سگ با وفا
خداوند حیوانات را با صفات مختلف و غرایز گوناگونی خلق کرده است از بین حیوانات سگ را بسیار با وفا و علاقمند و دلسوز نسبت به انسان آفرید .
امام صادق درباره سگ می فرماید :«محبت سگ به صاحبش به حدی می رسد که حاضر است جانش را فدای جان و مال صاحبش کند و هر چه در راه خدمت به صاحبش رنج و درد و گرسنگی بکشد او را رها نمی کند... سپس می فرماید کی سگ را اینطوری آفریده به جز خدای بزرگ ؟ »(توحید مفضل)
در یک داستان واقعی نقل شده است
مردی می خواست در قسمتی از رودخانه شنا کند اما سگ او بی قرار بود و مانع او می شد . سگ فهمیده بود که شنا کردن در آن قسمت از رودخانه حکم خودکشی دارد اما ظاهرا صاحب سگ از عمق آب و خطر آن اطلاعی نداشت .صاحب سگ لباسش را درآورد و آماده شیرجه زدن در آب شد .سگ جلوی او پارس می کرد و مانع می شد او از دست سگ عصبانی شد و او را با لگد زد .سگ وقتی مطمئن شد نمی تواند مانع صاحبش شود نهایتا خودش را جلوی چشم صاحبش در آب انداخت و غرق شد تا صاحبش را متوجه خطر کند. صاحب سگ با تعجب نگاه کرد که سگ با همه ی مهارتی که در شنا کردن داشت در رودخانه غرق شد و متوجه شد که جریان سریع آب و عمق زیاد رودخانه تا حدی است که به هیچ وجه نمی توان در آن شنا کرد .
او هر چند از مرگ حتمی نجات پیدا کرد اما اصلا خوشحال نبود .چون سگ با وفایش را از دست داده بود.
انسیه نوش آبادی
بخش کودک و نوجوان تبیان
مطالب مرتبط:
از دفترچه خاطرات محمد رضا پهلوی
معلّم و امیر
طمع گرسنه
داستان یك كتاب
خسته نشو، خمیازه نکش!
پسرکی که خیلی زود عصبانی میشد