خود آقا مشكلات را حل كنند!
برداشتهای انحرافی از انتظار در كلام امام خمینی
بعضیها انتظار فرج را به این میدانند که در مسجد، در حسینیه، در منزل بنشینند و دعا کنند و فرج امام زمان علیهالسلام را از خدا بخواهند . برخی از اینها مردم صالحی هستند که چنین اعتقادی دارند، یكی از آنها را که من میشناختم، مرد صالحی بود . اسبی هم خریده بود . یک شمشیر هم داشت و منتظر حضرت صاحب علیهالسلام بود . اینها به تکالیف شرعی خودشان هم عمل میکردند و نهی از منکر هم میکردند و امر به معروف هم میکردند، لکن همین . دیگر غیر از این کاری ازشان نمیآمد و به فکر این هم، که یک کاری بکنند، نبودند.
دسته دیگری میگفتند انتظار فرج این است که ما کار نداشته باشیم به این که در جهان چه میگذرد، بر ملتها چه میگذرد، بر ملت ما چه میگذرد . به این چیزها، ما کار نداشته باشیم. ما تکلیفهای خودمان را عمل میکنیم . برای جلوگیری از این امور هم خود حضرت بیایند ان شاءالله درست میکنند . دیگر ما تکلیفی نداریم . تکلیف ما همین است که دعا کنیم ایشان بیایند و کاری به کار آن چه در دنیا میگذرد، نداشته باشیم .
شخصی میگفت: من که دلم بیشتر از حضرت صاحب علیهالسلام برای اسلام نسوخته است. خود ایشان بیایند، چرا من كاری بکنم؟
گروهی دیگر میگفتند که باید عالم پر معصیت بشود تا حضرت بیاید. ما باید نهی از منکر نکنیم، امر به معروف هم نکنیم تا مردم هر کاری میخواهند بکنند، گناهها زیاد بشود که فرج نزدیک بشود.
دستهای دیگر از این بالاتر بودند. میگفتند: باید دامن زد به گناهها . دعوت کرد مردم را به گناه تا دنیا پر از جور و ظلم بشود و حضرت علیهالسلام تشریف بیاورند. این هم یک دستهای بودند که البته در بین این دسته، منحرفهایی بودند . اشخاص سادهلوح هم بودند . منحرفهایی هم بودند که برای مقاصدی، به این امر دامن میزدند .
یکی از این اشخاص میگفت که: «من که دلم بیشتر از حضرت صاحب علیه السلام برای اسلام نسوخته است . خوب ایشان هم که همه چیز را میبینند، خود ایشان بیایند، چرا من كاری بکنم؟» .
این منطق اشخاصی است که میخواهند از زیر بار انجام تكلیف درست فرار كنند. اسلام، اینها را نمیپذیرد.
ما تکلیف داریم؛ اینطور نیست که حالا که ما منتظر ظهور امام زمان علیه السلام هستیم، پس دیگر بنشینیم در خانههایمان، تسبیح را دست بگیریم و بگوییم عجل علی فرجه. عجّل با کار شما باید تعجیل بشود. شما باید زمینه را فراهم کنید برای آمدن او و فراهم کردن این است که مسلمین را با هم مجتمع کنید. همه با هم بشوید، انشاءالله ایشان ظهور میکند.
صحیفهی نور، جلد 18، صفحه 195