تئاتر، زنده به استوانه پیر تئاتر شهر  

كمبود سالن، همواره معضل تئاتر ما محسوب می‌شود. متأسفانه طی سال‌های اخیر هیچ سالنی به مجموع سالن‌های تئاتر كشور اضافه نشده است.

امروز تنها مجموعه تئاتر شهر، سالن سنگلج و تالارهای هنر و مولوی در پایتخت اختصاص به تئاتر دارند. همین محدودیت بر تولید تئاتر تاثیر گذاشته و دسترسی مردم را دچار مشكل كرده است.

در دسترس نبودن این سالن‌ها باعث كاهش حضور مردم در سالن‌های تئاتر شده است كه با در نظر گرفتن جمعیت تهران، می‌توان دریافت كه تا چه حد از نظر تعداد سالن‌ها با كمبود مواجهیم. برای این كمبود همین بس كه سال گذشته وقتی این سالن‌ها به بهانه تعمیر تعطیل شد، تئاتر هم تعطیل شد.

البته در سال گذشته كلنگ احداث مجموعه‌ای دیگر توسط شهردار تهران در انبار نفت زده شد و قرار است  در آنجا هم یك مجتمع بزرگ فرهنگی و هنری ساخته شود كه مجهز به چند سالن تئاتر است.

اما نكته مهم این است كه با اطلاعاتی كه از بازسازی‌های انجام شده دارم و با انعكاسی كه در برخی از مطبوعات در مورد مراحل و شكل این بازسازی‌ها انجام شده و بیان نظرات برخی از كارگردان‌های تئاتر از شرایط فعلی این سالن‌ها، باید عنوان كنم كه در این بازسازی و تعمیرات انجام شده در تئاتر شهر و تالار سنگلج، رضایت خاطر تئاتری‌ها جلب نشده است.

آنها ایرادهایی را می‌گیرند و عنوان می‌كنند كه آن‌گونه كه انتظار می‌رفت، تعمیرات اساسی و درست و به‌جایی در این دوران به انجام نرسیده است. البته تعمیر صندلی‌ها هم حائز اهمیت است ولی باید در بخش‌های دیگر هم این تغییرات به انجام می‌رسید.

بخش‌هایی مانند اكوستیك سالن، صدا، اتاق نور، امكانات فنی و از همه مهم‌تر ایمن‌سازی‌ سالن‌ها برای تماشاگران و عوامل تولید كه متأسفانه به آنها بهایی داده نشد.

در سال‌های دورتر، به جهت نبودن امكانات لازم و كمبود سالن، از انبارها و فضاهای نسبتاً باز تئاتر شهر كه اساساً مرتبط به فضای دیگری غیراز تئاتر بود، استفاده كردند ولی این سالن‌ها اساساً راه خروج اضطراری نداشتند.

این حركت دوستان ما در دوره‌های گذشته، مانند این كار بود كه كسی انباری خانه اش را به اتاق یا آشپز خانه تبدیل كند در حالی كه اساساً امكانات و شرایط چنین تبدیلی وجود نداشته باشد.

متأسفانه در سال‌های پیش مرتب فضاهای خالی تئاتر شهر به‌عنوان سالن‌های اجرا مورد استفاده قرار گرفت و در ادامه، به‌جای اینكه سالن تئاتر ساخته شود هر فضایی به سالن تئاتر تبدیل شد تا امروز مشكلات فراوانی برای اهالی تئاتر ایجاد كند.

مهم‌تر اینكه ما امروز نیاز مند سالن‌های مجلل و لوكس نیستیم تا دولت مجبور باشد زمان زیادی برای ساخت آن صرف كند.ما سالن‌هایی می‌خواهیم كه امكانات لازم را برای اجرای تئاتر داشته باشد.

این سالن‌ها می‌تواند جوابگوی بخشی از نیاز‌های امروز تئاتر كشور باشد تا در دراز مدت بتوانیم به ساخت سالن‌های بزرگ و لوكس تئاتری برسیم؛ اگرچه به این شكل سالن هم نیاز مندیم اما بهر حال لازم است تا با حركتی سریع به تعداد معدودی سالن با حداقل امكانات اجرای تئاتر دست یابیم.

برای رسیدن به این فضاهای حداقلی، نمی‌توان به انتظار نشست تا هر چندین سال یكبار، سالنی مانند تئاتر شهر یا تالار وحدت ساخته شود؛ سالن‌هایی كه هرگز دیگر امكان ساخت آنها را نخواهیم داشت.

اكنون ما سال‌هاست كه در انتظار ساخته شدن سوله‌های باغ هنرمندان هستیم كه هرسال تحویل آنها به تعویق افتاده است. در شرایطی كه در آنجا همه‌جور امكاناتی وجود داشت و متأسفانه آن 2 سالن هم همچنان به سرانجام درستی نرسیده است.

منبع : همشهری