• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1908
  • سه شنبه 1384/1/9
  • تاريخ :

"بازی آرامش بخش"

نوع تفکر و سوابق کار مربیان دو تیم یک بازی احتیاط آمیز را تداعی می کرد, ولی تبلیغات و حمایتهای بی سابقه و بی نظیر رسانه ها بخصوص صدا و سیما در سه هفته اخیر چنان سطح هیجانی این بازی را بالا برده بود که بازیکنان ما هیچ چیزی جز پیروزی در این بازی را برای خود آرامش بخش نمی دیدند. همین امر باعث شد که سطح فداکاری و دوندگی تیم واقعا کم نظیر باشد.بچه ها واقعا خوب دویدند و هر آنچه که در چنته داشتند به میدان آورده بطوریکه صحنه های زیادی بودند که اثبات کننده روح فداکاری تیم ما بود.

بازی با نوعی احتیاط از جانب دو تیم آغاز شد ودر این بین این تیم ژاپن بود که صاحب دو موقعیت خوب شد.ولی یک ضربه ایستگاهی از نزدیک خط نیمه که مهدوی کیا آنرا فرستاد در یک شرایط غافلگیرکننده تبدیل به گل اول ایران شد.این گل روحیه بخش که به مثابه تزریق انرژی مضاعف برای تیم و جو استادیوم بود همه چیز را به نفع ما برگرداند. هر چند حملات ما در یک سوم حمله تنها به حرکات پابه توپ و شوت ختم می شد , ولی در بخش دفاعی به مراتب بهتر و هماهنگتر از پیش بازی می کردیم. ترکیب خط دفاعی ما کم اشتباه و جنگجو بازی کرد , بخصوص نکونام و مهدوی کیا که از خط هافبک بعنوان بازیکنانی که مشارکت بسیار فعال در دفاع داشتند سهم بسزایی در استحکام قدرت دفاعی تیم ایران داشتند.

تعویض دایی با نوید کیا از جهاتی باعث رها شدن پتانسیل بازی بعضی از بازیکنان در پستهای کلیدی شد. وحید هاشمیان بعنوان محور حملات تیم ما قرار گرفت ولی گماردن علی کریمی بعنوان یک مهاجم , فضای مورد نیاز این بازیکن را از او گرفت . از جهتی زندی نیز به پست تخصصی خود رفت و نویذ کیا در چپ ودر نزدیک نکونام به بازی گرفته شد , و این تغییرات توانست سمت راست تیم ژاپن را که تا آن زمان دو موقعیت خوب نصیب ژاپن کرده بود را کنترل نماید.

در نیمه دوم این تیم ژاپن بود که دست به تعویض زد , آوردن یانا گی ساوا به جای تامادا و اوگازاوارا به جای اونو کاملا تعویضهای تهاجمی بود. اما بچه های ما به قدری مصمم بودند که تمام تدابیرهای تیمی ژاپن را تخریب می کردند. حتی گل غافلگیرانه ژاپن هم نتوانست عزم بچه ها را تحت تاثیر قرار دهد.

در پایان آنچه که تابلوی استادیوم نشان می داد موفقیت تیم ایران و چهار امتیازی شدن ما بود , ولی آنچه که نهفته می ماند همچنان عدم یک هماهنگی تیمی در بخش حمله بود.

دقیقا 9 مورد از موقعیتهای خوب ما تنها با دریبل و شوت همراه شد. بدین معنا که شروع از یک بازیکن و اتمام حمله با همان بازیکن بوسیله یک شوت. این موقعیتها توسط دایی , مهدوی کیا , کریمی , کعبی , نیکبخت , نکونام , هاشمیان , و نوید کیا انجام گرفت. ما باید بدانیم که همیشه اینطور نیست که بتوانیم در چنین استادیومی با چنین فضای هیجان آمیزی بازی کنیم. بنابراین رسیدن به یک کار گروهی در بخش حمله برای تیم ما امری اجتناب ناپذیر است. اگر ما توانسته ایم به مشکلات خط دفاعی غلبه کنیم پس می توانیم در بخش حمله هم به تدابیری امتیاز آور دست پیدا کنیم. در آنصورت درصد امیدواری ما به مراتب بیشتر خواهد شد.

                                                                                                                                                               مجید جلالی

UserName