• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1229
  • يکشنبه 1389/11/24
  • تاريخ :

نفر بعدی مبارک و بن علی؟


چهارم می 1928 هیچ کس فکر نمی کرد "محمد حسنی مبارک" تازه به دنیا آمده، سالها بعد به دیکتاتوری نظامی و مستبد در مصر تبدیل شود که 30 سال تمام با سیاست سرکوب بر سرزمین فراعنه حکمرانی کند.


آنان شب گذشته از عصر "اعتراض علیه مبارک" خارج شده و امروز روزی نو را آغاز کردند که می توان آن را "دوران پس از مبارک" نام نهاد. از امروز مردم اقصی نقاط جهان از عبارتی با عنوان "دوران پس از مبارک مصر" استفاده می کنند که شاید بر زبان آوردنش راحت باشد، اما به دست آمدن آن هرگز ساده نبود.

اگر حرکت مردم تونس و فرار بن علی را می شد به عنوان جرقه پایان دیکتاتوری بر جهان عرب نام گذاشت انقلاب پرشور مردم مصر که از آن به عنوان "مادر جهان عرب" یاد می کنند را دیگر نمی توان جرقه دانست. در اینجا آتش یک قیام عمومی در جهان عرب شعله ور شده است که به این سادگی ها خاموش نمی شود.

 مصر در سه دهه اخیر شاهد برگزاری حتی یک مورد انتخابات سالم و شفاف نبوده است

مقایسه شرایط تونس و مصر نیز این مسئله را نمایانگر می کند که مردم مصر در یکی از سخت ترین شرایط تاریخی، با کنار زدن موانع بسیار بزرگ و شکستن تابوی ترس از رژیم های حاکم توانستند قیام خود را به ثمر برسانند.

مصر از دیرباز علاوه بر اینکه سردمدار و الگوی جهان عرب به شمار می رفته در 40 سال اخیر به یکی از حامیان اصلی مصالح آمریکا و غرب در منطقه تبدیل شده است. این کشور زمانی با رژیم صهیونیستی پیمان صلح (کمپ دیوید در سال 1979) امضا می کند که جهان عرب در اوج نفرت و کینه از رژیم صهیونیستی قرار دارد.

مبارک و بن علی

مبارک در کنار قذافی، علی عبدالله صالح و بن علی

اما پس از امضای توافقنامه کمپ دیوید میان " انور السادات" و " مناخیم بگین" که با معامله گری آمریکا انجام شد، به یک باره ایده و طرز تفکر مقابله مستقیم و جنگ با صهیونیست ها در جهان عرب رنگ باخته و جای خود را به ایده سازش و مصالحه می دهد. گذشته از اینکه انور السادات و حکومتش پس از امضای کمپ دیوید با بایکوت اکثر کشورهای عربی و کنار گذاشته شدن از اتحادیه عرب مواجه شد. اما آمریکا و غرب به خوبی می دانست که با این اقدام در کشوری که آن را مادر جهان عرب می نامند به اهداف بلندمدت خود در منطقه که همانا امنیت اسرائیل و ترویج تفکر سازش و مصالحه عربی (کشورهای عرب میانه رو) است، می رسد.

با این توافقنامه در نهایت روحیه سازش و مصالحه در جهان عرب جای تفکر مقابله و رویارویی مستقیم با رژیم صهیونیستی را گرفت. چه بسا می توان گفت تمام آسیبها و شکستهایی که جهان عرب به ویژه در مسئله فلسطین طی 40 سال اخیر تجربه کرده ثمره آن اقدامی بود که انور سادات انجام داد. در نهایت پس از ترور سادات ، حسنی مبارک که خود از افسران آزاد عامل برکناری ملک فاروق در سال 1952 بود، قدرت را به دست گرفت و مسیر دوست قدیمی خود را ادامه داد.

حال دیگر الگوی حاکمان سرسپرده به غرب و حامی اسرائیل در منطقه از بین رفته است، مردم جهان عرب در این روزها در پی حاکمانی از جنس خود هستند که مشابهتی با شخصیتهایی همچون سادات، بن علی و مبارک نداشته باشند. 

اگر حرکت مردم تونس و فرار بن علی را می شد به عنوان جرقه پایان دیکتاتوری بر جهان عرب نام گذاشت انقلاب پرشور مردم مصر که از آن به عنوان "مادر جهان عرب" یاد می کنند را دیگر نمی توان جرقه دانست. 

با توجه به این مسائل اهمیت قیام ملت مصر که به رفتن دیکتاتوری سر سپرده به غرب و حامی اسرائیل از منطقه منجر شد، بسیار مهمتر و ریشه ای تر از قیام تونس ارزیابی می شود.

