بارداري در دوران عقد
قريب به هفت ماه است كه از دوران عقد من و همسرم مي گذرد. همه چيز خوب پيش مي رفت و مشكل خاصي با هم نداشتيم. كم كم به موعد ازدواج رسمي مان نزديك مي شديم كه متوجه تغييرات عجيبي شدم. براي اطمينان نزد پزشك رفتم و آزمايشات لازم را انجام دادم. نتيجه برايم باور نكردني و البته شرم آور بود. نمي دانستم اول از همه اين مساله را به چه كسي عنوان كنم؟
دل را به دريا زدم و و مساله را با مادرم در ميان گذاشتم. مادرم اول خيلي شكه و ناراحت شد اما بعد خودش را جمع كرد و به من پيشنهاد داد مساله را هر چه زودتر با همسرم و خانواده اش در ميان بگذارم. وقتي موضوع را به همسرم گفتم، باورم نمي شد كه اينگونه واكنش دهد. مثل افراد نامتعادل بر سرم فرياد مي زد و تهديدم مي كرد و مي گفت بايد هر چه زودتر(قبل از فهميدن اطرافيان) بچه را از بين ببري. راستش در برابر وضعيت پيش آمده راضي نبودم اما دوست هم نداشتم كه اقدام غير اخلاقي و غير شرعي مانند سقط را مرتكب شوم. وقتي همسرم گريه ها و التماس هاي مرا ديد گفت يا بايد مرا انتخاب كني يا آن بچه را. اگر او را سقط نكني طلاقت مي دهم ....
صحبت هاي خانواده من و حتي خانواده خودش با وي، هيچ فايده اي نداشت و باز هم مرغ يك پا داشت. الان دو ماه از آن زمان گذشته ولي همسرم حتي سراغي هم از من نمي گيرد و مرا تنها در اين وضعيت رها كرده است......
***
يادداشت بالا گوشه اي از مشكلات برخي از زوجين جوان در دوران عقد است. هر چند بعد از عقد دختر و پسر از لحاظ شرعي زن و شوهر رسمي هستند و داشتن رابطه زناشويي و جنسي ميان آن ها حلال و بلامانع است اما بايد توجه داشت كه در عرف جامعه ما، دوران عقد زمان و فرصتي براي شناخت و ايجاد تفاهم بيشتر ميان زوجين است و بيشتر از آن كه دختر و پسر به فكر برقراري رابطه جنسي با يكديگر باشند بايد به اين مساله بپردازند كه آيا مي توانند تفاهم لازم را با يكديگر ايجاد كنند؟ آيا انتخاب شان درست بوده است؟
در ضمن در مورد تناسب هاي اخلاقي و رفتاري بيشتر به بررسي بپردازند و همچنين رفتارها و خصوصيات اخلاقي خانواده هاي يكديگر را برانداز كنند.
از دگر سو مساله اي كه نبايد منكر آن شد اين است كه علي رغم شان و منزلت بالايي كه ازدواج دارد اما نبايد منكر آن شد كه يكي از اهدافي كه افراد در امر ازدواج به دنبال تامين آن هستند، ارضاي نيازهاي غريزي و جنسي است. اين مساله به خصوص در ميان زوجيني صدق مي كند كه بنابر پاره اي از مشكلات از قبيل اشتغال به تحصيل، مهيا نشدن شرايط كامل ازدواج از جانب مرد، خدمت سربازي و .. دوران عقد طولاني مي شود و مسلما براي اين دسته از جوانان، تامين نيازهاي جنسي در دوران عقد از اهميت بيشتري برخوردار خواهد بود.
اما از طرف ديگر براي جلوگيري از مشكلات احتمالي(مانند بارداري و يا حتي بر هم خوردن مساله ازدواج و ..) لازم است كه آن مقدار از رابطه جنسي كه از لحاظ عرف و طبق رسم ايراني به بعد از ازدواج رسمي موكول شده، رعايت شود.
رعايت اين مساله به نفع هر دو طرف خواهد بود زيرا در غير اين صورت اگر دوران عقد بنا به هر دليلي به جدايي كشيده شود مهريه از جانب پسر بايد به طور كامل پرداخته شود و از طرف ديگر دختر به علت دوشيزه نبودن فرصت هاي بعدي ازدواج را تا حد زيادي از دست خواهد داد.
