الهی عاقبت به خیر شی!
"صله رحم" از سفارشاتی است که تأکید فراوانی بر آن شده است. ارحام خویشاوندان نزدیک ما هستند. که عبارتند از خواهران، برادران، پدر و مادر، پدربزرگ و مادربزرگ، عموها، عمه ها، داییها و خالهها. صله ی رحم یعنی آنکه از حال و روز خویشاوندان نزدیک خود بی خبر نباشیم و در خوشی و ناخوشی در کنارشان باشیم. این مسأله آن قدر اهمیت دارد که خداوند در قرآن عزیز وعده داده است که برای کسانی که صله ی ارحام می کنند در سرای دیگر عاقبتی نیک قرار می دهد. یعنی عاقبت به خیری در این دنیا و آن دنیا!
دیگر بیشتر از این ما چه می خواهیم؟!
آن قدر «صله ی ارحام» دارای اهمیت است که امام صادق(علیهالسلام) حتی در لحظات واپسین عمر شریفشان، زمانی که در بستر بیماری بودند هرگاه که به هوش می آمدند از ارحام خود سؤال می نمودند و جویای حالشان می شدند! سپس سفارش می فرمودند که به آنها فلان مقدار پول بدهند و بدین ترتیب از آنان تفقّد می نمودند.
حتی به کسی که با ایشان دشمنی نموده بود نیز سفارش کردند که مقداری پول بدهند. یکی از حاضرین به امام فرمود: آیا به کسی که با شما دشمنی کرد پول می دهید؟!
امام فرمودند: می خواهم مشمول این آیه باشم که خداوند می فرماید: (1)
والذین یصلون ما امرالله به أن یوصل و یخشون ربهم و یخافون سوء الحساب... اولئک لهم عقبی الدّار؛ و آنان که پیوندهایی را که خداوند به آن امر کرده برقرار می نمایند (یعنی صله رحم می کنند)... عاقبت نیک در سرای دیگر از برای آنها خواهند بود.(2)
پس، بلند شو همین الآن یه زنگ بزن حال و احوالی از خویشاوندات بپرس؛ حداقل یه sms (ببخشید پیامک) که بفرست!
نوشته: رادفر، تنظیم برای سایت: صابری
کاری از گروه دین و اندیشه تبیان
1- انوار البهیِة، ص 179-180.
2- سوره ی مبارکه رعد / آیات شریفه 21 و 22.