البته نمی توان نقش عوامل دیگر در سقوط  مبارک را در نظر نگرفت. بر این اساس، فساد سازمان یافته خانواده و نزدیکان در دوایر دولتی و شرکتها، سرکوب شدید مخالفان و احزاب، ناتوانی در حل مشکلات اقتصادی، فراگیر شدن فقر در مصر، وابستگی شدید مالی به آمریکا و غرب تنها عناوینی از کلکسیون بزرگ معضلاتی است که مبارک در سه دهه اخیر بر سر ملت مصر آورده است.

علاوه بر فساد آل مبارک، سرکوب آزادیهای مدنی و دموکراسی در مصر را نمی توان نادیده گرفت. بر این اساس، به طور قطع می توان گفت مصر در سه دهه اخیر شاهد برگزاری حتی یک مورد انتخابات سالم و شفاف نبوده است. سرکوب مخالفان در این سالها به اوج رسیده است تا جایی که گفته می شود بیش از 100 هزار نفر از اعضای اخوان المسلمین طی این سه دهه در زندانها کشته شده اند.

مبارک و بن علی

دیکتاتورهای مخلوع در تونس و مصر

حال دیگر، الگوی حاکمان سرسپرده به غرب و حامی اسرائیل در منطقه از بین رفته است، مردم جهان عرب در این روزها در پی حاکمانی از جنس خود هستند که مشابهتی با شخصیتهایی همچون سادات، بن علی و مبارک نداشته باشند.  در نهایت این سئوال مطرح می شود که دیکتاتور و رژیم بعدی عربی که سقوط می کند، کدام می تواند باشد؟

بوتفلیقه الجزایری

یکی از کاندیداهای جدی سقوط دولت بوتفلیفه رییس جمهور الجزایر است. در حالی که مصر به سبب سقوط دیکتاتوری حسنی مبارک در شادی است مردم الجزایر خود را آماده پنجه انداختن با رژیم حاکم می کنند.

"عبدالعزیز بوتفلیقه" رئیس جمهور الجزایر این روزها با نگرانی خاصی تحولات کشورهای تونس و مصر را دنبال می کند بویژه که مردم این کشور در زمینه مبارزات خود سابقه قبلی نیز دارند و هنگامی که آغازگر قیامی باشند تا رسیدن به سر منزل مقصود آن را ادامه می دهند.

دیروز به‌رغم تدابیر شدید امنیتی در الجزایر و به‌ویژه در پایتخت، تظاهركنندگان خود را به میدان «اول می» در مركز این شهر رساندند.

به گزارش ایلنا، طبق گزارش‌های منتشر شده تاكنون سه هزار تظاهركننده موفق شدند با شكستن كمربند امنیتی اطراف میدان اول می خود را به تظاهركنندگان برسانند.

شاهدان عینی از درگیری میان تظاهركنندگان و نیروهای امنیتی در پایتخت خبر می‌دهند. پیش از این نیروهای امنیتی تمام ورودی‌های پایتخت را برای جلوگیری از رسیدن تظاهركنندگان به الجزیره بستند.

در همین پایگاه خبری «العربیه» نیز گزارش داد كه چند نماینده پارلمان و تعدادی از كسانی‌كه به تظاهرات دعوت كردند، توسط نیروهای امنیتی الجزایر بازداشت شدند.

خبرگزاری «فرانسه» نیز از بازداشت تعدادی از تظاهركنندگان در پایتخت الجزایر خبر داد.

دولت الجزایر برای جلوگیری از برگزاری تظاهرات در پایتخت بیش از 30 هزار نیرو در الجزیره مستقر كرده است.

 

فرآوری:یوسف قاضی زاده

بخش سیاست

منبع:خبرگزاری مهر

زمان ارائه اولین گزارش برجام

زمان ارائه اولین گزارش برجام

زمان ارائه اولین گزارش برجام
حق سکوت آمریکا لو رفت!

حق سکوت آمریکا لو رفت!

حق سکوت آمریکا لو رفت!
بدعت مضحک داعش

بدعت مضحک داعش

بدعت مضحک داعش
اوباما با اخراج دیپلمات های روس به دنبال نشان دادن اعتراضش به انتخاب ترامپ بود

اوباما با اخراج دیپلمات های روس به دنبال...

اوباما با اخراج دیپلمات های روس به دنبال نشان دادن اعتراضش به انتخاب ترامپ بود
UserName
عضویت در خبرنامه