انسانیت برنده نهایی دیدار منتخب ایران 1998 و منتخب استان گیلان؛

با فوتبال بهشتی شدند

دیدار خیرخواهانه تیمهای  منتخب گیلان و تیم فوتبال منتخب ایران در جام جهانی 98 فرانسه در حالی با برتری پرگل ملی پوشان پیشین کشورمان به اتمام رسید که این مسابقه زمینه آزادی چندین زندانی بیگناه را فراهم کرد.

ورزشگاه عضدی رشت در بعداز ظهر رو جمعه میزبان دو تیمی بود که برایشان پیروزی و شکست اهمیت نداشت، گرچه از هیچ تلاشی برای شاد کردن تماشاگران و اهالی فوتبال در زمین چمن نه چندان سبز کوتاهی نکردند. آنها با پیراهن سفید و سبز با هدف کمک به یک همبازی قدیمی شعار صلح و زندگی را نه در حرف بلکه در عمل فریاد زدند.

گرچه باران می بارید، زمین لغزنده بود و گل آلود، هوا به سردی می زد اما بازیکنان مطرح سالیان نه چندان دور که اضافه وزن داشتند و گردپیری روی سر و رویشان ریخته شده بود، با قلب‌هایی طلایی و روشن خود که بیش گذشته برای نجات یک اسیر در بند می تپید، با تمام وجود در زمین حاضر شدند.

احمدرضا هم بود با پسرش، قرار نبود بازی کند اما به خاطر خوشحالی مردم وارد زمین شد، بار دیگر شوتی محکم را با یک دست و کمک تیر دروازه مهار کرد و اواسط نیمه اول هم جایش را به نکیسا داد:" عمل خیرخواهانه همیشه موجب رضایت خداوند و نجات عده‌ای از بند گرفتاری می شود و امروز همه خوشحالیم كه عواید حاصل از این بازی باعث آزادی مهرداد زهری و جمعی از زندانیان دربند شد."

"رضا شاهرودی" با آن اضافه وزن مشهودش بیش از همه تلاش می کرد و توانست یک از آن شوتهای رویایی گذشته اش را بزند گرچه محمد حبیبی دروازه بان منتخب گیلان آن را به زیبایی مهار کرد.  رضازاده هم بود ، حجازی هم آمد، پروین، قلعه نویی ، دایی و ... نیامده بودند اما با اهدای مبالغی ارزشمند سهمی برای خود در این حرکت ارزشمند ایجاد کردند.

مهرداد زهری هم بسیار خوشحال بود اما بیش از وی مادرش که پس از مدتها تنهایی بار دیگر سایه پسرش را بالای سرش می دید ، خوشحال بود. زهری می گفت:" چه کسی گفته است تختی مرده است، حبیب کاشانی امروز نشان داد تختی هرگز نمی میرد. با همت بالای وی ، صادق دروگر و بزرگان ورزش امروز من و چند زندانی دیگر طعم شیرین رهایی را چشیدیم."

محمد خانی از انگلستان آمده بود و بعد از تعویض عابدزاده بار دیگر بازوبند تیم ملی را بر بازوی خود بست. نادر  همانند گذشته خوش استیل بود و سرشار از انگیزه: "هدف بسیار بزرگی داشتیم، حتی بزرگتر از آنکه راهی طولانی را طی کنم و خدا را شکر با همت و تلاش همه به آن رسیدیم".

یک نیمه پرهیجان ولی بدون گل به پایان رسید، البته منصوریان بود که در دقیقه 53 طلسم شکنی کرد. کاپیتان فصل پیش استقلال پس از گلزنی سریع به سمت مهرداد زهری رفت و شادی اش را با این بازیکن پیشین تیم ملی امید که بیش از 2 سال است به خاطر یک سانحه رانندگی غیر عمد در زندان به سر می برد، تقسیم کرد.

هفت دقیقه بعد مظفری زاده داور مسابقه صحنه پنالتی را نشان داد. علی اکبر استاد اسدی اعلام آمادگی کرد و همه از نواخته شدن پنالتی توسط وی استقبال کردند. فوتبالیست با مزه ایران توپ را خلاف جهت جرکت هادی طباطبایی تبدیل به گل کرد اما این بار بازیکنان هر دو تیم با همدیگر خوشحالی کردند.

ورود پرویز برومند به زمین به جای نکیسا ، یک صحنه تاریخی دیگر را در این دیدار رقم زد، آشتی کنان وی با هادی طباطبایی پس از سالها، موضوعی که باعث تشویق آنها از سوی تماشاگران شد.

مدیرروستا (70 و 81) دو بار دیگر دروازه منتخب گیلان را به ثمر رساند، که در این بین حمید محمدیان (75 - پنالتی) یکی از 4 گل تیم منتخب ایران در جام جهانی 1998 را جبران کرد اما در نهایت بازی با نتیجه 4 بر یک به سود انسانیت به پایان رسید.

در روزی که رحمت الهی همچون سیل از آسمان شهر رشت می بارید، افتخارآفرینان اواخر دهه 90 فوتبال ایران بار دیگر حماسه بزرگی را آفریدند و با جمع آوری بیش از 180 میلیون تومان، ضمن آزادسازی مهرداد زهری، زمینه آزادی زندانیان دیگر را فراهم کردند، گرچه خانواده هایی که عزیزان خود را در آن سانحه تصادف از دست دادند، هم بخشی از دیه فرزندانشان را به پاس این حرکت بزرگ بخشیدند.

دیروز همه معنای واقعی صحبت های حبیب کاشانی را از جان و دل درک کردند، مدیر عامل فصل پیش پرسپولیس که همیشه می گفت:" می توان با فوتبال به بهشت رفت." و دیروز خیلی ها آشکارا یا پنهایی خداوند را خشوند کردند...

 گزارش: ا.م. ملکی - خبرنگار اعزامی تبیان به شهر رشت