وقتی از كوره در می روی ...
8 نکته ی کلیدی برای اینکه بتوانیم پدر و مادر خوبی باشیم
1- باید همواره و به خصوص در زمان رفتار تنبیهی، به او بفهمانید و در عمل نشان دهید که مانند همیشه دوستش دارید. ولی آن «رفتار» بهخصوص او را دوست نداشتهاید؛ پس اگر به دلیل رفتار ناپسندش میخواهید او را از تماشای تلویزیون محروم کنید، بهطور حتم مودبانه و به آرامی بگویید:
«خیلی متاسفم که نمیتوانم بگذارم تلویزیون ببینی»
2 - در فرصتهای مناسب و با عطوفت به او بگویید که کدامیک از کارها و رفتار او را نمیپسندید و کدامها را درست و پسندیده میدانید؛ آنگاه از خودش بخواهید که بگوید دربارهی «تغییر رفتار ناپسندش» چه پیشنهادی دارد و چهطور میتواند این کار را عملی کند.
3- شما الگوی کاملی برای بچهها هستید؛ بنابراین هر لحظه و هر زمان مواظب کارها، رفتار، گفتار و عقاید خود باشید.
فرزندان در آینده هر چه بشوند، نتیجهای مستقیم از رفتار و کردار گذشته و حال خود شما خواهند بود و در این باره مسوولیت، بهطور کامل با شماست و نه هیچکس دیگر، حتی خودش.
4 - انتظارها و رفتار خود را متناسب با سن بچهها تنظیم و تثبیت کنید. به عنوان نمونه، از نوجوان خود باید انتظاری متفاوت از دیگر بچههای بزرگتر یا کوچکتر خود داشته باشید و احترامی متناسب با سن و شان او نشان دهید؛ اگر چه این احترام باید نسبت به بچههای کوچکتر هم وجود داشته باشد.
5 - وقتی متوجه شدید که فرزندتان برای جلب توجه شما و دریافت «توجه منفی» کار نامناسب یا حرکت نادرستی میکند، در آن لحظه به هیچوجه به او توجه نکنید و بیاعتنا بمانید؛ اما مراقب باشید که به محض نشان دادن رفتاری مثبت، صددرصد به او محبت و توجه کنید.
6- بسیاری از پدران و مادران تصور میکنند که به دلیل رفتار نامناسب بچههاست که کنترل خود را از دست داده و به اصطلاح از کوره در رفتهاند؛ این تلقی اشتباهی است؛ چرا که در واقع به این دلیل عصبانی شدهاید که کنترلی بر رفتار خود ندارید و سررشتهی عملکردتان در دست خودتان نیست.
در لحظههای عصبانیت، دوستانه و بدون ابراز هر گونه خشم و عصبانیت در رفتار یا چهره، بیدرنگ محل را ترک کنید، نوشیدنی خنکی بیاشامید، نفس عمیقی بکشید و با خودتان در این باره صحبت کنید که چگونه میتوانید ناراحتی، خشم و عصبانیت خویش را نشان ندهید.
این یک اصل کلی و دائمی است که: «اگر کنترل خود را در دست خود نداشته باشید، فرزندتان به سرعت کنترل رفتار شما را به دست خواهد گرفت و از این بازی (عصبانی کردن شما)، لذت خواهد برد.» بنابراین، مرتب سعی خواهد کرد شما را در این چاله بیندازد تا سرانجام در برابر او تسلیم شوید.
7 - تغییر رویهی فرزند شما، همزمان با تغییر رفتارهای شما، اما به شیوههایی که در بالا گفته شد، به تدریج صورت گرفته و به طور قطع، تغییر خواهد کرد؛ اما این روند، یک شبه نیست و احتیاج به صبر، حوصله، گذر زمان و داشتن نقشه و برنامه از سوی شما دارد. جلسههای خانوادگی داشته باشید و با همدیگر مدام گفتگو کنید. در کلاسهای «موثرسازی پدر و مادر» که از سوی مشاوران روان کاو تشکیل میشود، حضور یابید و روشهای جدید تربیتی را بیاموزید.
نویسنده :دکتر شیرین نوروی - روانشناس بالینی
منبع : شادكامی
مقالات مرتبط :
مظهر عمل باشید ، نه حرف
غریبه با دنیای كودك نباشیم
از جنگ تا صلح