• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 3609
  • يکشنبه 1384/11/9
  • تاريخ :

غلامرضا طباطبایی در خاك وطن آرمید

گزارش تشییع و سخنان رویا تیموریان، سیروش ابراهیم زاده، ایرج راد و بهروز غریب‌پور


امروز بار دیگر خانه‌ی هنرمندان حال و هوای دیگری داشت و با از دست دادن هنرمندی دیگر غم و اندوه در فضای آن موج می‌زد. هنرمندان برای بدرقه‌ی پیكر غلامرضا طباطبایی - مدرس دانشگاه و بازیگر تئاتر سینما و تلویزیون ـ آمده‌ بودند.

در بین جمعیت هنرمندان تئاتر، سینما، تلویزیون و رادیو همچون بهزاد فراهانی، سعید پور صمیمی، شیراندامی، ‌پرویز پرستویی، سیاوش تهمورث، ایرج راد، علی رامز، مسعود رایگان، فاطمه طاهری ،شهرام پوراسد و... دیده می‌شدند.

بغض به هنرمندانی كه برای گفتن از طباطبایی می‌آمدند امان نمی‌داد و همسر و خانواده‌اش بعد از گذشت 10 روز پیكر او را در خاك وطن به خاك خواهند سپرد.

بهروزغریب‌پور - رییس خانه‌ی هنرمندان - كه اجرای این مراسم را به عهده داشت می‌گوید: در دانشكده‌ی هنرهای زیبا او را «طبا» یا «طبای عزیز» می‌نامیدیم. بعد از گذشت 35 سال هنوز این لفظ تغییر نكرده است. حقیقتا او كسوت‌های گوناگون نقش بزرگ‌تر را ایفا می‌كرد.

وی می‌افزاید: مهم نیست كه ما در چه ترازی در كار خود قرار گرفته‌ایم. بلكه مهم این است كه به عنوان انسان چه كاری كرده‌ایم و او حقیقتا دارای خصلت انسانی بالایی است.

رویا تیموریان - بازیگر و خواهر همسر غلامرضا طباطبایی - می‌گوید: طباطبایی فقط برای من شوهرخواهر نبود، بلكه مانند برادر بود. آشنایی ما با « طبا» با ژان كریستوف آغاز شد. او بود كه من را با تئاتر آشنا و تشویق كرد كه وارد دانشكده‌ی هنرهای دراماتیك شوم، جایی كه خودش نیز در آن تدریس می‌كند.

وی می‌افزاید: هیچ كدام مرگش را باور نمی‌كنیم، حضورش هست. اگر متاثر می‌شویم فقط به خاطر خودخواهی ماست چون از نظر ظاهری او را نمی‌بینیم. افتخار می‌كنم برادر من فردی لایق متواضع و بزرگ بود.

ایرج راد - رییس خانه‌ی تئاتر - هم از طباطبایی می‌گوید: طباطبایی هم رفت خیلی زود رفت كاشكی نمی‌رفت اولین بار او را سال 47 دیدم با رامز و خیلی‌های دیگر همكلاس بودیم كنار هم می‌نشستیم. طباطبایی همیشه دوست‌داشتنی بود. هیچ گاه از او كلمه‌ی زشتی نشنیدم. همیشه مودب و بزرگوار بود. از خانواده‌ی بزرگواری هم بود.

وی افزود: زمانی كه مادر و خواهرش بیمار بودند زحمات زیادی برای آن‌ها كشید.

راد سخنان خود را این گونه ادامه می‌دهد: طباطبایی در همه‌ی عرصه‌ها مانند رادیو و تلویزیون فعال بود شاگردان فراوانی را هم تربیت كرد. كتاب‌های بسیاری ترجمه و تالیف كرد زمانی كه مریض بود به روی خود نمی‌آورد خیلی تحمل كرد با لبخند هم تحمل كرد او صداقت و بزرگواری زیادی داشت و هنرمند والایی هم بود امیدوارم یاد هنرمندانی از این دست همیشه در دلمان زنده باشد. البته نام او در تاریخ مملكت ثبت می‌شود.

