جایی كه رد پای انسان بر آن هست ارزش انتقال به موزه‌ها‌ی فرهنگی را دارد.

او همچنین عنوان كرد: امروزه بر خلاف سنت‌های گذشته‌ی ما كه هر نوع فضای شهری یا معماری مزین به هنر ظریفی و باارزشی است، فاقد چنین فضاهایی هستیم و می‌توان با به‌كارگیری این نوع هنرها ارزش افزوده‌ای به معماری و شهرسازی و بستر خیابان داد؛ تا اگر كسی خواست تامل كند، بتواند ارزش كار معمار و شهرساز و به تبع آلودگی محیط را ببیند. اگر كسی كف پیاده‌روهامان را با تامل ببیند، شاهد است كه هزاران پدیده‌ی بازمانده از تولیدات صنعتی وجود دارد كه بسیار زشت‌ هستند و متاسفانه كثیف‌ترین لایه‌ی تمدن متعلق به متمدن‌ترین مایه تمدن از زمین است.

وی كه در هر جای دنیا كه برای چندهزار ماهی در كل كره زمین حجاری كرده و به زمین، رودخانه و دریا سپرده است، هیچ پولی نگرفته و قراردادی هم نبسته است، گفت كه این بستر خیابان هم تنها تمایز و تفاوتی دارد كه آن دقت را به حیطه‌ی شهری كشانده است و تاكید كرد كه نگران نیستم كه پولی گیر بیاورم یا نه، اما چون تعریفی برای این كار حتا در سازمان زیباسازی وجود ندارد، یعنی هنر یك مرتبه بالاتر از زمین - روی سكو یا دیوار - است، اگرچه ممكن است واكنشی را دربر داشته باشد و شاید فرآیند مجوزگیری را بخواهد، اما یكی از مسوولان زیباسازی به صورت شفاهی و تلویحی این كار را تشویق و تایید كرده است. متاسفانه همیشه نمی‌شود صبر كرد فرآیند قانونی كاری طی شود؛ شاید اما امروزه همان حضور باعث می‌شود كه قانون را مورد تجدید نظر قرار دهد. یعنی خودش از خودش دفاع می‌كند. چنان‌چه كسانی به این نتیجه برسد كه این‌ها نباید انجام می‌شده یا پولی تعلق نمی‌گیرد، نگران نیستیم، و برای نبودنشان هم حاضریم آن‌ها را حذف كنیم، اما زمان حذف هم می‌پرسیم كه این‌ها نباید باشد یا زباله‌های روی زمین؟

UserName