• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 3187
  • پنج شنبه 1384/10/29
  • تاريخ :

فرانك اوفارل: حجازى در حد منچستر نبود


دیروز صبح «آلن راجرز» مربى سابق پرسپولیس و «فرانك اوفارل» مربى سابق تیم ملى به دعوت باشگاه پرسپولیس به تهران آمدند تا در جشنى كه براى تقدیر از پیشكسوتان باشگاه پرسپولیس، امروز در هتل هما تهران انجام مى شود شركت كنند. آنها صبح بلافاصله پس از ورود به تهران، به باشگاه پرسپولیس رفتند تا با انصارى فرد، مدیرعامل این باشگاه صحبت كنند.

همان موقع به مطبوعات خبر داده شد كه جلسه مطبوعاتى این دو مربى ساعت 15در دفتر باشگاه پرسپولیس انجام مى شود، در حالى كه این باشگاه در ساختمان 5  طبقه اى كه دارد حتى یك اتاق كوچك هم براى مصاحبه مطبوعاتى ندارد چه برسد به اینكه سالن كنفرانس داشته باشد. اعضاى تداركات ساختمان بلافاصله راهرو طبقه اول را خالى كردند و صندلى هاى 5 طبقه را جمع كردند و به طبقه اول آوردند. یكى، دو میز هم به این طبقه آوردند تا جلوى آلن راجرز و فرانك اوفارل خالى نباشد. ساعت 15 شد و در حالى كه همه خبرنگاران و عكاسان جمع شده بودند، خبر آوردند كه «آلن راجرز» روى صندلى خوابش برده! مسؤولان باشگاه هم دلشان نمى آمد او را بیدار كنند. یكى از خبرنگاران مى گفت: «بروید صداى بوق ماشین هایتان را دربیاورید وگرنه باید تا ساعت 8  شب منتظر بمانیم كه بیدار شود.»

همه خبرنگاران دور هم حلقه زده بودند و جلسه هاى 4-3 نفره اى را تشكیل داده بودند و درباره آلن راجرز صحبت مى كردند. براى آنها جالب بود كه ببینند مردى كه 3 سال قبل شایعه شده بود فوت كرده، امروز مى خواهد روبرویشان بنشیند و به سؤالاتشان جواب بدهد. اتفاقاً اولین سؤالى كه خبرنگاران از هم مى پرسیدند این بود كه «مگر آلن راجرز زنده است؟!» همه در حال صحبت بودند كه یكدفعه راجرز و اوفارل با آسانسور به طبقه اول آمدند اما قبل از آنها سخنگوى باشگاه وارد اتاق شد و بدون اینكه راجرز و مترجمش بفهمند، از خبرنگاران خواهش كرد درباره شایعه مرگ او سؤالى نپرسند. خبرنگاران هم به حرف او گوش كردند و تا پایان جلسه هیچ سؤالى در این رابطه از او نپرسیدند.

راجرز و اوفارل با همان چهره اى كه همیشه از پیرمردهاى اروپایى در فیلم ها مى بینیم پشت میز نشستند. مترجم آنها وسط نشست و انصارى فرد كنار اوفارل.

مدیرعامل پرسپولیس صحبت را شروع كرد و دلایل دعوت این دو نفر را گفت. انصارى فرد گفت كه از آنها به خاطر تقدیر در مراسم چهارشنبه شب دعوت كرده است و از اینكه این دو دعوت باشگاه پرسپولیس را قبول كرده اند خوشحال است اما بیشتر از اینكه انصارى فرد خوشحال باشد، راجرز و اوفارل به وجد آمده بودند. آلن راجرز مى گفت: «آرزوى اوفارل این بود كه یك بار دیگر به ایران بیاید. وقتى با او تماس گرفتم و گفتم كه باشگاه پرسپولیس ما را دعوت كرده فكر كرد شوخى مى كنم.

باید از انصارى فرد و فوتبال ایران تشكر كنم. مى خواهم در این مدتى كه در ایران هستم تمام بازیكنانى كه برایم بازى كردند را ببینم.» راجرز در ابتداى صحبت هایش اطلاعاتى درباره مربیگرى خود در تیم هاى پیكان و پرسپولیس داد. او گفت كه بعد از مربیگرى در پیكان، ? ماه به امریكا رفت و بعد به ایران برگشت و با تیم جدیدى به اسم پرسپولیس كار كرد. «بهترین خاطره ام از حضور در ایران برد ? _ صفر مقابل استقلال بود. آن بازى را قشنگ یادم است. بازیكنان، خودشان بازى كردند. من نشستم و فقط نگاه كردم كه آنها 6 گل زدند. باورم نمى شد. چون بازى كرى داشت. البته من با آنها كرى نداشتم. خودشان با هم كرى داشتند. در همین پرسپولیس 33 بازى بدون باخت را پشت سر گذاشتیم.»