دوران عقد زمان و فرصتي براي شناخت و ايجاد تفاهم بيشتر ميان زوجين است و بيشتر از آن كه دختر و پسر به فكر برقراري رابطه جنسي با يكديگر باشند بايد به اين مساله بپردازند كه آيا مي توانند تفاهم لازم را با يكديگر ايجاد كنند؟
از اين مسايل هم كه بگذريم براي برخي از زوجين مساله بارداري در دوران عقد ايجاد مي شود كه مسلما اين مساله داراي تنش ها و مشكلات خاص خود است. همانطور كه در ياداشت ابتداي اين متن ملاجظه كرديد پيش آمدن اين مساله در دوران عقد داراي تبعات و عواقب نامناسبي است.
اولا كه دختر و پسر هنوز شناخت و تفاهم لازم را با يكديگر كسب نكرده اند و هنوز در مراحل ابتداي تفاهم هستند و به اين ترتيب ورود يك مهمان جديد و بدون برنامه ريزي، امكان بروز اختلافات و ناهماهنگي را افزايش مي دهد.
از طرف ديگر حتي اگر دختر و پسر و خانواده هاي آن ها اين مساله را بتوانند هضم كنند، اما عرف جامعه ما با اين نوع مسايل برخورد مناسبي ندارد و مسلما اين نوع برخوردهاي اطرافيان فشار عصبي بسياري را بر دوش دختر و پسر و خانواده هاي شان مي گذارد.
و مساله ديگر اينكه هرگز توصيه نمي شود زوجين در اين دوران رابطه جنسي كامل را تجربه كنند چرا كه عطش جنسي دو طرف بايد در اين زمينه محفوظ مانده تا در جايگاه خود بتواند تاثير گذار باشد زوج هاي جواني كه در دوران عقد به سر مي برند اگر مي خواهند رابطه آن ها تكراري نشده و شكل عادت به خود نگيرد سعي كنند حد و حدود را رعايت كنند.
همان طور كه در يادداشت ابتدايي خوانديد شايد يكي از دلايل واكنش بسيار منفي و نسنجيده مرد در قبال بارداري همسر و سپس بي توجهي و تنها گذاشتن وي، ناشي از همين سردي يكباره باشد لذا براي جلوگيري از اين نوع اتفاقات ناگوار بهتر است كه دختران و پسران جوان در اين دوران از برقراري رفتار هاي پرخطر خودداري كنند.
حال با اين تفاسير چه حد از رابطه جنسي در دوران عقد توصيه مي شود؟
منظور از رابطه جنسي در دوران عقد، معاشقه است. معاشقه به مجموعه رفتارهايي كه بواسطه يك عشق ميان دو طرف پديد مي آيد مي گويند. معاشقه شامل نوازش كردن و در آغوش گرفتن و....است . امنيت در معاشقه بسيار بالاست از اين رو ترسي در انجام آن وجود ندارد پس لذت آن مي تواند زياد باشد .
معاشقه عبارت است از انتقال عواطف يك عاشق به معشوق خود بواسطه عشق ميان آن دو و برانگيخته شدن احساسات باعث اين رفتار مي شود البته معاشقه را نمي توان زير مجموعه روابط جنسي دانست اما يكي از اصول روابط زناشويي كه هرگز نبايد فراموش شود معاشقه است.
معاشقه با رابطه جنسي تفاوت زيادي دارد و رابطه جنسي فقط و فقط زير مجموعه رابطه زناشويي يعني پس از ازدواج بايد باشد.
يعني در دوران عقد، زن و مرد در هنگام برقراري اين رابطه بايد حد و مرز مشخصي را براي خود داشته باشند و از اين حد و حدود خارج نشوند و عمل دخول صورت نگيرد. اما هم زن و هم مرد از اين طريق به مرحله ارگاسم(اوج لذت جنسي) خواهد رسيد و از اين طريق هم امكان بارداري زن منتفي مي شود و هم دوشيزگي خانم حفظ مي شود و مسلما از بروز مشكلاتي كه عنوان شد، جلوگيري مي شود.
تخصصي بخش خانواده ايراني تبيان
* مطالب مرتبط:
مهم و ضروري در دوران عقدزماني براي تمرين همسر بودن
فراز و فرودهاي دوران عقد
نكته سنجي هاي دوران عقد
استرس هاي دوران عقد
زمان استاندارد بين عقد تا عروسي
