• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
مطالب مرتبط
  • آنچه درباره داروها باید بدانيم (1)
    آنچه درباره داروها باید بدانيم (1)
    داروهای امروزی تركیبات قوی شمیایی هستند كه برای درمان بیماری، بهبود ضایعات و تسكین درد به كار می روند. این داروها به سلامتی افراد كمك می كند و در صورتی كه داروهای امروزی صحیح مصرف شوند می توانند بسیاری از ناخوشی ها از سردرد ...
  • آنچه درباره داروها باید بدانيم (2)
    آنچه درباره داروها باید بدانيم (2)
    مصرف بیش از حد دارو مشكلاتی را به همراه دارد ؛ همان طور كه اگر دارو كمتر از مقدار تجویز شده مصرف شود مانع از اثر بخشی دارو می گردد. همیشه دارو...
  • مسموميت دارويى
    مسموميت دارويى
    خريد خودسرانه دارو گرچه در برخى موارد به كمك ما مى آيند و باعث بهبود بيمارى مى شوند، ولى اكثر اوقات باعث بروز عوارضی وخيم و خطرناك مى گردند...
عضویت در خبرنامه
  • تعداد بازديد :
  • 40500
  • يکشنبه 16/12/1388
  • تاريخ :

آشنایی با داروی فوروزماید

FUROSEMIDE

فوروزماید

موارد مصرف   

فوروزماید یا فروسماید در درمان:

1- ادم ناشی از نارسایی احتقانی قلب، سیروز کبدی و بیماری کلیوی

2- کم‏ ادراری ناشی از نارسایی کلیوی و زیادی خفیف تا متوسط فشارخون و

3- به عنوان داروی کمکی در درمان پُر فشاری خون مصرف می‏ شود.  

فارماکوکینتیک

تقریباً 60 تا 70 درصد فوروزماید پس از مصرف خوراکی جذب می ‏شود.

غذا ممکن است سرعت جذب را بدون تغییر اثر مُدری، کم کند.

پیوند فوروزماید به پروتئین بسیار زیاد است. نیمه‏ عمر دارو نیم تا یک ساعت است.

متابولیسم دارو کبدی است.

اثر دارو از راه خوراکی پس از 20 تا 26 دقیقه و از راه تزریق وریدی پس از 5 دقیقه شروع می ‏شود.

زمان لازم برای رسیدن به اوج اثر مُدر دارو، از راه خوراکی 1 تا 2 ساعت و از راه وریدی طی 30 دقیقه است. اوج اثر کاهنده ی فشارخون این دارو تا چند روز پس از شروع درمان ظاهر نمی ‏شود.

طول اثر دارو از راه خوارکی 6 تا 8 ساعت و از راه وریدی 2 ساعت است.

88 درصد فوروزماید از راه کلیه و 12 درصد آن از راه صفرا و مدفوع دفع می ‏شود.  

هشدارها  

1- این دارو در موارد بی ‏ادراری و عیب کار کلیه باید با احتیاط فراوان مصرف شود.

2- این دارو ممکن است سبب بروز کمی پتاسیم و سدیم خون شود.

3- بیماران سالخورده ممکن است به اثرات این دارو بر روی فشارخون و الکترولیت ‏ها حساس تر بوده و در معرض خطر بروز کلاپس گردش خون و حملات ترومبوآمبولی باشند.  

عوارض جانبی  

کمی سدیم خون، کمی پتاسیم خون و کمی منیزیم خون، آلکالوز ناشی از کمی کلرور خون، افزایش دفع کلسیم، کاهش فشارخون، تهوع، اختلالات گوارشی، افزایش اوره خون و نقرس، افزایش موقت غلظت کلسترول و تری ‏گلیسرید پلاسما با مصرف این دارو گزارش شده است.  

تداخل های دارویی 

مصرف هم زمان لیتیم با فوروزماید ممکن است موجب بروز مسمومیت ناشی از لیتیم شود. اثرات ضدانعقادی داروهای ضدانعقاد مانند آسپیرین، در صورت مصرف هم زمان با فوروزماید ممکن است افزایش یابد.       

نکات قابل توصیه 

* مصرف این دارو حتی در صورت احساس بهبودی باید ادامه یابد.

* این دارو افزایش فشارخون را درمان نمی ‏کند، بلکه آن را کنترل می‏ نماید. از این رو مصرف این دارو ممکن است تا آخر عمر ضروری باشد.

* در طول مصرف این دارو، احتمال بروز کمی پتاسیم خون وجود دارد، از این رو ممکن است مصرف مکمل‏ های پتاسیم ضروری باشد.

