رعد و برق، تاریکی ، هیولا

ترس‌ در مراحل مختلف سنی:

 

شیرخواران :

- شیرخواران موجودات بی‌یاوری هستند که به امنیت و مصونیت زیاد نیازمندند.

اگر آنها را تنها رها کنیم، باعث به‌وجود آمدن ترس‌های مرگ‌باری در آنان شده‌ایم. از طریق تماس بدنی نزدیک و علاقه ی سرشار از عشق والدین، اعتماد و اطمینان محکمی در آنها نسبت به والدین، پدید می‌آید.

هشت ماهگی :

- کودکان از هشت ماهگی شروع به کم‌رویی و غریبی با محیط‌های بیگانه می‌کنند. آنها به یک باره از هر چیزی که برایشان ناشناس و غریبه باشد، وحشت می‌کنند. به علت نداشتن تجربه در معاشرت و ارتباط با افراد ناآشنا، هنوز نمی‌توانند ارزیابی کنند که چه‌چیزی واقعا خطرناک است.

در مرحله چهار دست و پا رفتن :

- کودک در مرحله چهار دست و پا رفتن به سرعت، توانایی‌های جدیدی کسب می‌کند. او فعالیت‌های حرکتی خود را گسترش داده و در عین حال چیزهای بسیاری را هوشیارانه حس و درک می‌کند. البته قادر به فهم صحیح تمام چیزهایی که می‌بیند یا می‌شنود، نیست. از این‌رو ترس شدیدا در او گسترش می‌یابد.

دو سالگی :

- کودک از سن دو سالگی خود را به عنوان یک شخصیت مستقل تجربه کرده و «منیت» خویش را کشف می‌کند.

گاهی برای والدین این موضوع، شروع زمانی سخت و دشوار به حساب می‌آید. کودکان امتحان می‌کنند که چگونه می‌توانند به مقصود خویش رسیده و حرف خود را به کرسی بنشانند. آنها مرتبا بین خواسته‌های خود و اشتیاق به داشتن صمیمت والدین خویش ، در تکاپو و نوسان می‌باشند.

کودکان سنین پیش‌دبستانی :

- خردسالان و کودکان سنین پیش‌دبستانی تحت‌تاثیر ترس‌های زیادی قرار می‌گیرند. ترس جدایی از پدر و مادر، ترس از رعد و برق، تاریکی و هیولا.

آنها برای درک بهتر و هوشیارتر از دنیای خارج به افکار خود بسنده می‌کنند و برای چیزهایی که متوجه آن نمی‌شوند، مجبور می‌شوند توضیحات جادویی و فضایی و... بدهند. در این مرحله، اشیایی مانند جارو برقی می‌توانند برای آنها ایجاد ترس کند.

در تصور کودکان این اشیاء بی‌جان، زندگی دارند و می‌توانند تاثیر تهدیدکننده و خطرناکی داشته باشند. هم‌چنین موجودات تخیلی مانند هیولا، در ذهن کودکان به یک پدیده واقعی مبدل می‌گردند.

کودکان دبستانی :

- در مهد کودک و مدرسه از کودک انتظارات و توقعات جدیدی می‌رود. ترس‌های کودک اغلب در ارتباط با موقعیت‌های اجتماعی است.

 کودک باید با دیگران برخورد داشته باشد، بتواند با زندگی گروهی کنار آمده و درگیری نداشته باشد و در مدرسه تقاضاهایش را درست مطرح نماید. ترس روزافزون از شکست‌ها و ناکامی‌ها، افکار کودک را مشغول می‌سازد. او خودش را با دیگران مقایسه کرده و با خود حساب می‌کند که آیا بهتر از دیگران می‌تواند کاری را انجام دهد یا بدتر از آنها.

منبع : برگرفته از کتاب " کودکان چگونه بر ترس های کوچک و بزرگ خود غلبه کنند "

نویسندگان : مارکوس اشمیت ، برند کل هپ

با تغییر و تلخیص

مقالات مرتبط :

ترس كودكان

بچه ها از چه چیزهایی می ترسند؟!

كودك ، ترس از هیولا و تاریكی