• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
عضویت در خبرنامه
  • تعداد بازديد :
  • 8044
  • شنبه 26/4/1389
  • تاريخ :

لباس مناسب در ورزش

ورزش

لباس ورزشی :

هر ورزشی با توجه به ویژگی های خود لباس مخصوصی دارد همچنین شرایط محیطی که در آن فعالیت صورت می گیرد می تواند در انتخاب نوع لباس موثر باشد.

لباس ورزشی باید تقریبا گشاد، کم وزن وراحت باشد و متناسب با شرایط آب و هوایی منطقه انتخاب شود. بهتر است فرد در حین انجام فعالیت های بدنی و ورزشی لباس کمتری بپوشد زیرا تمرین های بدنی تا حدودی او را گرم می کند. رنگ لباس علاوه بر خلق زیبایی از لحاظ روانی نیز تاپیر خاصی دارد.

فرد باید متناسب با درجه حرارت محیط لباس مناسب بپوشد برای مثال :

• در درجه حرارت 16 تا 27 درجه سانتی گراد (در حین انجام فعالیت های بدنی) پیراهن نازک و شورت ورزشی مناسب است.

• در درجه حرارت 6 تا 16 درجه سانتی گراد پیراهن ورزشی آستین دار با شلوار ورزشی مناسب است.

 • در درجه حرارت زیر 6 درجه سانتی گراد پوشیدن لباس گرم بهتر است.

 در ضمن استفاده از کلاه و دستکش در دمای زیر 11 درجه سانتی گراد نیز توصیه می شود.پوشیدن پیراهن های نایلونی یا استفاده از لباس ورزشی تهیه شده از الیاف مصنوعی به هیچ عنوان توصیه نمی شود. پاکیزگی لباس به تندرستی فرد کمک می کندو از ضرورت بهداشت فردی محسوب می شود اما گاه ورزشکاران به موضوع بهداشت پوشاک خود بی توجهی می کنند و شرایط را برای ایجاد بیماری ها فراهم می سازند. 

 

 کفش ورزشی :              

کفش های ورزشی باید راحت و با دوام باشند و به خوبی از پا محافظت کنند و با انجام فعالیت ورزشی عملکرد لازم را داشته باشد. در هر ورزشی انجام حرکات ویژه ای مد نظر است بنابراین کفش باید در مقابل فشارهای وارده از پا محافظت کند و در انجام مناسب حرکات ورزشکار را  یاری کند .

کفش نا مناسب با ایجاد فشار به پا می تواند باعث تغییر شکل پا و همچنین ایجاد پینه و تاول شود علاوه بر این کفش نامناسب باعث ایجاد اختلالات مکانیکی می شود که در تعادل کلی بدن اثر می گذارد و حتی ممکن است به وضعیت نامناسب عضلات و مفاصل منتهی شوند.

 

انتخاب کفش

به طور کلی کفش مناسب برای ورزش باید سه خصوصیت داشته باشد :

1. از پا محافظت کند

2. پا در آن راحت باشد

3. هنگام حرکت نقل و انتقال فشارها و نیروهای وارد به پا را تعدیل کند

کفش راحت ورزشی باید :

1. جفت و جزم پا باشد

2. وزن مناسب داشته باشد

3. نرم و انعطاف پذیر باشد

4. آب و رطوبت در آن نفوذ نکند

5. هوا بتواند در آن جریان پیدا کند و قابلیت تبادل دما را داشته باشد.

