چقدر خدا را می شناسید؟!
بسیاری از مسائل عقلی و فلسفی در کلام اهل بیت دیده می شود. بدین معنی که طرح مباحث الهیات توسط ائمه اهل بیت و تجزیه و تحلیل آن مسائل سبب شده است که عقل شیعه از قدیم الایام به صورت عقل فلسفی درآید و البته این بدعت و چیز تازه ای در اسلام نبوده بلکه راهی است که خود قرآن پیش پای مسلمین قرار داده است و ائمه(علیهم السلام) به تبع قرآن و تعلیمات قرآنی و به عنوان تفسیر قرآن آن حقایق را ابراز و اظهار نموده اند. حاصل آن پرورش اندیشمندانی نظیر علامه طباطبایی در عصر ماست که به حق منسوب به مکتب جعفری است. مکتبی که همه ی علوم در ان به نحو شایسته ای بیان گردیده است و به ویژه بر روی عقل و فلسفه به عنوان ابزاری در فهم الهیات و خداشناسی تأکید شده است. 1
از جمله براهین و استدلال هایی که بر خداشناسی توسط اهل بیت(علیهالسلام) اقامه شده است روایتی است که هشام بن سالم از امام صادق (علیهالسلام) نقل کرده است:
هشام بن سالم می گوید نزد امام صادق(علیهالسلام) رفتم به من فرمود: آیا می توانی خدا را وصف کنی؟
گفتم: آری!
فرمود: وصف کن!
گفتم: او شنوا و بیناست.
فرمود: این صفتی است که مخلوقات نیز در آن شریکند!
گفتم: چگونه او را وصف کنم؟
فرمود: او نور بدون ظلمت و حیات بدون مرگ و علم بدون جهل و حق بدون باطل است.
پس از نزد آن حضرت بیرون آمدم در حالی که داناترین مردم به توحید بودم!2
تنظیم برای تبیان: رادفر
1- مناسبات دین و فلسفه در جهان اسلام؛ ص 760.
2- لقاء الله، ص 54 و 55.