آن چیست که می فریبد و می گذرد؟!
شناختنامه قرآن 35
سوره ی مبارکه ی لقمان
سوره لقمان سی و یکمین سوره قرآن با 34 آیه است. غرض سوره مبارکه دعوت به توحید ، یقین به معاد و بیان کلیات شرایع دین است. از آغاز سوره ، روشن می شود درباره مشرکانی نازل شده که مردم را از شنیدن قرآن بازداشته و آنها را مشغول سخنان بیهوده می کردند.
مواعظ حکیمانه ی لقمان موضوع بخشی از این سوره ی مبارکه است.1
«یَا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ وَاخْشَوْا یَوْمًا لَّا یَجْزِی وَالِدٌ عَن وَلَدِهِ وَلَا مَوْلُودٌ هُوَ جَازٍ عَن وَالِدِهِ شَیْئًا إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلَا تَغُرَّنَّكُمُ الْحَیَاةُ الدُّنْیَا فَلَا تغُرَّنَّكُم بِاللَّهِ الْغَرُورُ»2
در این آیه ی نورانی که جزء آیات پایانی سوره ی مبارکه لقمان است و حکم جمع بندی مواعظ ذکر شده در سوره ی مبارکه را دارد در خطابی عمومی نسبت به همه مردم آنها را به تقوای الهی دعوت کرده و از روز قیامت که هیچ چیز نافع به حال انسان نیست جز ایمان و تقوی می ترساند و انذار می کند.
غرور، آن چیزی است که انسان را فریفته خود می سازد مانند مال و جاه و شهوت و شیطان. غرور در انتهای آیه« فلا تغرّنکم بالله الغرور» به شیطان تفسیر شده چرا که او خبیث ترین فریب دهندگان است و به دنیا نیز تفسیر شده چرا که گفتهاند الدنیا تغرّ و تضرّ و تمرّ. دنیا می فریبد و زیان می زند و می گذرد.3
استاد محمد حسین رحیمی - گروه دین و اندیشه سایت تبیان
1- المیزان ج16 ص214
2- لقمان :31/33
3- المیزان ج16 ص243