شهر من
شهری رو كه من می خوامش
آسمونش آبی رنگه
دل آدماش همیشه
واسه ی همدیگه تنگه
شهر من همتا نداره
آره خب یه شهر نابه
توی شهر من همیشه
غصه تا ابد تو خوابه
وفا و صفا و دوستی
توی شهر من مجازه
در سبز باغ خوبی
رو همه آدما بازه
توی شهر من یه رسمه
كه همه با هم می خندن
این جوری با خنده هاشون
دلارو رو غم می بندن
شهری رو كه من می خوامش
آدماش همه یه رنگن
سرجنگ با هم ندارن
واسه خوش بختی می جنگن
دل آدمای شهرم
از بدی خبر نداره
دلاشون خیلی بزرگه
معرفت ازش می باره
توی شهر من غریبی
واسه ی همه عجیبه
شهر من فریب نداره
خدایی! خیلی نجیبه
دل شاعرای شهرم
خالی از ماتم و رنجه
شعر شاعرای شهرم
ماتمو می ده شكنجه
توی شهر من درختا
سر به آسمون كشیدن
آدما از آسمونش
یه بغل ستاره چیدن
شهر من دروغ بلد نیست
شهر من سواد نداره
نمی دونه كه خیانت
سرهم چند نقطه داره
شهرمو یه روز می سازم
آسمونم میشه بامش
شهرمو یه روز می سازم
شهری رو كه من می خوامش
کیهان_زهرا گودرزی
تهیه و تنظیم:نعیمه درویشی_تصویر:مهدیه زمردکار
مطالب مرتبط
شبی که نمی شناسیم
بوی ربّنا
بی بال پریدن
فرصت خموشی
دیروز و امروز
طلوع