تیراندازی

تیرانداز در اسلام، بسیار مورد توجه بوده، به حدی که خود ائمه معصومین علیه السلام نیز در این رشته ورزشی- که در واقع رزمی نیز هست- شرکت نموده و حتی شرط بندی در آن را نیز، به خلاف اکثر موارد دیگر جایز می شمردند:

در باره امام صادق علیه السلام: آن حضرت در تیراندازی و شرط بندی آن، حضور به هم می رساند.

در تاریخ زندگی امام باقرعلیه السلام می خوانیم: هشام آن حضرت را به دمشق فراخوانده و در مجلسی که نظامیان، فرماندهان نظامی و بزرگان قوم حضور داشته و تیراندازان بزرگ و چیره دست به تیراندازی مشغول بودند، وارد می کند. سپس از وی می خواهد که تیراندازی کند. آن حضرت عذر می آورد که: "من پیر شده ام و از من گذشته که بخواهم تیراندازی کنم، در صورت امکان، مرا از این کار معاف دارید"؛ ولی هشام نمی پذیرد و به یکی از بزرگان- که تیراندازی می کرد- اشاره می کند کمانش را به حضرت بدهد. امام باقرعلیه السلام کمان را به همراه یک تیر از وی گرفته، تیر را در چلّه کمان نهاده، در مقابل سیبل ایستاده و پس از نشانه روی، تیر را رها می سازد. تیر، درست در وسط خال می نشیند و همه در شگفت می شوند. آن گاه تیر دوم را به سوی هدف رها می کند، تیر دوم به انتهای تیر اول اصابت نموده و آن را تا نوک شکافته و در وسط خال می نشیند. تیرهای سوم، چهارم، پنجم تا نهم نیز، هر کدام به انتهای تیر فعلی خورده، آن را شکافته و در وسط خال جای می گیرند، که این مهارت بی نظیر در تیراندازی موجب تعجب و نیز بر انگیخته شدن حس حسادت در هشام و درباریان وی می شود. هشام، به ظاهر، امام علیه السلام را تشویق نموده، وی را در آغوش گرفته و در کنار خود می نشاند.

رهبر عظیم الشان انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (ره) نیز برای تیراندازی و تمرینات آن، اهمیت ویژه ای قایل بودند.

ایشان در یکی از سخنرانی هایشان- که از تلویزیون جمهوری اسلامی ایران پخش شد- مطرح فرمودند که در سنین جوانی اسحله داشته و به تمارین تیراندازی می پرداخته و اکنون نیز می توانند تیراندازی کنند.

حضرت داوود پیامبرعلیه السلام نیز تیرانداز قابلی بود. او با تیراندازی توسط فلاخن، موفق شد بزرگ ترین طاغوت زمان خود "جالوت" را از پای در آورد.

حضرت اسماعیل پیامبرعلیه السلام نیز تیراندازی ماهری بوده و از این طریق به شکار می پرداخت.

پیامبر گرامی اسلام، ضمن ترغیب و تشویق مسلمانان به مبادرت به تیراندازی، در این باره می فرماید:

"رمیاً بنی اسماعیل، فانّ اباکم کان رامیاً؛

ای فرزندان اسماعیل! تیراندازی کنید که پدرتان تیرانداز بود."

پیامبر اکرم صلی الله علیه واله در این باره می فرماید:

"حقّ الولد علی والده ان یعلمه الکتابة و السّباحة و الرّمایة و ان لایرزقه الا طیباً؛

حق فرزند[پسر] بر عهده پدرش این است که به او آموزش دهد، نوشتن، شنا کردن و تیراندازی را، و روزی او را تنها از راه حلال و پاکیزه تهیه نماید."

"علّموا ابنائکم السّباحة و الرّمی؛

به پسرانتان، شنا کردن و تیراندازی را آموزش دهید."

"علموا بنیکم الرّمی فانّه نکایة العدو؛

تیراندازی را به پسرانتان آموزش دهید، زیرا موجب سرشکستگی دشمن است. اسلام، مهیاسازی "قوّت"، جهت مقابله با دشمن و ترسانیدن وی را لازم و واجب می شمارد؛

آن جا که خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید:

"و اعدّوا لهم ما استطعتم من قوّة؛

آن چه قوه و توان دارید، برای [مقابله با] آن ها [دشمنان] آماده و مهیّا سازید!"

آن گاه، پیامبر گرامی صلی الله علیه و اله تیراندازی را به عنوان یکی از مصادیق بارز "قوّه" معرفی نموده و می فرماید:

"الا انّ القوّة الرّمی، الا انّ القوّة الرّمی؛

آگاه باشید! "قوّة" همان تیراندازی است، آگاه باشید! "قوّة" همان تیراندازی است."

اسلام، تیراندازی را- ولو به قصد سرگرمی باشد- جایز شمرده، و آن را یکی از بهترین سرگرمی ها برای انسان با ایمان می داند:

رسول خدا صلی الله علیه و اله فرمود:

"علیکم بالرّمی فانّه من خیر لهو کم؛

به تیراندازی روی آورید، زیرا یکی از بهترین سرگرمی های شماست."

رسول اکرم صلی الله علیه واله فرمود:

"احبّ اللّهو الی الله تعالی اجراء الخیل و الرّمی ؛

بهترین سرگرمی در نزد خدا، اسب دوانی و تیراندازی است."

امام صادق علیه السلام فرمود:

"الرّمی سهم من سهام الاسلام؛

تیراندازی، تیری از تیرهای اسلام است."

پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه واله می فرماید: به واسطه یک تیر، سه نفر بهشتی می شوند:

"الا انّ عزّ و جل ّ لیدخل بالسّهم الواحد الثّلاثة الجنة، عامل الخشبة و القوی به فی سبیل الله، و الرّامی به فی سبیل الله؛

آگاه باشید! خدای عزّ و جل به واسطه یک چوبه تیر، سه نفر [یا سه گروه] را به بهشت وارد می کند: سازنده چوبه تیر، و مسابقه دهنده [یا تقویت کننده و تیزکننده] آن را که در راه خدا این کار را انجام داده، و تیراندازی را که به وسیله آن، در راه خدا تیراندازی می کند."

آن حضرت، کسی را که پس از آموختن تیراندازی، آن را ترک کند، مسلمان واقعی ندانسته و در زمره کسانی می داند که نعمتی از نعمت های خدا را کفران نموده اند:

"من علم الرّمی ثمّ ترکه فلیس منّا، اوقد عصی؛

کسی که تیراندازی را فرا گیرد، سپس آن را ترک کند، از ما نیست؛ یا[در روایتی دیگر آمده] عصیان و سرکشی کرده است."

"من ترک الرّمی بعد ما علمه رغبة عنه فانّها نعمة کفّرها؛

کسی که بعد از یاد گرفتن تیراندازی، از روی میل و رغبت آنرا ترک کند، نعمتی را کفران نموده است."

همچنین باید دانست، تیراندازان در صدر اسلام نقش مهمی داشتند. معمولاً پیاده نظام، تیر و کمان به کار می برد. امر پیامبر صلی الله علیه واله به توقف پنجاه تیرانداز در روی یک تپه مهم در جنگ احد، نمونه این اهمیت است.