• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1191
  • سه شنبه 1388/7/21
  • تاريخ :

آخرین وصیت

بقیع

زمین دیگر بزرگی آن همه عظمت را در این مقام راستین تاب نمی‏آورد.

آخرین لحظه‏ها از زیستن امام صادق(علیه‏السلام) به روی خاک، از صفحه زمان عبور می‏کرد که زمزمه‏ای عارفانه از زبانی که هماره معطر به ذکر خدا بود، اهالی خانه را به خویش فراخواند.

ساعتی دیگر، خانه پر شد از دوستان و آشنایانی که همه حواس خودشان را به شنیدن سخن امام آورده بودند و امامی که همه توان خود را در بیان این جمله ریخت:

«شفاعت ما شامل حال کسی که به نماز بی‏اعتنا باشد، نخواهد شد... .»

لحظه‏ای بعد، چشمان فرو بسته امام به روی دنیا بود و آغوش باز خداوند، به روی او.

 

"معصومه زارع"

گروه دین و اندیشه تبیان، هدهدی.  

 
اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
داغ شیعه در غربت بقیع

داغ شیعه در غربت بقیع

غروب غریبت، در لابه‏لای دقیه‏های خاکی بقیع قد می‏کشد. مدبنه، با التهاب به مدار پرواز کبوتران دست می‏برد تا مردم، آیه‏های زخمی نشناختنت را به دوش بکشند و عذر نیاورند.
بوی غربت و یتیمی

بوی غربت و یتیمی

اندوهی جانکاه بر تار و پود مدینه چنگ می‏زند و حُزنی غم‏انگیز، افلاک را می‏آشوبد. آسمان سیاه‏پوش می‏شود و فوج فوج، فرشته‏های عزدار، در نقطه‏ای به نام بقیع، فرود می‏آیند! و بقیع، با دیده گریان،
نامش به صداقت آسمان می ماند

نامش به صداقت آسمان می ماند

امشب غریب آباد دل سیه‏پوش عزای توست. امشب بر گلوی آسمان بغضی سخت بر جای مانده، امشب ابرها صیحه می‏زنند، زمین بر خود می‏لرزد و ضجه‏هایی غریب بنیان مدینه را از هم می‏پاشد.
UserName