وی در پایان با اندوه می‌گوید: رفتن ملكوتی طباطبایی را از میان خودمان به جامعه‌ی هنرمندان و ملت شریف ایران تسلیت می‌گویم.

سیروس ابراهیم‌زاده - بازیگر تئاتر و تلویزیون و سینما - نیز از حال و هوای این روز می‌گوید: ساعت 10 و 30 دقیقه‌ی روز شنبه هشتم بهمن ماه 1384 است. یك روز زمستانی، ولی هوا مثل خوی و خصلت استاد طباطبایی خوش است و سر سازگاری دارد. همین‌طور كه به جمعیت نگاه می‌كنم دوستداران «طبا» از 40 ساله پیش را می‌بینم كه برای گفتن آخرین وداع با یكی از نجیب‌ترین چهره‌های هنری تئاتر، سینما و رسانه‌های دیگر آمده‌اند.

وی می‌افزاید: این جا كسانی را می‌بینم كه حدود 40 سال پیش در رادیو میدان ارگ، با طباطبایی خوش رو و خندان همكار بودند و هرگز فكر نمی‌كردند در این محل بر سر پیكر او بنشینند.

این هنرمند با تاثر ادامه می‌دهد: این جا كسانی آمده‌اند كه با طباطبایی در دانشكده‌ی هنرهای زیبا همكلاس بودن و همیشه از كمك‌ها و دوستی‌های او بهره‌مند بودند مثل «شیراندامی».

بین جمعیت كسانی هستند كه در واحد نمایش تلویزیون ملی و صدا و سیمای كنونی از همكاران طباطبایی محسوب می‌شوند.

وی می‌افزاید: كسانی را می‌بینم كه در كار تهیه‌ی برنامه‌های تلویزیونی با طباطبایی همكار بودند و می‌دانند كه او دستمزد خودر ا نمی‌گرفت تا همكارانش دست مزدهایشان را به طور كامل دریافت كند و این كار خصلت او بود.

ابراهیم‌زاده می‌افزاید: در این جا كسانی را می‌بینم كه با این كه اكنون خود از استادان هستند از شاگردان طباطبایی محسوب می‌شوند. استاد طباطبایی در دوران ثمربخش تدریس خود چیزی را به آن‌ها ارائه كرده است كه در خور تامل است یعنی خصلت هنرمندانه و هیچ یك از شاگردان او فاسد كار نشدند و همه‌ی آنها اكنون از هنرمندان بنام ایران هستند.

این هنرمند در ادامه می‌گوید: به طور معدود كسانی را می‌بینم كه در كارهای تالیف و ترجمه‌ی طباطبایی به او یاری می‌رساندند او بی‌آن كه كیسه‌ای دوخته باشد با دستمزد اندك كتاب‌های ارزشمندی را تالیف و ترجمه كرد باور نمی‌كنم كه این آدم با شور و هیجان، اكنون خاموش اینجا خفته باشد. ولی متاسفانه باید باور كرد ولی خوشا به سعادت كسانی كه همچون استاد طباطبایی نام نیكی از خود برجای می‌گذارند.

وی به همسایگان مرحوم طباطبایی هم اشاره و اظهار می‌كند: او سهم عمده‌ای در ساختن خانه‌های سازمانی صدا و سیما در شهرك سینا داشت. بدون اغراق اگر طباطبایی نبود بسیاری صاحب‌خانه نمی‌شدند.

ابراهیم‌زاده در پایان تاكید می‌كند: طباطبایی را الگوی زندگی خود كنیم، مرید او باشیم، راهش را ادامه دهیم تا وقتی كه بر خاك می‌افتیم كسی نباشد كه تاسف نخورد تمام افراد حاضر را به شهادت می‌گیرم كه او در تمام عمرش كینه‌ای بر دل نگرفت، تحمل، تحمل و تحمل، سازگاری و سازگاری با مرگ و بر خاك افتادن.

در پایان مراسم، پیكر مرحوم غلامرضا طباطبایی بر دستان هنرمندان به سمت بهشت زهرا

)س) تشییع شد و مجلس ترحیم وی دوشنبه ساعت 18 و 30 در مسجد نور خیابان فاطمی برپا می‌شود.

UserName