آیة الله مروی از منظر دوستی سی ساله
پیام تسلیت دکتر قالیباف بمناسبت ارتحال آیت الله هادی مروی
خبركوتاه بود و كوبنده: آیتالله هادی مروی به عالم باقی شتافت.
آخرین بار كه دیدمش در مراسم ارتحال حضرت آیتالله مشكینی بود. برای من كه سی سال افتخار آشنایی و مصاحبت آن وجود نازنین را داشتم و زهد، وارستگی و مردمداری و به تعبیری خودمانی خاكی بودن او مرا شیفتهاش ساخته بود و در گفتار و كردار و خلق و خوی و حركات و سكناتش چهره یك عالم راستین دین را نظاره میكردم، لحظات تلخ و دشواری است. و وای بر ما كه از رفتن خوبان درس عبرت نمیگیریم و در هیاهوی دنیا و خودخواهیها و نامردمیها و انگها و رنگها گرفتار گشته و از یار ماندهایم.
آیتالله مروی مبارز بود؛ مبارزی انقلابی كه پیش از انقلاب و پس از انقلاب مردانه در راه ارزشهای اسلامی و انقلابی گام برداشت و ذرهای انحراف در مشی او مشاهده نشد. او از اول انقلاب تا به حال، هر جا كه بود منشا خدمات برجسته و مخلصانه بود.
مردی بیتوقع و متواضع، وارسته و پر كار و بی ادعا، دانشمند و خطیب و آشنا با درد محرومان و درد كشیده و دردمند بود. او فخر منبر بود و در اقصی نقاط كشور منبر میرفت و به نشر معارف اسلام و اهلبیت علیهمالسلام اهتمام داشت و یكی از اثرات منبر را ایجاد تحول و سازندگی در مخاطب میدانست. در مردمداری انصافا بینظیر بود.
باسواد بود و اهل مطالعه؛ آنقدر كه دكترها او را به خاطر بیماری از مطالعه منع كردند. با این وصف مثل برخی دچار غرور نبود و به اصطلاح در وجب غرور نمانده بود (اهل علم میگویند كه در حدیث وارد شده كه علم سه وجب است؛ وجب اول آن غرور است و وجب دومش تواضع و وجب سوم فانیشدن و دانستن این كه این علوم علم نیست و اصل علم نوری است كه خدا در قلب میافكند و مایه خشیت است و مركب قلم اهلش از خون شهید بالاتر). با همه نشست و برخاست داشت.
دعوت همه را چون اسوه والایش - پیامبر صلی الله علیه و آله – با رویی گشاده پذیرا بود و كثرت كارها و ارتباطات، او را از توجه به افراد غافل نكرده بود. آدمها را فراموش نمیكرد و در روزگاری كه فراموشی و به جا نیاوردن افراد مد و مایه تشخص شده است دچار این بلیه نشده بود؛ از كاسب محل و همحجرهای گرفته تا ... هنوز حلاوت جلسات ماهانه اخوانالصفا و خلانالوفای خراسانی خود را كه با شمع وجودش گرم میشد و زینتبخش منزلم بود در كام دارم.
میفرمود: كارها باید با توكل به خدا، در راه خدا و خدمت به خلق خدا صورت پذیرد. این سخنی بود كه در مراسم بزرگداشت شهید دكتر مفتح در سال 82 هم تكرار كرد. توجه به نیازهای روز داشت.
در همایش آسیبشناسی تبلیغ دین در سال 84 این سخن را فرمود كه مهمترین آسیب تبلیغ، توجه نداشتن به نیازهای روز است و افزود: اگر آن مطلبی را كه جامعه نیاز دارد انتخاب نكنیم تبلیغ موثر نخواهد بود. و به مبلغین توصیه كرد باید تحقیق كرد و باید روایتی را خواند كه روایت منتخبی باشد و در نسل جوان ما تحول ایجاد كند و نه تهوع ... و فحوای سخنش دغدغه هر روز من است كه باید برای اثبات كارآمدی دین در اداره جامعه كوشش كنیم و در راس آن توجه به جوانان و زنان است كه در روایات ما هم به آنها توجه خاص شده است.
و سخن آخر، كلام یكی از اهل دل است كه فرموده است: «توصیه میكنم كه از دین دست برندارید، از تقوا دست برندارید، از خدا دست برندارید؛ همه زندگی دنیا چند روز است و میگذرد اما چه خوب است كه ببرد و بخرد و چه بد است كه ببرد و نخرد.» آری همه سخن همین است و بس.
آن هنگام كه لحظات آخر دنیای هر فرد و لحظات اول آخرت او فرا میرسد و پرده و حجاب جان، كنار میرود و درك محضر الهی بیواسطه فراهم میشود بدا به حال كسی كه عمل بر مجاز كرد و خوشا به حال كسی كه عمل صالح عرضه داشت و علمالیقین را به عینالیقین عوالم پس از مرگ و حقالیقین متصل دید و مباشر روحالیقین شد.
درود خدا بر عبد پارسا و وارسته خدا آیتالله هادی مروی.
منبع:
وبلاگ دکتر محمد قالیباف، بیست و یکم شهریور 1386.