زهیر بن قین؛ سردار دوراندیش و خوشبخت
او از سرداران كوفه بود و در مراسم حج شركت نموده بود. در آغاز مىخواست از كاروان حسین (علیهالسلام) جدا باشد و خود را بىطرف معرفى كند، ولى پیام دعوت به یارى از جانب حسین (علیهالسلام) او را دگرگون كرد، اما هنوز دل به جانان نبسته بود. همسرش "دلهم" با سخنان داغ و آتشین خود، او را حسینى كرد، نام او "زهیر بن قین" بود.
او در شب عاشورا به امام حسین(علیهالسلام) عرض كرد: «اگر هزار بار در راه تو كشته شوم و زنده شوم، دست از تو برنمىدارم.» روز عاشورا از سرداران سپاه امام بود، قهرمانانه با دشمن جنگید به طورى كه صد و بیست نفر از دشمن را به هلاكت رسانید و سرانجام بر سكوى پرافتخار شهادت ایستاد و مشمول این دعاى مستجاب امام حسین(علیهالسلام) كه عالىترین مدال براى او بود شد، آنگاه كه امام حسین (علیهالسلام) به بالین پیكر به خون تپیدهاش آمد، فرمود: «اى زهیر! خداوند تو را از نزدیكان درگاهش قرار دهد... »(5)
به این ترتیب او كه بزرگ خاندانش بود، و در كوفه از شخصیتهاى ممتاز به شمار مىآمد، از همه ملك و منال گذشت، و به پسر زهرا(علیهاالسلام) پیوست و تا آخرین قطره خونش را در این راه بزرگ الهى نثار نمود و به مقام قرب حق، نایل گشت.
گروه دین و اندیشه تبیان، هدهدی
1- مقتل خوارزمى، ج2، ص20/ تاریخ طبرى، ج6، ص239 و 253.