جاده ای به سوی تو
همانا نیکی ها، بدی ها را پاک می کند.
هود/ 114
این دیگر قشنگ ترین تشویقی است که تا حالا شنیده ام. اینکه ستاره های ما، منفی های ما را پاک می کند. اینکه خوبی ها جای بدی ها را می گیرد. خدایا فکر نمی کنی این دیگر خیلی زیادی است.
شاید ما آدم ها جنبه این همه مهربانی تو را نداشته باشیم. قبلاً همیشه فکر می کردم تو مثل معلم های مهربان
می مانی؛ اما حالا احساس می کنم مهربانی تو، یک جور مهربانی مادرانه است. شاید هم مهربانی تو با همه مهربانی های دنیا فرق دارد. تو همه نوع مهربانی را با هم داری.
خدایا، چرا؟ چرا این قدر می بخشی چرا این قدر تشویقمان می کنی چرا این قدر جایزه می دهی
شاید می خواهی به هر قیمتی که شده خوب باشیم.
تو از هر راهی وارد می شوی تا ما را راهنمایی کنی. گاهی ما را می ترسانی، گاهی دعوایمان می کنی و خیلی وقت ها هم تشویق مان می کنی.
پشت همه این دعوت کردن ها چیزی هست. چیزی که من آن را نمی فهمم. اما تو می خواهی ما به آن برسیم.
شاید خودت باشی. خودت هستی که پشت همه نیکی ها ایستاده ای. خوبی ها جاده ای است که ما را به تو می رساند.
خدایا! ممنون که بدی های ما را با خوبی های خودت پاک می کنی
چرا خدا بدی ها را با نیکی ها پاک می کند آیا این مسئله باعث نمی شود که آدم ها در بدی کردن زیاده روی کنند؟
برگرفته از کتاب: نامه های خط خطی
نوشته: عرفان نظرآهاری
تنظیم برای تبیان: مریم فروزان کیا
********************************
مطالب مرتبط
با چه نامی تو را بخوانم دوست خوبم؟
برو باهاش حرف بزن بگذار آرومت کنه
لحظه های حضور تو
آنچه در رگهای من می گردد تویی
کاش تو را می دیدم
و خدایی که همین نزدیکی است
درختی که گفت من پروردگار تواَم
ایستگاه استجابت دعا
خاطره های تو پر از کلمه های خداست
تو همه دعاها را اجابت می کنی
از ما باز خواست مکن
من کلی دعای مستجاب نشده دارم
دیگر خجالت نمی کشم