* در هنگام ایستادن به مدت طولانی، انجام فعالیت جسمانی یا در هوای گرم، به علت اثر کاهنده فشارخون در حالت ایستاده، باید احتیاط شود.

* به عنوان پایین ‏آورنده ی فشارخون، از مصرف سایر داروها به خصوص داروهای مقلد سمپاتیک که نیاز به نسخه پزشک ندارند، باید خودداری شود.

* اگر برنامه مصرف دارو یک بار در روز باشد، به منظور جلوگیری از تکرر ادرار در طول شب، این دارو باید صبح مصرف شود.

* اگر فوروزماید به رژیم درمانی فشار خون اضافه شود، به منظور جلوگیری از افت شدید آن، کاهش مقدار مصرف سایر داروهای کاهنده فشارخون ممکن است ضروری باشد.

* اگر کم ‏ادراری با حداکثر مصرف این دارو به مدت 24 ساعت ادامه داشته باشد، توصیه می‏ شود مصرف دارو قطع شود.

* احتمال بروز حساسیت به نور با مصرف فوروزماید وجود دارد. از تماس بیش از حد با نور خورشید باید خودداری شود.

* در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو، به محض به‏ یاد آوردن، آن نوبت باید مصرف شود، مگراین که تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده باشد. در این صورت، مقدار مصرف بعدی نباید دو برابر گردد.  

فوروزماید

 

مقدار مصرف  

خوراکی بزرگسالان:

در درمان بی ‏ادراری:

ابتدا 20 تا 80 میلی‏ گرم به صورت مقدار واحد مصرف می‏ شود که سپس هر 6 تا 8 ساعت مقدار 20 تا 40 میلی‏ گرم به مقدار مصرف اضافه می ‏شود تا پاسخ مطلوب حاصل شود. مقدار نگه دارنده ی این دارو به صورت مقدار واحد یا در 2 تا 3 مقدار منقسم یک روز در میان یا 2 تا 4 روز متوالی، یک بار در هفته تجویز می ‏شود.

به عنوان کاهنده ی فشارخون:

ابتدا 40 میلی‏گرم 2 بار در روز و سپس مقدار مصرف بر اساس پاسخ بیمار تنظیم می ‏شود. بیشینه مقدار مصرف تا  600 میلی گرم در روز است.

خوراکی کودکان:

ابتدا 2 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن به صورت مقدار واحد مصرف می‏ شود و سپس هر 6 تا 8 ساعت 1 تا 2 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن به آن افزوده می‏ شود تا پاسخ مطلوب به دست ‏آید.

تزریقی بزرگسالان:

ابتدا 20 تا 40 میلی ‏گرم به صورت مقدار واحد تزریق عضلانی یا وریدی می‏ شود و سپس هر 2 ساعت تا حصول پاسخ کافی، مقدار 20 میلی گرم افزوده می ‏شود. مقدار نگهدارنده بر اساس اندازه ‏گیری غلظت سرمی تعیین می ‏شود (1 یا 2 بار در روز).

* در خیز حاد ریوی (بدون بحران زیادی فشارخون) به عنوان مقدار شروع 40 میلی‏ گرم تزریق وریدی می ‏شود و در صورت عدم پاسخ کافی مجدداً پس از یک ساعت 80 میلی ‏گرم تزریق می ‏شود.

* به عنوان کاهنده ی فشارخون در بحران زیادی فشارخون در بزرگسالانی که کلیه ی سالمی دارند، مقدار 40 تا 80 میلی‏ گرم و در بحران زیادی فشارخون همراه با خیز ریوی یا نارسایی حاد کلیوی، مقدار 100 تا 200 میلی ‏گرم به صورت وریدی تزریق می ‏شود.

تزریقی کودکان:

ابتدا 1 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن به صورت مقدار واحد، تزریق عضلانی یا وریدی می ‏شود و هر 2 ساعت 1 میلی گرم به ازای کیلوگرم وزن بدن به مقدار مصرف افزوده می ‏شود تا پاسخ مناسب حاصل شود.

 

اگر می خواهید با پزشک سایت مشورت کنید، اینجا کلیک کنید.

برای شرکت در بحث های انجمن سایت مرتبط با بهداشت و سلامت، اینجا کلیک کنید.

 

*مطالب مرتبط:

مصرف دارو در ایران بالاست

دارو را با معده خالی بخورید

نکاتی درباره چند داروی پُر مصرف

10دستور برای مصرف دارو

جعبه داروهایتان را چک کنید

با داروهای تقلبی چه کنیم؟

20 درصد داروها دور ریخته می‌شوند

هشدار درباره مصرف دارو برای کودکان

نكاتی پیرامون داروها

بخش تغذیه و سلامت تبیان

UserName