آنان که ایستاده می میرند!!
روز بیست و دوم اسفند ماه روز گرامیداشت شهدا نامگذاری شده است. باشد تا در این روز های پایان سال هر کداممان بر سر مزار شهیدی گمنام برویم و یادی از آنانی کنیم که بر گردن ما حقی بس بزرگ دارند و امروز ماییم که باید یاد آنان باشیم. آنهایی که نمیشناسیمشان...
خورشید، بزرگترین مؤذن صبح است و شهید، والاترین مکبر آزادگی؛ و کدام تکبیر، رساتر و فراگیرتر از شهادتینی که در بیتعلقترین ثانیههای زندگی، بر زبان شهید جاری میشود؟!
آری! رهایی، محصول دلسپردگی مردان جهاد، به عالمی فراتر از خاک است؛ محصولی که توازن عقلهای زمین را درهم میشکند. پس سلام بر شهدا که ایستاده میمیرند.
راز جاری ماندن شهدا
شهدا مرگ را به سخره
گرفته اند تا ما به
حقارت دنیا بخندیم.
بر ما باد مرور خویش در بایدهای آنان و محک زدن خود در این غفلتگاه نسیانزا.
چه میشود که خون حامل زلالترین پیامها در تاریخ میماند؟ بیتردید، پاسخ را باید در این حقیقت جست که شهدا، تفسیر مجسم باران، بر شورهزار غفلت زمیناند... و راز جاری ماندن شهدا، چیزی جز جوشیدن از چشمهای به نام عشق نیست. شهادت، کلاس همیشه دایر حرکت است که تمامی انسانها را در هر برهه زمان، در خویش ثبت نام میکند و شهدا، محصلان برگزیده این مدرسهاند.
رسالت ما
فریاد ممتد شهید در ثانیه ثانیه زمان جاری است؛ فریادی که ریشه در «هل من ناصر ینصرنی» سیدالشهدا دارد و امتداد، تا گستردهترین میدان موعود.
شهدا، رفتهاند و رسالتی از جنس آگاهی و حرکت را بر دوش ما باقی گذاشتهاند. شهادت، مرز زمین و آسمان است و شهدا، مرزبانان هماره بیداری. شهیدان، پیامبران حماسه انساناند که ما را مسئولیتی ممتد که در لحظه لحظه زندگیمان جاری است، نازل فرمودهاند.
فریاد ممتد شهید
مقام شهدا را جز شاهدان حقیقت، کسی نمیفهمد و حقیقت را چشمی غیر از دل، نمیتواند دید. آنکه رتبه و جایگاه شهید را فهمید، پویایی را سرلوحه هستی خویش قرارداد و آنکه از شهید، جز لقب و نامی نمیداند، تنها دل را به سکونت در کوچهای آرام که به نام شهیدی آذین شده، خوش میدارد؛ اما فریاد ممتد شهید در ثانیه ثانیه زمان جاری است؛ فریادی که ریشه در «هل من ناصر ینصرنی» سیدالشهدا دارد و امتداد، تا گستردهترین میدان موعود.
و کدام تکبیر، رساتر و فراگیرتر از شهادتینی که در بیتعلقترین ثانیههای زندگی، بر زبان شهید جاری میشود؟!
سلام بر شهدا!
شهدا، مرگ را به سخره گرفتهاند، تا ما به حقارت دنیا بخندیم. شهدا، حیثیت خون را فریاد زدند، تا ما گوشت و پوستمان را از جرعه عطش و شور بپرورانیم. شهدا، همه تعلقات را از خود بریدند و خود را مسافر آسمان کردند، تا گذرگاه بودن دنیا را اثبات کرده باشند و راز آزادی را بریدن از خویش ثبت نموده باشند. پس سلام بر شهدا و بر فرهنگ همیشه روشنشان. بر ما باد مرور خویش در بایدهای آنان و محک زدن خود در این غفلتگاه نسیانزا.
سلام بر شهادت که بزرگترین نتیجه حرکت است.
سایت حوزه
مطالب مرتبط:
شهادت در نگاه شهیدان
چهل حدیث شهید و شهادت
تعریف شهادت
تنظیم برای تبیان:شریعتمدار