سلام بر« پیام بر » عاشورا

سلام بر زینب، "پیام‌بر" خون شهیدان كربلا. سلام بر تجلى دوباره على علیه السلام در زبان و كالبد و پیام خواهر حسین علیه السلام. سلام بر آنكه‏« گوهر عفاف‏»و« فرهنگ صورى‏» را در راه خدا به زنان جامعه ما آموخت. اى بانوى قهرمان كربلا! اى آینه فاطمه‏نما! اى تندیس صبر و وفا، اى چكیده فضیلت‏ها و عصاره خوبى‏ها! حماسه عاشورا،وامدار همیشه توست، خاطره حماسه آفرینى‏هایت زینت‏بخش تاریخ كربلاست. حضور صبورانه‏ات در تداوم‏« نهضت‏حسینى‏»، آموزنده جهاد و مقاومت و حیا و عفت است، در عین قیام به تكلیف و پاسدارى از انقلاب و عمل به وظیفه سیاسى اجتماعى! تو در آن روز خون و شرف، به تماشاى زیباترین جلوه‏هاى هستى ایستادى و با آن ایستادگى‏ات در برابر جباران و فریبكاران، جلوه زیبا و ماندگار «عمل به تكلیف‏» و حمایت از رهبرى و وفا به آرمان ولایت و امامت را به تماشا گذاشتى.

تو، اى صبور زن مقاوم، اى مادر و خواهر و دختر شهید، هفتاد و دو ستاره را با چشم دیدى و بر پیكر خورشید و حنجر خونین بوسه زدى.

در اوج قدرت دشمن، على‏وار خطبه خواندى. با خطبه‏هایت، غرور جاهلى امویان را درهم شكستى و یزید را به هراس افكندى. آرى!... «نهضت‏حسینى‏»، جدا از كتاب‏« صبر زینبى‏» قابل مطالعه و بررسى نیست. تو بودى كه موج خونهاى مقدس كربلا را فراتر از آن دشت‏خون گرفته و سرخ، تا ساحل بیدارى ملت‏ها رساندى.

تو بودى كه با اسارت آزادى بخش خویش، براى چندمین بار سند جنایت آل امیه را به همگان نشان دادى و دفتر ننگین آل ابو سفیان را در پیشگاه عقل همه فرزانگان گشودى.

تو بودى كه‏« كتاب سرخ شهادت‏» را تفسیر كردى. تو بودى كه پیام رسان خونهاى عاشورا شدى. آرى!... اى زینب! تو مدرس بشریت و تاریخى. هنوز هم طنین سخنان بیدارگرت، در گوش تاریخ است. زنان و دخترا نما اینك بیش از هر زمان دیگر، به درسهاى حجاب و عفاف تو نیازمندند و به زبان حقگو و عدالت‏گستر و باطل ستیز تو محتاج!

«شهادت‏»،میراث گرانباهى شما خاندان شرف بود. «كرامت‏»، درسى بود از رفتار تو، كه هرگز از یاد نمى‏رود. «بزرگوارى‏» و «متانت‏»، تابلویى درخشان بود كه در مرحله پس از عاشورا، در پیش نگاه همگان نهادى تا جلوه‏هاى متعالى دین را در آن بنگرند.

اى زینت عقل و عفاف! اى بانوى حیا و صبورى! اى عقیله بنى‏هاشم، اى دختر على! كدام دل است كه مهر تو را نداشته باشد. كدام بانوى نجیب و عفیف است كه در پاكدامنى و تدین، وامدار تو نباشد. كدام مادر شهید و خواهر شهید است كه شكوه صبر و طاقت تو را، آرام بخش دل داغدیده خویش نسازد؟ تو«مسكن الفؤاد» دلهاى سوخته و مرهم جانهاى زخمى از فراق و شهادتى. كدام خانواده جانباز است كه از تو، راه و رسم پرستارى و فداكارى نیاموخته است؟ كدام دفتر دل و دیوان عشق است كه رابطه ویژه تو و برادرت سید الشهدا را در همه عمر نشناسد و تاوان عشق به ولایت را نیاموزد؟

كدام حماسه مقدس است كه زنان قهرمانش، تو را الگوى خویش نساخته‏اند؟ كدام حماسه مقدس است كه زنان قهرمانش، تو را الگوى خویش نساخته‏اند؟ اى زینب! نامت‏بلند و جاودانه باد. یادت، كه هماره قرین عزت و شرف است، براى ما پرچمى باد، نشانه آزادى و بیدارى. و مزارت، كه قبله‏گاه عشاق است، براى همیشه، خرمى معنویت و صفا را نگاهبان باد.

منبع:

ماهنامه كوثر، شماره 38