درست اندازه کردن کفش ها به دلیل اختلاف اندازه و شکل بین پاهای چپ و راست کار بسیار مشکلی است بنابراین دقت در این امر بسیار مهم است. برای این منظور تمام شرایط را باید به دقت مد نظر گرفت مانند نوع جوراب و حرکات خاص ورزشی ( پریدن، دویدن) همچنین توصیه می شود اندازه کردن کفش در پایان روز انجام شود زیرا اندازه پا در غروب بزرگتر از صبح است. کفش با ید کاملا راحت باشد و به اندازه ای بزرگ باشد که تمام انگشت ها بتوانند در آن صاف قرار گیرند و به راحتی حرکت کنند. کفش باید در طول خم شود این خم شدن باید منطبق بر محل خم شدن کف پا باشد. اگر محل خم شدن کفش جلو تر یا عقب تر از محل خم شدن پا باشد به پوست و ساختمان پا فشار وارد می شود. کفش سفت و غیر قابل انعطاف فشار زیادی را به تاندون ها پا وارد می کند.

گاه دیده شده افراد همان کفشی را که برای راه رفتن عادی به پا می کنند هنگام ورزش و کوهنوردی نیز استفاده می کنند اما باید این نکته را در نظر گرفت که دامنه حرکتی مچ پا، مفاصل و وضعیت حرکات انگشتان برای انجام حرکات در شرایط مختلف متفاوت است بنابراین استفاده از کفش های مخصوص برای کار های متفاوت ضروری است.

کفش فوتبال

کفش فوتبال                

ورزشکار در یک مسابقه فوتبال ممکن است 6 تا 8 کیلومتر بدود. در این مدت به طور مکرر به وسیله پا به توپ ضربه وارد می شود. در بسیاری از موارد توپ با سرعت های خیلی بالا (140 _ 120 کیلو متر در ساعت) به پای ورزشکار اصابت می کند. تمام این برخورد ها می تواند باعث آسیب های جزیی یا شدید در پا شود بنابراین کفش مناسب میتواند در کاهش این صدمات بسیار موثر باشد.                                                            

فوتبالیست ها می خواهند هنگام شوت زدن، توپ را به وسیله پای خود حس کنند بنابراین ضخامت کفش ها نمی تواند زیاد باشد. کفش های جدید تنها 250 گرم وزن دارند. این مسئله باعث می شود میزان محافظت کفش از پا کاهش یابد. متغیر بودن شرایط زمین نیز از مشکلات محسوب می شود.       

کفش فوتبال برای جلوگیری از اعمال فشارها و تحریک های مضر به کف پا دارای گل میخ (استک) است. حال اگر گل میخ ها به میزان زیاد در زمین فرو بروند حرکت چرخشی و خم شدن پا و ثبات نسبی کفش باعث ایجاد آسیب در زانو می شود و ایجاد فشارهای مکرر نیز می تواند باعث ایجاد آسیب های مینیسک شود. امروزه برای استقرار بهتر پا در زمین گل میخ هایی با طول و جنس متغیر طراحی شده است که بنا به شرایط مختلف زمین و آب و هوا از آنها استفاده می شود برای مثال گل میخ های پلاستیکی برای زمین های برفی مناسب هستند.

پا نباید در درون کفش آزادانه حرکت کند. کف کفش نیز باید از خم شدن کف پا جلوگیری کند اما امکان حرکت قوسی مناسب را بدهد. کفش مناسب برای کاهش آسب های زردپی آشیل باید محافظتی در ناحیه آشیل داشته باشد. تکه چرمی که در پشت کفش رو به بالا کشیده می شود باید از جنسی باشد که در اثر سایش در ناحیه آشیل آسیب نزند.

در فوتبال سالنی ( فوتسال) مشکل اصلی اصطکاک بیشتر کفش و زمین نسبت به زمین های طبیعی است. این موضوع فشار وارده بر تاندون ها و غضروف ها را ( به خصوص در مچ پا و زانو) افزایش می دهد. با ید متذکر شد که زردپی آشیل در این موارد بسیار آسیب پذیر است بنابراین ورزشکار با افزایش میزان آسیب زردپی آشیل و پارگی آن مواجه است. در فوتبال سالنی باید از کفش های عاج دار مخصوص استفاده کرد.

 

تهیه کننده : رزا خاموشی

منبع : مقالات محمد حسین اقبالی (عضو هیات علمی دانشگاه خوارزمی) و مقالات دیوید ویلمر

UserName