و آخرینشان قائم است
صورتى زیبا، موهاى شانه كرده، دندانهاى درخشان، لباس و بدنى تمیز و عطرآگین، و از همه با شكوهتر، درخشش سیمایى كه تمامیت انسان و كمال را مىنمایاند؛ چهره پیامبرى است كه در مسجد نشسته و براى مردم سخن مىگوید. آرى پیامبر عزیز اسلام است كه به مسلمانان درس زندگى مىدهد. شنوندگان نیز سراپا گوشند و به سخنان جذاب و پر مغز حضرت گوش فرا دادهاند.
سلمان فارسى: پیرمرد روشن ضمیر ایرانى در جمع حاضران بود و سخنان رسول الله را براى ما چنین بازگو مىكند.
پیامبر فرمود: اى مردم! من به زودى شما را وداع خواهم گفت. شما را اى مردم درباره فرزندانم(عترت) سفارش مىكنم تا بدانها نیكى كنید و بزرگشان دارید از بدعت(از پدید آوردن كژىهایى كه در دین نیست) دورى كنید، زیرا هر گونه بدعتى گمراهى است و گمراهان در آتشند. آن كه از دیدار خورشید محروم است باید از ماه بهره گیرد و آن كه ماه را نمىبیند، باید از نور فرقدان (دو ستاره نزدیك قطب شمال) روشنى گیرد و اگر آن دو هم نبوند، از دیگر ستارگان فروزان ...
پیامبر گرامی اسلام فرمودند: من بسان خورشیدم و على (علیهالسلام) چونان ماه. در آن هنگام كه مرا از دست دادید، على را پیشوا قرار دهید
سلمان مىگوید: پیامبر(صلی الله علیه و آله) از منبر به زیر آمد و به خانه رفت. من نیز آن حضرت را همراه بودم، پرسیدم یا رسول الله! پدر و مادرم فدایت. منظورت از خورشید و ماه و فرقدان چیست كه فرمودید هر كدام را از دست دادید، به دیگرى پناه برید؟ آن گرامى فرمود: من بسان خورشیدم و على (علیهالسلام) چونان ماه. در آن هنگام كه مرا از دست دادید، على را پیشوا قرار دهید.
و اما فرقدان حسن و حسین هستند كه پس از على(علیهالسلام) پیشواى شما خواهند بود. اما دیگر ستارگان روشن پیشوایان نُهگانهاى هستند كه از نسل حسین(علیهالسلام) پدید مىآیند و آخرین آنها، مهدى(عج) است ...
سلمان نام امامان را پرسید و آن حضرت چنین فرمود: نخستینشان على بن ابیطالب، پس از او حسن و حسین دو نوادهام، و پس از آنان زین العابدین على بن الحسین و بعد، محمد بن على باقر و صادق جعفربن محمد و فرزندش كاظم و فرزند او على كه در خراسان جام شهادت را مىنوشد، سپس فرزندش محمد و دو راستگوى دیگر على و حسن و حجة قائم آخرینشان كه درود خدا بر تمامى آنان باد اینان دودمان من و از من هستند، دانش آنان، دانش من و فرمان آنان، فرمان من است آن كه آنان را بیازارد مرا آزرده و از شفاعت من بهرهمند نخواهد شد.
برگرفته از کتاب جهانگشاى عادل، سید جمال الدین دین پرور
گروه دین و اندیشه تبیان، هدهدی.