چشمهای شگفت انگیز
توحید مفضل 12
خدا شناسی در كلاس امام صادق علیه السلام
برای اطلاع از موضوع بحث و فرایند آن حتماً سری به مقالات پیشین این مجموعه بزنید!
من هم مثل مفضّل از این همه نعمت خدا و آنهمه غفلت خویش در حیرتم و شرمگین
و امام چنانكه گویی خود نیز از بیان شاهكار آفرنش پروردگار به وجد آمده باشد ادامه می دهد كه:
اى مفضل! درباره پلك چشم فكر كن و بنگر كه چگونه بسان پردهاى روى دیدگان را میپوشاند. در كنار آن بندها و حلقهها تعبیه شده تا هر وقت كه خواهند بالا كشند و دیده در میان غارى قرار داده شده و با آن پرده و موهاى مژه، چشم حفظ میشود.
اى مفضل! چه كسى قلب را در میان سینه نهاده و با پرده محكمى آن را پوشانده و با دندهها و گوشت و پوستى كه بر آنهاست آن را از صدمه نگاه میدارد؟
چه كسى دو مجرا در گلو آفرید. یكى براى خروج صدا كه همان ناى متصل به ریه است و دیگرى مرى، محل عبور غذا كه به معده ختم میشود؟
و چه كسى در گلو درپوشى آفرید تا غذا به ریه نرسد و آدمى را هلاك نگرداند؟
و چه كسى ریه را وسیله خنكى قلب قرار داد تا با كار همیشگى و پیوسته اش حرارتى در قلب گرد نیاید و به هلاكت شخص نینجامد؟
آیا اندكى اهمال و ناهماهنگى در این اعمال میبینى؟ هرگز؟
جز خدا چه كسى براى منافذ خروجى بول و غائط، شیرهایى قرار داد كه هرگاه خواهند ببندند و هرگاه خواهند بگشایند تا همیشه جارى نباشند و زندگى آدمى را به فساد نكشانند؟ براستى انسان تا كجا میتواند این نعمتها را به شماره درآورد؟ بى شك آنچه كه شمرده نمیشود بیش از آن است كه مردم میدانند و میشمارند.
چه كسى جز خدا معده را اینگونه سخت و با صلابت آفریده تا غذاهاى سنگین را نیز هضم كند؟ چه كسى جگر را آنقدر نرم و لطیف آفریده تا عصاره و لطافت غذا را بپذیرد و هضم آن از عمل معده ظریفتر باشد؟
آیا اندكى اهمال و ناهماهنگى در این اعمال میبینى؟ هرگز؟
چراكه اینها همه به تدبیر مدبرى حكیم است كه پیش از آفرینش، نسبت به اشیا قادر و دانا بود و چیزى او را ناتوان نمیگرداند و همو لطیف و بسیار آگاه است.
مفضل! بیندیش كه چرا مغزِ رقیق و ظریف در درون استخوان قرار گرفته؟ این جز براى حفظ و نگاهدارى آن است؟
چرا خون روان در رگها قرار گرفت و بسان آب در ظرف شد؟ آیا جز براى نگاهدارى و هدایت صحیح آن است؟
چرا ناخنها بر سر انگشتان رویید؟ آیا جز براى حفظ انگشتان و یارى شخص در كار كردن است؟
چرا میان گوش را مانند محبسها و دخمهها پیچیده قرار داد؟ آیا این جز براى آن است كه صدا وارد گوش شود، بشكند و به پرده گوش آسیب نرساند؟
چرا انسان این گوشتهاى زیاد رانها و نشستنگاهها را حمل میكند؟ آیا جز براى آن است كه در گاهِ نشستن بر زمینِ سخت و بى حایل، مانند افراد نحیف و لاغر در سختى درد نیفتد؟
با تصرف از كتاب: توحید مفضل؛ ترجمهی نجفعلى میرزایى