چرا هیچ دو دانه برفی شبیه هم نیستند؟

تشکیل دانه برف هنگامی شروع می‌شود که بخار آب بر روی دانه‌های ذره‌بینی غبار متراکم می‌شود.

ساختمان منحصر به فرد یک دانه بزرگ برف ناشی از واکنش‌های شیمیایی و درجه حرارت  دائما در حال تغییر است.

دانه برف پیش از  آن که به پایین حرکت کند، به سوی بالا حرکت می‌کند:

1- در حالی‌که قطره آب به سوی بالا حرکت می‌کند، به صورت یک منشور شش‌وجهی منجمد می‌شود.

2- به علت آنکه یخ در نزدیک لبه‌ها سریع‌ترین رشد را دارد، حفره‌هایی درون آن تشکیل می‌شود.

3- رشد سریع‌تر در گوشه‌های بلور باعث می‌شود که آن به صورتی شش شاخه بزرگ شود.

4- با  ادامه صعود بلور برف، هوا سردتر می‌شود و در  منهای 12 درجه سانتی‌گراد شاخه‌ها پهن هستند.

5- در منهای 13 درجه سانتی‌گراد رشد شاخه‌های بلوری باریک‌تر می‌شود.

6- در منهای 14 درجه سانتی‌گراد شاخه‌های جانبی هم روی بلور برف شروع به رشد یافتن می‌کنند. بلورها به یکدیگر می‌چسبند و دانه‌های برف را تشکیل می‌دهند.

هنگامی که این دانه به اندازه کافی سنگین شد تا بر نیروی هوای در حال صعود غلبه کند، به پایین می‌افتد.

7- هنگامی که دانه برف سقوط می‌کند، هوای گرمتر باعث می‌شود که شاخه‌های جانبی بیشتری با نوک‌های طویل‌تر و باریک‌تر روی آن تشکیل شود.

یک دانه برف به صورت یک بلور به شکل  منشور شش‌وجهی شروع به تشکیل‌شدن می‌کند.

در حالیکه دانه برف به سمت زمین می‌آید، در معرض مجموعه‌ای از شرایط منحصر به فرد قرار می‌گیرد که شکل آن را تغییر می‌دهند.

پژوهشگران دانشگاه توکیو در دهه 1970 کشف کردند که رطوبت، درجه حرارت و فشار هوا شکل دانه‌های برف را تعیین می‌کنند.

گرچه هیچ دو بلور برف نهایتاً هنگامی که به زمین می‌رسند، دقیقاً مشابه هم نیستند، شش بازوی هر بلور منفرد که همراه هم هستند، همزمان با هم رشد می‌کنند و در نتیجه به دانه برف شکل بلوری پیچیده و منحصر به فردی می‌دهند که دارای تقارن مشخصی است.

منبع:همشهری آنلاین