• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 2657
  • سه شنبه 1383/11/13
  • تاريخ :

داروهایی که تصادفاً برای مقاصد دیگری مناسب شناخته شدند ( قسمت اول)

 پنی سلین،  داروهای سولفا، سفالوسپورین ها، و سیکلوسپورین به تصادف کشف شدند. اکثر داروها از راه تصادفی  یا دست کم شبه بخت یاری کشف شده اند. چه بسا اتفاق افتاده است دارویی که برای منظور خاصی مصرف می شد، برای هدفی کاملاً متفاوت و گاه مهمتر، مؤثر تشخیص داده شده است. در این قسمت چند نمونه از این نوع اکتشافات  شرح داده شده اند.

آسپیرین

سال ها است که آسپیرین یکی از پر مصرف ترین داروهای انسان بوده ؛ اما اخیراً اهمیت بیشتری پیدا کرده است. آسپیرینبرای نخستین بار برای مصرف به عنوان یک ماده ضدعفونی کننده داخلی تهیه شد، اما چنین اثری از آن به دست نیامد. با این حال، ارزش آن به عنوان دارویی مُسکن و تب بُر شناخته شد، و اکنون آن را برای پیشگیری از سکته  های قلبی تجویز می کنند.

کمی پس از آنکه جوزف لیستر برای نخستین بار در اعمال جراحی از فنـُل به عنوان ماده ای ضدعفونی کننده استفاده کرد، دانشمندان به فکر تهیه دارویی افتادند که از راه مصرف داخلی به بیمارانی که از بیماری های باکتریایی رنج می بردند تجویز کنند. در دهه 1870 اسید سالیسیلیک به طور مصنوعی تهیه شد، و چون می دانستند در بدن تولید فنل می کند، از آن برای این منظور استفاده کردند؛ اما این دارو اگرچه تب را کاهش می داد، بر عفونتی که باعث آن می شد تأثیری نداشت، و باعث تهوع هم می شد. بعدها فلیکس هافمن، از شیمیدانان شرکت بایر، شکل اصلاح شده ای از اسید سالیسیلیک، ( به عبارتی مشتق استیلی آن را) که در مقابله با تب و درد ورم مفاصل مؤثر شناخته شده بود و عوارض جانبی و نامطلوب کمتری داشت، تهیه کرد. نام آسپیرین از اینجا سرچشمه گرفت که اسید سالیسیلیک در اصل از گیاهان  اسپیریا به دست آمده بود، و افزودن پیشوند «آ» وجود جزء استیل را نشان می داد.

از زمانی که آسپیرین در دهه 1890 وارد بازار دارویی شد، مردم بیش از هر دارو ی دیگری از آن استفاده کرده اند. ارزش بالقوه آن در پیشگیری از  سکته  های قلبی از یافته های جدیدی است که هنوز به طور کامل امتحان نشده، اما با این حال در آمریکا سالانه حدود 18 میلیون کیلوگرم آسپیرین تولید می شود یعنی سالانه نفری 300 قرص!

UserName