نوبت به فرانك اوفارل رسید. كسى كه مربیگرى تیم ملى ایران را در یك دوره 2 ساله بر عهده داشته و هرچند كه موفقیت خاصى با این تیم به دست نیاورده، اما با شكست دادن تیم ملى اسراییل توانست به یكى از مربیان ماندگار ایران تبدیل شود. تیم اوفارل توانست در ورزشگاه آزادى یك _ صفر اسراییل را شكست دهد: «اسراییل را بردیم. این بازى را 120 هزار تماشاگر دیدند. بازیكنان، هواداران و ایرانى ها احساس خوبى داشتند. من در اروپا مربیگرى تیم هاى بزرگى را داشتم اما موفقیت در ایران برایم جالب تر بوده.» این توضیحات اوفارل، محمدحسن انصارى فرد، مدیرعامل پرسپولیس را ارضا نكرد و چون خودش نمى توانست از اوفارل سؤال بپرسد به یكى از نزدیكانش گفت كه به خبرنگاران بگوید دوباره از او درباره شكست دادن اسراییل سؤال بپرسند. البته طورى كه اوفارل متوجه این موضوع نشود. وقتى یك خبرنگار دوباره درباره بازى با اسراییل سؤال پرسید اوفارل جواب داد: «این انفجار شادى بود كه به طرف من هدایت شد. اگر مى باختیم جالب نبود.» البته اوفارل بیشتر از این صحبت كرد و یكى از خبرنگاران كه به زبان انگلیسى تسلط داشت گفت كه این مترجم تمام حرف هاى اوفارل را ترجمه نكرده است!

اوفارل وقتى مى خواست به دوره مربیگرى اش در تیم ملى ایران اشاره كند، با زبان دست و پا شكسته فارسى گفت: «از سال 74 تا سال 76» و بعد از آن ادامه حرف هایش توسط مترجم این طور نقل شد: «سن من زیاد است و به خاطر كهولت سن، زبان فارسى را به یاد نمى آورم.»

اوفارل از سال 1974تا 1976سرمربى تیم ملى ایران بوده و در این دو سال توانسته بود تقریباً زبان فارسى را یاد بگیرد اما برانكو كه بیش از 4 سال است در ایران مربیگرى مى كند هنوز نمى تواند فارسى صحبت كند! جذاب ترین سؤالى كه از اوفارل در این جلسه پرسیده شد درباره ناصر حجازى بود. حجازى مى گوید منچستر یونایتد مى خواست با او قرارداد ببندد اما مشكلاتى در فدراسیون ایران داشت كه مانع عقد قرارداد بین او و منچستر شده ولى اوفارل سرمربى وقت منچستر مى گوید: «من فقط مى خواستم ببینم حجازى قابلیت این را دارد كه در منچستر بازى كند یا نه. وقتى آمد دیدم در حد منچستر نیست چون 2-3دروازه بان دیگر بودند كه بهتر از حجازى بازى مى كردند. از طرفى سن او بالا بود و دروازه بان جوان ترى مى خواستیم.»

آخرین حرف هاى فرانك اوفارل كه تنها بخش خنده دار صحبت هاى این مربى بود مربوط به خاطره اى مى شد از اولین شبى كه به ایران آمده بود: «اولین شبى كه به تهران آمدم به هتل رفتم. برق هتل قطع شد و من چهار دست و پا از پله ها بالا مى رفتم كه اتاقم را پیدا كنم. گفتم خدا اینجا كجاست كه آمدم؟ چه شروعى داشت!»

حجازى مى گوید:مشكلاتى در فدراسیون ایران داشت كه مانع عقد قرارداد بین او و منچستر شده. اوفارل سرمربى وقت منچستر مى گوید: من فقط مى خواستم ببینم حجازى قابلیت این را دارد كه در منچستر بازى كند یا نه.

وقتى آمد دیدم در حد منچستر نیست چون 2-3 دروازه بان دیگر بودند كه بهتر از حجازى بازى مى كردند. از طرفى سن او بالا بود و دروازه بان جوان ترى مى خواستیم.

UserName